علم الهدی امام جمعه مشهد:آسایش، رفاه و راحتی زندگی بدون داشتن انرژی هسته ای محقق نمیشه. ما از انرژی…

قوه قضاییه از اعدام «شهرام صادقی» در بامداد یکشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ خبر داد.او که از متهمان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در کرج بود، به اتهام «اقدام عملیاتی علیه امنیت ملی» (به نفع اسرائیل، آمریکا و گروه‌های متخاصم) به اعدام و مصادره اموال محکوم شده بود.طبق گزارش قوه قضاییه، اتهام اصلی او راندن عمدی خودرو به سمت نیروهای انتظامی در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در کرج بود که منجر به جراحت هفت مامور شد. صادقی پس از حادثه و فرار، مدتی بعد شناسایی و بازداشت شده بود.@IranVeterinaryStudentsNews

♈️‏ ثبت اولین تصاویر از گربه پالاس؛ یکی از کمیاب‌ترین گربه‌سانان ایران@IranVeterinaryStudentsNews

بچه‌ها کسی میدونه بعد انصراف از دانشگاه حدوداً چقدر طول میکشه شبیه ایلان ماسک بشیم؟@IranVeterinaryStudentsNews

‍ ظرف‌های سلف دانشگاهدر یکی از ویترین‌های گالری نخست موزه دانشگاه، مجموعه‌ای از ظرف‌های مورد استفاده در سلف دانشگاه در دوره‌های مختلف به نمایش گذاشته شده است. این ظروف، اگرچه در نگاه نخست اشیایی ساده و روزمره به نظر می‌رسند، از منظر تاریخ دانشگاه اهمیت قابل توجهی دارند؛ زیرا بخشی از آنها نشانه‌ها و لوگوهای رسمی دانشگاه را بر خود دارند و از این طریق، تغییرات هویتی و سازمانی دانشگاه در دوره‌های مختلف را بازتاب می‌دهند. همان‌گونه که در بخش‌های پیشینِ معرفی موزه اشاره شد، نام و نشان دانشگاه در طول زمان تغییر کرده است. ظروف سلف را نیز می‌توان در شمار اشیایی قرار داد که این تغییرات را به شکلی عینی و ملموس ثبت کرده‌اند. از این رو، هر ظرف تنها یک وسیله برای سرو غذا نیست، بلکه می‌تواند به‌عنوان بخشی از تاریخ مادی دانشگاه، اطلاعاتی درباره یک دوره مشخص از حیات آن در اختیار ما قرار دهد.نقش بستن نام یا لوگوی دانشگاه بر روی این ظروف، آنها را از اشیای معمول و مصرفی متمایز کرده است. تغییر شکل لوگو، شیوه درج آن، رنگ و طراحی نشان و حتی عنوانی که برای دانشگاه به کار رفته، می‌تواند در تعیین دوره استفاده از هر یک از این ظروف مؤثر باشد. به این ترتیب، مجموعه ظروف سلف را می‌توان در کنار اسناد مکتوب، عکس‌ها، پوسترها و دیگر اشیای موجود در موزه، منبعی برای مطالعه تاریخ تحولات هویتی دانشگاه دانست. گاه یک نشان کوچک حک‌شده بر روی یک بشقاب یا فنجان، اطلاعاتی را درباره دوره استفاده از آن در اختیار پژوهشگر می‌گذارد که ممکن است در اسناد رسمی به این شکل قابل مشاهده نباشد.اهمیت این مجموعه البته تنها به نام و لوگوی دانشگاه محدود نمی‌شود. جنس، شکل، اندازه، طراحی و شیوه ساخت ظروف نیز از جنبه‌های دیگری است که می‌تواند در شناخت تحولات دانشگاه و شیوه اداره خدمات رفاهی آن مورد توجه قرار گیرد. مقایسه ظروف دوره‌های مختلف نشان می‌دهد که وسایل مورد استفاده در سلف دانشگاه، مانند دیگر تجهیزات و امکانات آن، در طول زمان دستخوش تغییر شده‌اند. جنس ظروف، کیفیت ساخت، طراحی ظاهری و حتی شکل و اندازه آنها، می‌تواند بازتابی از تغییر در امکانات، ذائقه عمومی و استانداردهای خدماتی دانشگاه در دوره‌های مختلف باشد.از سوی دیگر، این ظروف بخشی از تجربه روزمره نسل‌های مختلف دانشجویان و کارکنان دانشگاه نیز، بوده‌اند. سلف دانشگاه تنها محلی برای صرف غذا نبوده، بلکه یکی از فضاهای مشترک زندگی دانشجویی و اجتماعی دانشگاه به شمار می‌آمده است. بسیاری از دانشجویان و کارکنان، بخشی از خاطرات دوران تحصیل یا خدمت خود را با همین فضا و وسایل آن به یاد می‌آورند. بنابراین، ظروف سلف علاوه بر ارزش تاریخی و موزه‌ای، واجد نوعی ارزش خاطره‌ای نیز هستند و می‌توانند بخشی از تاریخ زندگی روزمره دانشگاه را روایت کنند؛ تاریخی که معمولاً در گزارش‌های رسمی و اسناد اداری کمتر بازتاب می‌یابد.از این منظر، قرار گرفتن این ظروف در موزه دانشگاه فرصتی برای مشاهده بخشی از تاریخ دانشگاه از خلال اشیای روزمره است. این مجموعه نشان می‌دهد که تاریخ یک دانشگاه تنها در اسناد اداری، ساختمان‌ها، مدیران و رویدادهای مهم آن خلاصه نمی‌شود؛ بلکه اشیای ساده‌ای مانند یک بشقاب یا فنجان نیز می‌توانند نشانه‌هایی از دوره‌های مختلف حیات آن را در خود حفظ کنند. ظروف سلف دانشگاه از همین منظر، نمونه‌ای روشن از تاریخ مادی دانشگاه و بخشی از میراث ملموس آن به شمار می‌آیند.۲۰ مرداد‌ماه ۱۴۰۵#معرفی_موزه_دانشگاه @mafakherferdowsi@IranVeterinaryStudentsNews

