هنرِ پایان دادن؛ معیارِ سنجشِ تصمیمهای راهبردی✍️ سیدجواد میرموسوی💠 بیراه نیست اگر بگوییم ارزش هر ت…
انتشار: 2026/07/25 05:31 UTCویرایش: 2026/08/01 00:04 UTCدریافت: 2026/08/02 19:32 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/02 19:32 UTC
هنرِ پایان دادن؛ معیارِ سنجشِ تصمیمهای راهبردی✍️ سیدجواد میرموسوی💠 بیراه نیست اگر بگوییم ارزش هر تصمیم راهبردی، بیش از آنکه در نقطه آغاز آن نهفته باشد، در چگونگی پایان یافتن آن است. آغاز کردن، معمولاً بر پایه اقتضائات و در شرایطی خاص امکانپذیر میشود؛ اما پایان دادن، نیازمند عقلانیت، آیندهنگری، شناخت دقیق پیامدها و توان مدیریت پیچیدگیها است.💠 فارغ از دلایل آغاز، اگر بپذیریم که جنگ با آمریکا میتواند فرسایشی شود و حتی ابعاد گستردهتری پیدا کند، پرسش اصلی دیگر این نیست که چگونه یا چرا آغاز شد؛ بلکه پرسش اساسی آن است که این جنگ با چه سازوکار و راهبردی به پایان خواهد رسید.💠 تاریخ نشان داده است که ملتها رخدادهای بزرگ را نه با هیاهوی آغازشان، بلکه با کیفیت پایانشان قضاوت میکنند. بسیاری از جنگها با شعارهای بزرگ و حتی آرمانگرایانه آغاز شدند، اما آنچه در حافظه تاریخی ملتها ماندگار شده، شیوه پایان یافتن آنها و پیامدهایی است که برای نسلهای بعد بر جای گذاشتهاند.نتیجهگیری راهبردی:💠 تدبیر و عقلانیت در تصمیمگیری راهبردی زمانی معنا پیدا میکند که از همان لحظه نخست، تصویری روشن از پایان مسیر نیز وجود داشته باشد. هر تصمیمی که فاقد راهبردی مشخص برای پایان باشد، حتی اگر در مقاطعی موفق به نظر برسد، ممکن است در نهایت هزینههایی بر جامعه تحمیل کند که جبران آنها سالها به طول انجامد.هنر تصمیمگیری، صرفاً در آغاز کردن نیست؛ هنرِ واقعی، چگونگی به پایان رساندن است.@jamey_e_madani

