#پیامبر_اکرمتا آفتاب روی نبی در حجاب شددل ها ز داغ ماتم عظمی کباب شدگرد عزا به چهره افلاکیان نشستاز…

#حضرت_رسول_مدح #حضرت_رسول_شهادت احمد که سراپا شده ممدوحِ خدایشعرش است ثناگوی مضامین دعایشاو صاحب خیرات و مَبِراّتِ خدیجه استبخشیده خدا کل جهان را به عطایشبا آل علی، پنج تنِ آل عبا ساختهستند غلامان علی خاک عبایشاحسنت به محتاجِ حسین و حسن اومحتاج، به نان‌ شبِ خود نیست گدایشباهم علی و فاطمه اش روزه گرفتنددادند غذای شب ما را نوه هایشاو عبد سیه رو شده را عبدخدا کرددنبال بلال است نه آهنگ صدایشاز دور، دلش تنگ اویس قرنی بود  یاری که صحابه نرسیدند به پایشخاکستر همسایه سرش ریخت، دعا کردشد باعث آسایش ما درد و بلایشبا رفتن بابا جگرِ دخترِ او سوختانگار عزای پدرش بوده عزایشاز هر طرفِ خانه ی خود خاطره ای داشتمیخواند دگر، خانه ی او روضه برایشداغ حسنش غصه‌ی آن چادر خاکی استبدجور بهم ریخته آن خانه فضایشمادر به زمین خورد در آن معبر باریکشد شانه ی پر درد حسن راه گشایشتا کی جلویش قاتل مادر بنشیند؟خواب فدک و کوچه نمی کرد رهایشآن حوریه سیلی بدی خورده، درست استاین ضربه ی سیلی است و آن سوخته جایشزینب نظر انداخت به میخ و در خانهرفت آهِ مدینه طرفِ کرببلایشفرمود کنار تنِ صد چاک برادرای کاش نمی زد نوک نیزه روی نایَشبالای تن محتضرش کاش حسن بودافتاده غریبانه میان شهدایشمی‌دوخت غم کرببلا را به مدینهتیری که نمودند ز تابوت، جدایشتیر تن او را که اباالفضل درآوردمی‌گفت حسن: جان همه ما به فدایشجای دو برادر، چقدر باز بجنگدبیچاره شده خواهر انگشت نمایشپیری که ندارد رمقِ نیزه شکاندن ...زد روی تنش با همه ی زورِ عصایشزنده است، خجالت مده او را دم مغربدستش بِبُر و دست نَبَر سوی ردایش#رضا_دین_پرور t.me/janatmahdihttp://eitaa.com/jannatolm…

#پیامبر_اکرمبس کُن عزیزِ تا سحر بیدار بس کُن کُشتی مرا از گریه ی بسیار بس کُنای چند شب بیدار مانده آب رفتیای چند شب گریانِ من اینبار بس کُنبس کُن کنارِ بسترم خیس است زهراآتش نزن بر این تنِ تَب دار بس کُنرویت ندارد طاقتِ این اشکها راطاقت ندارد اینهمه آزار بس کُنباید ببینی روزهایِ بعد از این راباید بمانی با غمی دشوار بس کُنباید بگویم روضه های بعد خود را باید بسوزی بعد از این دیدار بس کُنای کاش بعد از من کسی جایت بگویدبا هیزم و با آتش و دیوار بس کُنای کاش میگفتند خانوم بچه داردای کاش میگفتند با مسمار بس کُندر کوچه می اُفتی کَسی غیر از حسن نیست با گریه می گوید که در انظار بس کُندر کوچه می اُفتی و می گوید به قنفذاُفتاد دستِ مادرم از کار بس کُندستت مغیره بشکند حالا که اُفتاداز چادر او پایِ خود بردار بس کُن بگذار یک جمله هم از گودال گویمخون گریه ات را کربلا بگذار بس کُنوقت هزار و نُهصد و پنجاه زخم است ای نیزه ی خونبار این اصرار بس کُناین ناله هایِ دخترت پیشِ حرامی استبا شمر می گوید نزن نشمار... بس کُنحسن لطفیt.me/janatmahdihttp://eitaa.com/jannatolm…

