یادی کنیم از مربیان نسل های بسیار قبل ...گاهی بد نیست با این حجم بی مسئولیتی مسئولین، کمی به عقب…
انتشار: 2026/08/09 09:58 UTCدریافت: 2026/08/14 13:26 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 13:26 UTC
یادی کنیم از مربیان نسل های بسیار قبل ...گاهی بد نیست با این حجم بی مسئولیتی مسئولین، کمی به عقب برگردیم ...(( مربیانی که فقط عاشق بودند و عاشق و عاشق ))بیایید تا دیر نشده، قدرشناس باشیم نه قبر شناس ...متاسفانه مربیان عاشق و تاثیرگذار ذیل، دیگر در میان ما نیستند :مرحومان اقبال لطف الله نسبی(کردستان)، محمد اصلاحچی(تهران)، علی محمد شیخی(مازندران)، جلیل زاده(البرز)، رضا حامین جو(کرمانشاه) ، سیامک شهماروند(خوزستان)، رحیمصادقی (هرمزگان)، حسن ارومی (گیلان) و ...خانم ها نجفی(قزوین) ، جوکار(قم)، بابایی( زنجان) و ...این عزیزان متاسفانه رفته اند، اما هنوز خیلی ها در قید حیاتند و شایسته تقدیرمربیانی که عموما سنگ زیر آسیاب بوده اند،هدف از انتشار این متن :یادآوری جهت ارسال یک پیام یا یکتماس و یا هر از چند گاهی یک دیدار کوتاه، که نشان از قدرشناسی ها داشته باشدتا دیر نشده به یاد مربیان عاشق دور و نزدیک باشیم، حتی یکپیام به خانواده آن دسته از مربیان که اینک در میان ما نیستند، می تواند خانواده ای را شاد کندمربیان دارای ویژگی های خاص :مربیان قدیمی و بدون درآمد از پینگپنگ، اما تاثیر گذار،مربیانیکه نه ساعتی می زدند، نه شاگرد خصوصی داشتند و نه قراردادهای لیگ برتری و نه گاها امتیازات اعزام به خارجمربیانی که برای دفاع از منافع شهر، استان و شاگردانشان، هیچ امتیازی را برای خود از طزیق فدراسیون ها و هیات ها معامله نمی کردندیادش بخیر، چه مربیانی بودند آن مربیان، غیر قابل تکراربه آن اندازه قابل اعتماد که خانواده ها آن ها را دربست در اختیار این تیپ مربیان قرار می دادندمربیانی که بدون حق ماموریت و حق الزحمه، شاگردان خود را در عرصه های استانی، کشوری و ملی، همراهی و به بهترین شکل کوچ می کرده اند،در طول سال های متمادی، صادقانه از قهرمانی کشور به آموزشگاهی، از قهرمانی استان به انتخابی تیم ملی، مداوما یا در حال آموزش و یا در حال کوچینگ شاگردانشان در رویدادهای متعدد می بودند،مربیانی که نه شرط بلیط هواپیما می گذاشتند برای همراهی شاگرد و نه حق الزحمه و نه شرط هتل چند ستاره و غذای آنچنانی،نه شبکه اجتماعی وجود داشت تا خودشان را تبلیغ کنند و نه این تیپ مربیان عاشق، انتظار تشویق و تبلیغ داشتند،با اتوبوس مسیرهای طولانی را به عشق همراهی شاگردانشان می پیمودند، گاها در یک تابستان گرم چندین مسافرت ورزشی، محل اسکانشان خوابگاههای تنگ و بسته و بدون امکانات رفاهی آن زمان و تخت های دو طبقه و غذای ساده اردویی بیش نبود، گاهی یکعدد سیب در کنار سینی غذا ...مربیانیکه سال های متمادی، سلطان فدا کردن عمر و زندگی خود برای شاگردانشان بوده اند، شاگردانی که حالا گاها یک احوالپرسی ساده را از آن ها دریغ می دارند، گاهی مشغله های زندگی و فراموشی ها، گاهی هم بی معرفتی ها، میشود دلیل این بی خبری ها،اما جالب اینکه این تیپ مربیان عاشق، محال است گله ای از شاگرد خود داشته باشند، آن ها هنوز که هنوز است، مدافع شاگردان خود هستند و قلبشان به عشق شاگردانشان کماکان می تپد، شاگردانی که خود حالا گرد پیری بر چهره خیلی هایشان نشسته است،مربیانی که به دلیل عشق و علاقه وافر به شاگردان، همگی در زندگی های شخصی شان متضرر می شدند،مربیانی که گاها بین فرزند و شاگرد، بیشترین وقت را برای شاگردانشان می گذاشتند تا فرزندانشان،مربیانی که نه تنها درآمدی از این ورزش نداشته اند، بلکه گاها سرمایه زندگی های خانوادگی شان، عمرشان و سلامتی شان را نیز صرف این ورزش می نموده اندمربیانی که زندگی های شخصی شاگردان و انسان بودنشان، بسیار مهم تر از بازی پینگ پنگ شان بودآیا کسی در بین شماها هست که هر ماهه، هر شش ماه، هر یک سال یا هر سه سال یا هر ده سال، یادی کند از این تیپ مربیان فداکار ؟یکی از نام آورترین این تیپ مربیان، متاسفانه اینک چند سالی در میان ما نیست، اقبال لطف الله نسبیانشالله عمر این تیپ مربیان، مستدام و موظف باشیم هر از چند گاهی از این قشر تاثیر گذار با یک تماس کوتاه یا ارسال یک پیام ساده یاد کنیم(( بیایید تا دیر نشده، قدرشناس باشیم نه قبر شناس ))انتشار اسامی این تیپ مربیان عاشق، قدیمی و فعال که هر کدام در سطوح مختلف( بعضا در محدوده فعالیتهای شهرستانی و بعضا در سطوح استانی و بعضا کشوری)، اقدامی بسیار سخت و شاید حساسیت زا باشداما در حال تهیه لیستی از این تیپ مربیان بسیار قدیمی برای انتشار هستیم، لذا از مطلعین این ورزش در بخش آقایان وبانوان خواهش می کنیم که با ارسال اسامی مورد نظر، به تجمیع و به روز رسانی لیست تا قبل از انتشار، کمک کنندhttps://t.me/iranttf



