امپراتوری‌های راه ابریشم روایتی نو و بلندپروازانه از تاریخ اوراسیای مرکزی، از عصر برنز تا به امروز،…

⁨ چرا انسانِ امروز با وجود این‌ همه آزادی و قدرت انتخاب و رفاه، خیلی از اوقات احساس شادکامی نمی‌کند؟ این پرسشی است که ویلیام فون هیپل در پارادکس اجتماعی به آن پاسخ می‌دهد؛ اما نه با توضیح‌های ساده، بلکه با بازتعریف نگاه ما به خودمان. فرایند تکاملْ انسان را برای بقا به دیگران وابسته کرد و در نتیجه، میل نیرومندی به پیوند و ارتباط در ما شکل گرفت. اما همزمان، ما را به سوی استقلال نیز سوق داد تا هر انسان بتواند در گروه خودش متمایز شود و بخت بیشتری برای کسب جایگاه اجتماعی و تولیدمثل بیابد. چگونه در جهان مدرن تعادل میان نیاز به برقراری ارتباط و کوشش برای دستیابی به استقلال از بین رفته و چگونه می‌توانیم دوباره این تعادل را برقرار کنیم تا زندگی بهتری داشته باشیم؟#پارادوکس_اجتماعی #پارادکس_اجتماعی #ویلیام_فون_هیپل #محمد_احمدوند_شاهوردی #کتابسرای_جاویدان @javidanbookshop⁩

تازه‌ها و بازموجودشده‌های امروزِ #کتابسرای_جاویدان ۱۴۰۵/۵/۸تازه‌ها و بازموجودشده‌های امروزِ #کتابسرای_جاویدان ۱۴۰۵/۵/۸

تازه‌ها و بازموجودشده‌های امروزِ #کتابسرای_جاویدان ۱۴۰۵/۵/۷تازه‌ها و بازموجودشده‌های امروزِ #کتابسرای_جاویدان ۱۴۰۵/۵/۷

