وقتی همه در جای خود نشسته بودند!تأملی درباره مسئولیت مدیران در برابر خطاهای گذشته✍️ سیدجواد میرموسو…
انتشار: 2026/08/10 08:15 UTCدریافت: 2026/08/12 15:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 15:10 UTC
وقتی همه در جای خود نشسته بودند!تأملی درباره مسئولیت مدیران در برابر خطاهای گذشته✍️ سیدجواد میرموسوی💠 پس از استالین، خروشچف که جانشین او شده بود، در کنگره حزب کمونیست شوروی بیپروا شروع به بازگویی خطاهای دوران استالین کرد. حاضران متعجب بودند که چگونه یک رهبر، اینچنین تند از رهبر پیشین انتقاد میکند. در جریان سخنرانی، ناگهان فردی از میان جمعیت فریاد زد: «پس تو آن زمان کجا بودی؟» سالن در سکوت فرو رفت. خروشچف رو به جمعیت کرد و گفت: چه کسی این سؤال را پرسید؟ هیچکس پاسخ نداد. دوباره پرسید: کسی که این سؤال را مطرح کرد، بایستد. باز هم کسی بلند نشد. خروشچف با لبخند گفت: «آن زمان، من همان جایی بودم که تو امروز نشستهای.»💠 فارغ از اینکه این گفتوگو واقعاً در آن جلسه اتفاق افتاده باشد یا بعدها بهصورت یک حکایت سیاسی رواج یافته باشد، پیام آن بسیار عمیق است. مسئله فقط این نیست که چه کسی خطا کرد؟ معمولاً وقتی مدیری تغییر میکند، یکی از نخستین اقدامات او نقد عملکرد مدیر پیشین است. اشتباهات گذشته فهرست میشوند، تصمیمهای نادرست برجسته میشوند و گاهی تمام مشکلات امروز به مدیران گذشته نسبت داده میشود. در این میان اما یک پرسش اساسی وجود دارد: اگر این تصمیمها تا این اندازه نادرست بودند، منتقدان امروز در زمان اتخاذ آنها کجا بودند؟ آیا در همان سیستم حضور نداشتند؟ آیا از تصمیمها مطلع نبودند؟ آیا مسئولیتی نداشتند؟ آیا سکوت نکردند؟ و مهمتر از همه، آیا از منافع همان ساختار بهرهمند نمیشدند؟💠 اینجاست که مفهوم «مسئولیت تاریخی» اهمیت پیدا میکند. مسئولیت فقط به معنای اتخاذ یک تصمیم نیست. گاهی سکوت در برابر یک تصمیم نادرست، همراهی با آن یا حتی مشارکت در شکلگیری و تداوم پیامدهای آن نیز بخشی از مسئولیت است. مدیر جدید میآید و گذشته را نقد میکند؛ مدیر بعدی، مدیر قبلی را مقصر معرفی میکند؛ و مدیر بعدتر، تقصیرها را به نسل پیشین نسبت میدهد. در چنین شرایطی، مدیران به جای آنکه از گذشته یاد بگیرند، از گذشته برای توجیه ناکارآمدی امروز خود استفاده میکنند. سیستم بالغ، گذشته را نه برای انتقام، بلکه برای یادگیری بررسی میکند. سؤال درست این نیست که: چه کسی مقصر بود؟ بلکه باید پرسید: «چه سازوکاری باعث شد این خطا شکل بگیرد، ادامه پیدا کند و کسی نتواند یا نخواهد آن را متوقف کند؟»