تو فكر كن رئيس جمهور اين كشور مياد ميانجيگرى ميكنه براى كشور ايران😒@IranVeterinaryStudentsNews

سال‌ها پیش وقتی یکی از دانشجویان انسان‌شناسی از "مارگارت مید" پرسید که نخستین نشانه‌ی تمدن در یک فرهنگ چیست؟ دانشجو انتظار داشت تا "مید" درباره‌ی قلاب‌های ماهی‌گیری، کاسه‌های سفالین یا سنگ‌های آسیاب حرف بزند.ولی نه... "مید" گفت: نخستین نشانه‌ی تمدن در یک فرهنگ باستانی، استخوان رانی بود‌ه که شکسته شده و سپس جوش خورده است."مید" توضیح داد که چنانچه پای شما در یک قلمرو حیوانی بشکند، شما می‌میرید. شما نمی‌توانید از خطر بگریزید، برای نوشیدن به رودخانه بزنید یا برای غذا شکار کنید. شما خوراکی هستید برای جانوران پرسه‌زن. هیچ حیوانی با پای شکسته آنقدر دوام نمی‌آورد تا استخوانش جوش بخورد.استخوان شکسته‌ی رانی که جوش خورده است گواهی‌ست براین‌که: کسی زمان صرف کرده تا با شخص پا‌شکسته همراهی کند، محلِ جراحت رابسته است، شخص را نگهداری و تیمار کرده تا سلامت‌ و بهبودی‌ پیدا کند."مید" گفت: "کمک به دیگری درعینِ دشواری، همان‌جایی‌ست که تمدن آغاز می‌شود."@IranVeterinaryStudentsNews