به نظرم دو تا ،چیز از هر چیزی ترسناکترهاولی، آدمیه که همیشه مهربونه همیشه کوتاه میاد همیشه درک میکن…

به نظرم دو تا ،چیز از هر چیزی ترسناکترهاولی، آدمیه که همیشه مهربونه همیشه کوتاه میاد همیشه درک میکنه همیشه یه بهونه پیدا میکنه که ببخشه.همه فکر میکنن این آدم هیچ وقت خسته نمیشه. برای همین بیشتر از همه ازش توقع دارن بیشتر از همه دلش رو میشکنن و مطمئنن که باز هم میبخشه ولی یه روز میرسه که دیگه چیزی برای بخشیدن باقی نمی مونه.اون روز نه دعوا میکنه نه داد میزنه، نه انتقاممیگیره. فقط آروم میرهو آدمی که همیشه با یه اشکال نداره همه چیز رو درست میکرد این بار حتی حاضر نیست برگرده و پشت سرش رو نگاه کنه.دومی، آدمیه که یه روز با تمام وجود دوستت داشت. اون آدمی که برای بودنت میجنگید برای خوشحالکردنت وقت میذاشت از ته دل نگران حالت بود. اگه یه روز نسبت بهت بی تفاوت شد بدون یه شبه اتفاق نيفتاده.بي تفاوتي، آخرین مرحله ی خستگیه. یعنی یه نفر اونقدر جنگیده، توضیح داده، صبر کرده و امید داشته... که آخرش دیگه هیچ حسی برای جنگیدن توی دلش نموندهخیلی ها از عصبانیت میترسنمن از روزی میترسم که یه آدم مهربون، دیگه هیچ حسی برای موندن نداشته باشهچون پایان ،عشق نفرت نیست... بی تفاوتيه!