💠 ناگفته نماند که مسئولیت، با جابهجایی تغییر نمیکند. یکی از ظریفترین پیامهای این حکایت، همان جمله پایانی است: «من همان جایی بودم که تو امروز نشستهای.» صندلی مدیریتی، مسئولیت ایجاد میکند؛ اما با جابهجایی صندلی، مسئولیت گذشته از بین نمیرود. اگر مدیری سالها در ساختاری حضور داشته و از تصمیمها و منافع آن ساختار بهرهمند شده است، نمیتواند صرفاً با تغییر عنوان یا جایگاه خود، تمام گذشته را به «دیگران» نسبت دهد. مدیریت فقط هنر تصمیمگیری نیست؛ هنر پذیرش مسئولیت تصمیمها و پیامدهای آنها نیز هست. هیچ سیستم و ساختاری با پنهان کردن خطاهای گذشته، آیندهای پایدار نمیسازد. پایداری زمانی شکل میگیرد که یک سیستم بتواند خطاهای خود را شناسایی، تحلیل و از آنها درس بگیرد.نتیجهگیری راهبردی:💠 اگر هر مدیری که درون یک ساختار جابهجا میشود، گذشته را زیر سؤال ببرد و خود را آغازگر اصلاحات معرفی کند، بدون آنکه سهم و مسئولیت خود را در گذشته بپذیرد، باید از او پرسید: آن زمان که این اتفاق میافتاد، شما کجا بودید؟ اگر پاسخ این باشد که: «من هم همانجا بودم، اما سکوت کردم.» آنگاه باید پذیرفت که سکوت نیز بخشی از تاریخ مسئولیت است. تاریخ فقط عملکرد مدیران را ثبت نمیکند؛ سکوت مدیران را نیز ثبت میکند. و شاید این، مهمترین درس از همین حکایت مشهور باشد. مسئولیت مدیر، فقط در قبال تصمیمهایی که میگیرد نیست؛ در قبال تصمیمهایی که میتوانست مانع آنها شود و نشد نیز هست.@jamey_e_madani
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 22 بازدید تازه در ساعت در این نمونهنخستین مشاهده و پستهای مشابه
این برچسبها فقط زمان نخستین مشاهده متن عمومیِ همسان در این فهرست را نشان میدهند و اثباتکننده نویسنده اصلی نیستند.
- جمهوریت · تطابق نزدیکِ متصل به نمونه مبنا — ۱۹ مرداد ۱۴۰۵، ۱۵:۱۵
- جامعه مدنی · تطابق دقیق — ۲۰ مرداد ۱۴۰۵، ۱:۲۰
اثر انگشت فشرده دقیق و تطابق نزدیکِ متصل به یک نمونه مبنا · زمان ناشناخته، ناموجود باقی میماند
پستهای تلگرام — جامعه مدنی
سقاب اصفهانی، رئیس سازمان بهینهسازی:اگر میزان مصرف بنزین خودرو های داخلی مشابه خودرو های روز دنیا بود، الان شاهد ناترازی در بنزین نبودیم./ خبر فوریپی_نوشتخب، معنای این حرف کاملاً مشخصه؛ جلوی تولید خودروهای بی کیفیت داخلی رو بگیرید و یا اجازه بدید واردات خودرو آزاد بشه... چرا مردم باید هزینه ندانم کاری یک عده رانتخوار رو بدن. رانت انحصاری یعنی ظلم به مردم.@jamey_e_madani
✅ علیرضا بهشتی: سوره فتح مربوط به صلح حدیبیه است و مربوط به جنگ نیست✅ اعتماد پیامبر به عقل جمعی و توجه به مصالح امت 🔸سید علیرضا بهشتی طی سخنانی به مناسبت رحلت پیامبر اکرم(ص)،در مجتمع فرهنگی احیای فضیلت،گفت: اگر رفاه نسبی در جامعه وجود نداشته باشد، یعنی نیازهای اولیه مردم برآورده نشده باشد، و از طرف دیگر امنیت نیز وجود نداشته باشد، چگونه میتوان درباره شکلگیری و رشد یک جامعه انسانی که قرار است در آن ارزشهای اخلاقی تعالی پیدا کنند، سخن گفت؟