#پیامبر_اکرمنفسم در شماره افتادهرنگ و رویم پریده است علیسر من را بگیر بر زانوتوقت رفتن رسیده است علیگرچه زود و سریع طی شد و رفتچقدر روزگار سخت گذشتهمه سالهای تبلیغمبه من بیقرار سخت گذشتدل من را همیشه توهینبی حیاها شکست یادت هستسنگ باران کودکان لجوجسر من را شکست یادت هستدر احد که غریب ماندم منبغض کفار داشت وا میشدیک تنه جوشنم شدی تو علیتو نبودی سرم جدا میشداثر آفتاب شعب این بوددر سرم شعله های تب ماندهبه کف پای من ازآنموقعخارهای ابولهب ماندهچه کنم وقت رفتن امده استدل ندارم که روضه خوان باشمکاش میشد زمان حمله به درزنده باشم کنارتان باشمظاهرا مومن و مسلمانندبا تو و فاطمه بداند علیصبر کن صبر کن برای خداهمسرت را اگر زدند علیهمه هیزم بدست می آیندآتشی پشت در به پا بشودوای اگر در به فاطمه بخوردمیخ در بین سینه جا بشودصبر کن آن زمان که با سیلیقصد دارند بررویش بزنندیا که در پیش دست بسته ی توبا قلافی به بازوریش بزنندتازه این اول مصیبت هاستکزبلای حسین نزدیک  استمثل زهرا قرار سوختن بچه های حسین نزدیک است..خیمه ها دانه دانه میسوزندهرکجا دود سربه سر آتشدختران من و تو با گریههمه جان میدهند در آتشسید پوریا هاشمیt.me/janatmahdihttp://eitaa.com/jannatolm…

#برگشت_به_مدینه ز جا برخیز مادر! شور محشر را بپرس از مننه، عاشورای از محشر سیه‌تر را بپرس از منزصحرای بلا با داغ هجده لاله می‌آیمبه خون غلطیدن گل‌های پرپر را بپرس از منبه این پیراهن صد پارۀ خونین نگاهی کنشمار زخم‌های جسم بی سر را بپرس از مناگر لیلا نبوده کربلا، من بوده‌ام مادربه خون آغشتن رخسار اکبر را بپرس از منرباب از شدّت غم گریه بگرفته گلویش رالب خشک و تلظّی‌های اصغر را بپرس از منهمان ناگفته بهتر، قصّۀ پیشانی و محملسر نی صوت قرآن برادر را بپرس از منپس از مرگ شهیدان در میان آن‌همه دشمنوداع آخر بابا و دختر را بپرس از مناگر از لاله‌های بوستان خود نمی‌پرسیغم گل‌های عبدالله جعفر را بپرس از منتن پاک حسینت زخم روی زخم شد امّابه حلق تشنۀ او آب خنجر را بپرس از مناگر چه کُشت بانگ العطش پیوسته زینب راخجالت‌های عبّاس دلاور را بپرس از منز سوز خویش (میثم!) تا که عالم را بسوزانیمصیبت‌نامۀ آل پیمبر را بپرس از من#غلامرضا_سازگارhttps://t.me/janatmahdieitaa.com/jannatolmahdi

تا کرب‌وبلا هست زمین را عشق استآه دل همواره غمین را عشق استهر چند که هیچ است همه ارزش ماما کلب حسینیم همین را عشق است#امیر_کرمیhttps://t.me/janatmahdieitaa.com/jannatolmahdi

#امام_حسین_اربعینآه از آن ساعت که با صد شور و شینزینب آمد بر سر نعش حسینبر سر قبر برادر چون رسیدناله و آه و فغان از دل کشیدبا زبانِ حال، آن دور از وطنگفت با قبر برادر این سخنالسلام ای کشته راه خداالسلام ای نور چشم مصطفیالسلام ای شاه بی‌غسل و کفنالسلام ای کشته ی دور از وطنالسلام ای تشنه ی آب فراتالسلام ای کشتی بحر نجاتالسلام ای سید و سالار ماالسلام ای مونس و غمخوار مابهر تو امروز مهمان آمدهخواهرت از شام ویران آمدهسربر آر از خاک و بنگر حال ماخیز از جا بهر استقبال ماشرح حال خود حکایت می‌کنموز فراق تو شکایت می‌کنمتا تو بودی شأن و شوکت داشتمخیمه و خرگاه و عزّت داشتمآتش کین کوفیان افروختندخیمه ی ما را به آتش سوختندالغرض از کوفه تا شام خرابگرچه ما دیدیم ظلم بی‌حسابلیک دارم شکوه ها از اهل شامکز سر دیوار و از بالای بامچون تو رفتی بی‌کس و یاور شدمدستگیر فرقه ی کافر شدماز پس قتل تو ای شاه شهیداز سرم شمر لعین معجر کشیدبعد قتل و غارت اموال توتاخت دشمن بر سر اطفال توبس‌که سیلی شمر زد بر رویشانگشت نیلی صورت نیکویشانآن‌قدَر سنگ جفا بر ما زدندکز غم آتش بر دل زهرا زدنداز جفای شامیان خون شد دلمگشت در ویرانه آخر منزلمپس از آن ویرانه با چشم پر آببرده ما را شمر در بزم شرابآه از آن ساعت که از روی غضبزاده ی سفیان یزید بی‌ادبدر حضور خواهر گریان توچوب می‌زد بر لب و دندان توبگذر ای ذاکر زر شرح این مقالتا توانی اندر این ماتم بنال#سیدعباس_حسینی_جوهری #ذاکرhttps://t.me/janatmahdieitaa.com/jannatolmahdi