📖 کتاب خوندن: کم‌هزینه‌ترین راه تغییر مغزتا حالا دقت کردی وقتی یه رمان خوب می‌خونی، بعد از چند صفحه، دیگه صدای اطرافت رو کمتر می‌شنوی؟ انگار مغزت از اتاق بیرون می‌ره و می‌ره یه جای دیگه؛ توی یه شهر دیگه، یه زمان دیگه، یا حتی توی ذهن یه آدم دیگه.حالا یه سؤال: واقعاً موقع کتاب خوندن فقط داری اطلاعات می‌گیری؟ یا یه اتفاق عمیق‌تر داره توی مغزت می‌افته؟فالک هوتیگ، پژوهشگر مؤسسه‌ی ماکس پلانک، توی کتاب جدیدش The Perks of Being a Bookworm می‌گه ما سال‌ها اثر واقعی کتاب خوندن رو دست‌کم گرفتیم. کتاب فقط یه وسیله برای یاد گرفتن نیست؛ یکی از قوی‌ترین ابزارهاییه که می‌تونه مغز انسان رو تغییر بده.توی جامعه امورز اگر از آدم‌ها بپرسی برای تقویت مغز چی کار می‌کنن، جواب‌های آشنایی می‌شنوی؛ خواب بهتر، ورزش، مدیتیشن، مکمل، قهوه، نوروفیدبک، یا حتی دستگاه‌هایی که با جریان الکتریکی ضعیف مغز رو تحریک می‌کنن.اما هوتیگ می‌گه: یکی از مؤثرترین تقویت‌ کننده‌های مغز، سال‌هاست جلوی چشممون بوده و کمتر کسی درباره‌ش حرف زده؛ کتاب خوندن. پژوهش‌ها نشون می‌دن یاد گرفتنِ خواندن، شبکه‌هایی رو که مسئول حافظه، توجه، استدلال، پردازش زبان و حتی ادراک دیداری هستن، دوباره سازمان‌دهی می‌کنه. یعنی مغز، بعد از باسواد شدن، همون مغز قبلی نیست.جذاب‌ترین بخش ماجرا، یه کشفیه که حتی برای عصب‌شناس‌ها هم غافلگیرکننده بوده. سال‌ها یه نظریه‌ی معروف وجود داشت؛ از اون‌جایی که خواندن توی تاریخ تکامل انسان پدیده‌ی تازه‌ایه، مغز شبکه‌ی اختصاصی براش نداره. پس مجبور می‌شه بخشی از مدارهایی رو که قبلاً کار دیگه‌ای انجام می‌دادن، تصاحب کنه. یکی از این مدارها، مسئول تشخیص چهره‌هاست. یعنی بعضی دانشمندها فکر می‌کردن هرچه در خواندن ماهرتر بشیم، شاید کمی از توانایی تشخیص چهره ‌هامون کم بشه؛ چون مغز داره از یه فضای محدود برای دو کار مختلف استفاده می‌کنه.اما وقتی هوتیگ و همکاراش در هند، عملکرد افراد باسواد و بی‌سواد رو با هم مقایسه کردن، نتیجه دقیقاً برعکس بود. افراد باسواد، چهره‌ها رو بهتر تشخیص می‌دادن. انگار مغز به جای اینکه یه اتاق رو از یکی بگیره و به یکی دیگه بده، به‌جاش کل خونه رو بازسازی می‌کرده.یه باور اشتباه دیگه هم اینه که فکر می‌کنیم باسواد شدن یه خط پایانه. اما نویسنده می‌گه خواندن یه کلید روشن و خاموش نیست؛ یه طیفه. هر کتابی که می‌خونی، مغزت یه کم کارآمدتر می‌شه. بعضی فرایندها خودکارتر می‌شن، بعضی ارتباط‌های عصبی قوی‌تر و بعضی مهارت‌های فکری دقیق‌تر. برای همین، آدمی که سال‌ها با متن‌های جدی، رمان، مقاله یا کتاب‌های پیچیده سروکار داشته، فقط اطلاعات بیشتری نداره؛ دنیا رو هم جور دیگه‌ای می‌بینه.البته همه‌ی خواندن‌ها شبیه هم نیستن، هوتیگ می‌گه مهم نیست فقط بخونی؛ مهمه اینه چی بخونی. اگر همیشه متن‌ های کوتاه اینستاگرامی، ساده و سطحی بخونیم، مغز هم همون‌قدر تمرین می‌کنه. اما متن‌های عمیق، واژه‌های ناآشنا، جمله‌های پیچیده و استدلال‌های چندلایه، مغز رو وادار می‌کنن بیشتر کار کنه.قطعاً از بین شما عزیزانی که مشغول مطالعه این متن هستید این سوال به ذهنتون خطور کرده که: پس تکلیف کتاب الکترونیکی و کتاب صوتی چی می‌شه؟پژوهش‌ها می‌گن معمولاً درک مطلب روی کاغذ کمی بهتر از صفحه‌ی نمایشگره، اما دلیلش احتمالاً خودِ کاغذ نیست. ما ناخودآگاه وقتی کتاب کاغذی دستمون می‌گیریم، جدی‌تر می‌خونیم. کمتر حواسمون پرت می‌شه و انرژی ذهنی بیشتری صرف فهمیدن متن می‌کنیم. یعنی شاید مشکل از نمایشگر نباشه؛ از عادتی باشه که با نمایشگر پیدا کردیم. کتاب صوتی هم بی‌فایده نیست. اتفاقاً می‌تونه دایره‌ی واژگان، ساختارهای زبانی و روایت‌های پیچیده رو وارد ذهنمون کنه. اما به گفته‌ی هوتیگ، همه‌ی مزایای عصبیِ خواندن، فقط وقتی فعال می‌شن که خودت کلمه‌ها رو از روی متن پردازش کنی. بنابراین گوش دادن و خواندن، شبیه هم هستن؛ ولی یکی نیستن.دفعه‌ی بعد که خواستی بین دیدن ده تا ویدئوی یک‌ دقیقه‌ای و خوندن چند صفحه کتاب یکی رو انتخاب کنی، بد نباشه این سؤال رو از خودت بپرسی: من فقط دنبال وقت گذروندنم، یا دارم مغزم رو هم تمرین می‌دم؟ شاید جواب این سؤال، بیشتر از چیزی که فکر می‌کنیم، آینده‌ی ذهنمون رو شکل بده. گاهی همون کتابی که قبلاً خوندیم، اگر دوباره دستمون بگیریمش، چیزهای تازه‌ای بهمون نشون می‌ده. چون ما دفعه‌ی قبل همون آدم نبودیم.  ذهن تغییر می‌کنه، تجربه‌هامون بیشتر می‌شن، و زاویه‌ی دیدمون عوض می‌شه. برای همین، یه کتاب می‌تونه هر بار که برمی‌گردیم سراغش، یه لایه‌ی جدید از خودش رو رو کنه.#کتابسرای_جاویدان @javidanbookshop

⁨ هر روز هفته #بهترین_های_نشر و #تازه_های_کتاب را از #کتابسرای_جاویدان بخواهید؛ @javidanbookshop 0313220761 0313224355⁩

در جامعه مصرف، كالايى كه انسان بيش از هر چيز مصرف مى‌كند خوش‌بينى است. از زمانى كه سياره ما از همه آن چيزهايى كه براى ويرانى آن -و در صورت لزوم ويرانى سيارات نزديک‌تر به آن- لازم است انباشته شد همه راحت گرفتند و خوابيدند. واقعاً عجيب بود: صرف وفور سلاح هاى وحشت‌انكَيز و تعداد روزافزون ملت‌هايى كه آن سلاح‌ها را در دست داشتند به صورت يک عامل اطمينان‌بخش جلوه‌گر شد و از اينكه از سال ١٩٢٥ به بعد ديكَر هيچ‌يک از آن سلاح‌ها مورد استفاده واقع نشده بود چنين نتيجه مى‌گرفتند كه «جرئت نخواهند كرد» و بنابراین اتفاقى روى نخواهد داد. حتى براى اين امنيت دروغين كه ما در آن مى‌زيستيم نامى وضع كرده و ظاهر يک استراتژى عالى به آن داده بودند، يعنى آن را «توازن وحشت» مى‌ناميدند.#قلعه_مالویل اثر #روبر_مرل ترجمهٔ #محمد_قاضی ص۴۶@javidanbookreaders