اساساً در چنین شرایطی جایی برای صحبت از این مسائل وجود ندارد.ابتدا باید بستر لازم را برای شکلگیری جامعه اسلامی فراهم کنیم تا این جامعه نمونه بتواند به سمت نمونه شدن و مثالی شدن حرکت کند. هدف اصلی همین است.🔸رئیس بنیاد شهید بهشتی با تأکید بر اینکه سوره فتح مربوط به صلح حدیبیه است و مربوط به جنگ نیست،گفت: هدف اصلی پیامبر(ص) این بود که جامعه اسلامی جامعهای باشد که در آن امنیت و رفاه مردم و شهروندان در درجه اول تأمین شده باشد.این موضوع نسبت به همه چیز اولویت دارد و هیچ چیزی بالاتر از آن قرار نمیگیرد./جمارانjamaran.news/fa/tiny/news-1722738@jamey_e…
♦️ جزئیات درگیری ۲ هیئت عزاداری در مشهد؛ رسانه آستان قدس رضوی: 🔹 دو هیئت در مسیر حرکت خود به نقطهای رسیده بودند که به دلیل محدود شدن فضای عبور، بر سر نحوه ورود و تقدم در عبور با یکدیگر درگیر شده بودند 🔹 درگیری خارج از حرم امام رضا بوده جزئیات در👇👇 h…اون از کربلااین از مشهد وقتی بعضی از هیاتها هم حرمت ائمه را نگه نمیدارند...
♦️ جزئیات درگیری ۲ هیئت عزاداری در مشهد؛ رسانه آستان قدس رضوی:🔹 دو هیئت در مسیر حرکت خود به نقطهای رسیده بودند که به دلیل محدود شدن فضای عبور، بر سر نحوه ورود و تقدم در عبور با یکدیگر درگیر شده بودند🔹 درگیری خارج از حرم امام رضا بودهجزئیات در👇👇entekhab.ir/003vCr%F0%9F%86%94 @Entekhab_ir
خستگی مزمن و حس بیاثری؛ زنگ خطر فرسایش اجتماعی✍️ سیدجواد میرموسوی💠 یکی از خطرناکترین پیامدهای شکاف دولت ـ ملت، صرفاً گرانی، تورم، کاهش قدرت خرید یا حتی افزایش نارضایتی عمومی نیست؛ خطر اصلی زمانی آغاز میشود که جامعه به حس بیاثری برسد؛ یعنی شهروندان احساس کنند که خواست، رأی، اعتراض و مطالبه آنان نمیتواند تغییری در سرنوشتشان ایجاد کند.جامعهای که سالها با وعدههای بدون پشتوانه، امیدهای واهی و حوالهدادن رفع نابسامانیها به «آینده» زندگی کرده و در عمل تفاوتی میان وعده و واقعیت ندیده است، بهتدریج از مرحله مطالبهگری عبور کرده و وارد مرحله بیتفاوتی و خستگی مزمن میشود.💠 در چنین شرایطی، دیگر مسئله فقط این نیست که تورم ۶۰ درصد باشد یا ۳۶۰ درصد؛ مسئله مهمتر آن است که مردم دیگر باور نداشته باشند مطالبهگری میتواند چیزی را تغییر دهد.خبر افزایش قیمتها که زمانی شوکهکننده بود، به بخشی از زندگی روزمره تبدیل میشود. تفاهم و توافق نیز دیگر شور و امید گذشته را ایجاد نمیکند؛ زیرا مردم بارها تجربه کردهاند که میان اعلام یک تصمیم و مشاهده نتیجه آن در زندگی واقعی، فاصلهای طولانی وجود دارد و گاه اساساً گشایشی در عمل حاصل نمیشود.بنابراین، اشتباه است اگر این وضعیتِ خستگی و بیتفاوتی را رضایت مردم از شرایط موجود تلقی کنیم.💠 آیا میتوان از مردمی که احساس میکنند در تصمیمگیریها نقشی ندارند، انتظار داشت همچنان پشتوانه تصمیمهای بزرگ کشور باشند؟پشتوانه واقعی سیاستها فقط منابع مالی، ساختارهای اداری و ابزارهای قدرت نیست؛ مهمتر از همه، اعتماد عمومی و احساس مشارکت مردم در سرنوشت خویش است. هنگامی که این سرمایه اجتماعی فرسوده شود، حتی تصمیمهای درست نیز ممکن است با کاهش همراهی عمومی مواجه شوند و یکی پس از دیگری بر زمین بمانند.💠 خطای بزرگی است اگر برخی مدیران، بیتفاوتی جامعه را به حساب آرامش و رضایت بگذارند؛ زیرا میان «آرامش جامعه» و «خاموششدن انگیزه جامعه برای واکنش» فاصلهای بسیار زیاد وجود دارد.جامعه امیدوار، مطالبهگر است. بنابراین، کاهش اعتراض و مطالبهگری لزوماً نشانه رضایت نیست؛ گاهی میتواند نشانه عمیقتر و نگرانکنندهتری باشد: جامعه دیگر به اثرگذاری خود باور ندارد.و شاید این همان نقطهای باشد که باید بیش از هر چیز جدی گرفته شود.زیرا اگر مردم به این نتیجه برسند که «هیچ چیز با خواست ما تغییر نمیکند»، مسئله فقط کاهش مشارکت سیاسی یا اجتماعی نیست؛ مسئله، فرسایش پیوند میان جامعه و حکمرانی است.نتیجهگیری راهبردی:💠 اگر سیاستگذاران نگران پشتوانه اجتماعی تصمیمهای آیندهاند، پیش از هر چیز باید امید به اثرگذاری را به جامعه بازگردانند؛ نه با وعدههای جدید و تکراری، بلکه با اقدامهای واقعی، قابل مشاهده و قابل سنجش.مردم بیش از آنکه به وعدهای تازه نیاز داشته باشند، به تجربهای تازه از «اثرگذاری خود» نیاز دارند؛ اینکه ببینند مطالبه آنان شنیده میشود، تصمیمها اصلاحپذیرند و مشارکتشان میتواند در نتیجه نهایی مؤثر باشد.بازسازی اعتماد عمومی، از مسیر گفتار آغاز نمیشود؛ از مسیر تجربه واقعی مردم از تغییر آغاز میشود.اگر این احساس بازسازی نشود، بیتفاوتی امروز ممکن است به مسئلهای تبدیل شود که فردا، بیش از همه، گریبان خود تصمیمگیرندگان را خواهد گرفت.@jamey_e_madani
#عصر_ما#حزب_توسعه_ملی: 🔹منازعات نه در میدان جنگ بلکه در عرصه دیپلماسی حل و فصل می شود 🔹جریانی بحران زی تمام تلاش خود را برای تخریب مسیر دیپلماسی به کار بسته است 🔹اولین گام برای رفع تهدید، آزاد کردن صدا و سیما از انحصار فرقه آخر الزمانی است 🔸حزب توسعه ملی ایران اسلامی در آستانه توافق میان جمهوری اسلامی ایران و آمریکا بیانیه صادر کرد. به گزارش کمیته اطلاع رسانی حزب توسعه ملی متن این بیاینه به شرح زیر است: به نام خدا ملت شریف ایران؛ مقاومت قهرمانانه شما و جانفشانی نظامیان دلاورمان در میدان نبرد دشمن متجاوز را ناگزیر از پذیرش مذاکره و توافق با ایران مقتدر کرده است. واقعیت این است که به جز موارد استثنایی، همواره منازعات نه در میدان جنگ بلکه در عرصه دیپلماسی حل و فصل شدهاند. چنان که دفاع مقدس در برابر تجاوز صدام نیز با مذاکره به پایان رسید. به رغم این تجارب روشن و در حالی که مسؤلان کشور میکوشند دستاوردهای فرزندان سرفراز ایران در برابر تجاوز شرارت بار آمریکایی صهیونیستی را با توفیقات دیپلماتیک تکمیل کنند، جریانی بحران زی که موجودیت خود را در ادامه جنگ میداند، هم سو با دشمن صهیونیستی تمام تلاش خود را برای تخریب مسیر دیپلماسی و تحمیل ویرانی بر کشور به کار بسته است. 🔹تفاهم نامه میان ایران و آمریکا دستاورد دیپلماتیک درخشانی برای ایران استتفاهم نامه میان ایران و آمریکا هم در شکل و هم در محتوا دستاورد دیپلماتیک درخشانی برای ایران محسوب میشود. در شکل، زیرا طی آن بزرگترین قدرت جهان که فقط به دیکته کردن شرایط به طرف مقابل عادت داشت،به رغم رجزخوانیهای اولیه به گفت و گویی برابر با ایران نشست و در محتوا زیرا به اعتراف دوست و دشمن، مفاد آن متضمن حد اکثرخواستههای ممکن ایران بود. 🔹مصرانه خواهان ادامه ابتکارات دیپلماتیک برای تبدیل این تفاهمنامه به توافقی جامع هستیم از این رو حزب توسعه ملی درایت رئیس جمهور و رئیس شورای عالی امنیت ملی کشور جناب آقای دکتر پزشکیان را در همراه سازی ملی عالی ترین نهاد امنیتی کشور (شعام) و شجاعت پذیرش مسئولیت امضای تفاهم نامه اسلام آباد را ارج مینهد. و مصرانه خواهان ادامه ابتکارات دیپلماتیک برای تبدیل این تفاهمنامه به توافقی جامع است آن گونه که تحریمهای ظالمانه علیه ایران لغو و امکان ارتباط و همکاریهای اقتصادی با جهان و زمینههای قرار گرفتن کشور در مسیر توسعه فراهم شود. در عین حال نمیتوانیم تأسف خود را از ضعف مفرط تیم تبلیغاتی دولت و ریاست جمهوری را در برابر نشر اکاذیب و تحلیلهای بی پایه افراطیون جنگ طلب علیه ابتکارات دستگاه دیپلماسی کشور و تیم مذاکره کننده ابزار نکنیم. 🔹همه دولت خود را ملزم به حمایت از راهبرد دیپلماسی در این زمینه بدانند همچنین انتظار میرود همه بخشهای دولت و کابینه در برابر تحرکات افراطیون جنگ طلب خود را ملزم به حمایت از راهبرد دیپلماسی و مواضع روشن رئيس جمهور در این زمینه بدانند. ما بر این باوریم وضعیت «نه جنگ و نه مذاکره » و قرار دادن کشور در حالت تعلیق و زیر سایه جنگ، جز فقر و عقب ماندگی و فرسایش توان ملی پیامدی برای ایران در پی نخواهد داشت. شرایط اقتصادی کشور و میزان تاب آوری جامعه و مقدم بر همه مصالح ملی میبایست راهنمای مسؤلان نظام در تنظیم سیاست ها و تصمیمات در وضعیت کنونی باشد. از این رو میدان دادن به فرقهای که به توهم «صدور فرمان ظهور» و با اعتقاد به «اسلام زد و خورد» تشویق به کودتاو براندازی میکند تا به قیمت ویرانی و نابودی کشور، راه برای «انتقام» از همه قدرتهای جهان هموار شود، تهدیدی بزرگ علیه مصالح وبلکه موجودیت ایران میدانیم. اولین گام برای رفع این تهدید آزاد کردن صدا و سیما از انحصار این فرقه آخر الزمانی است که عملاً خود را صدای درصدی ناچیز از جامعه ایران میداند. حزب توسعه ملی ایران اسلامی۲۳مرداد ماه ۱۴۰۵@jamey_e_madani