یادداشتی درمورد ظرفیتهای بالقوه و بالفعل شبکه ملی موسسات نیکوکاری و خیریهدیدن این پوستر از دکتر مح…
انتشار: 2026/07/26 11:42 UTCدریافت: 2026/08/15 02:57 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 02:57 UTC
یادداشتی درمورد ظرفیتهای بالقوه و بالفعل شبکه ملی موسسات نیکوکاری و خیریهدیدن این پوستر از دکتر محمود اولیایی عزیز و بزرگوار که «انجمن مشاوران مدیریت ایران» منتشر کرده بود؛ سبب شد که بیندیشم حکایات، اشعار، ضرب المثلهای ایرانی و حتی بسیاری داستانهای ژرف حماسی و اساطیری این کهن دیار چهقدر بهجا و بر مبنای شرایط راستین زیست بوم در زمان خود نگاشته شدهاند. روایاتی که برخی از آنها تاریخ انقضا هم ندارند.دکتر محمود اولیایی و جایگاه والای ملی ایشان در ابعاد اجتماعی، آکادمیک، مدیریتی و اقتصادی نمونهی بارزی از «دانایی و توانایی» است که خوشبختانه سکاندار هیئت مدیره شبکه ملی موسسات نیکوکاری و خیریه نیز هستند.کارنامهی آکادمیک، اجرایی و اخلاق حرفهای ایشان در بستر مدیریت مشارکتهای اجتماعی مهربانانهی عمیق و برنامه محور مبتنی بر مبانی خردورزانه و سیستماتیک خود بهتنهایی بیانگر جایگاه و اعتبار ایشان است.و اما حکایتی که میخواهم به آن بپردازم: « آب در کوزه و ما تشنه لبان میگردیم...» یاد دارم از زمان قبول مسئولیت اجرایی در شبکه ملی به لطف اطمینان و رای اعضای هیئت مدیره و پیش از آن اطمینان اعضای شبکه ملی در انتخاب بنده به عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره در دو دورهی متوالی، در پایش و نظری کوتاه به ۲۷۶ تشکل اجتماعی عزیز عضو پنداشتم چه میزان گوهرِ اینچنینی در ابعاد مختلف اجتماعی در زیر یک چتر با تواضع، تخصص, مهرورزی و انسانیت در جای جای پهنهی مرز پرگهر گرد هم آمدهاند.افسوس به حال بنده در جایگاه مدیرعامل و پیشتر هیئت مدیره شبکه ملی که با وجود تلاش مستمر همچنان در شناختِ کاملترِ تنوع، کارآمدی، انسانیت و مهربانی خردورزانه یکایک این اعضا کمسعادت بودهام.در هر یک از این ۲۷۶ جعبهی جواهر، انسانهای «شریف» بسیاری در اخلاق، علم و نوع دوستی همچون قطعهای از جواهر میدرخشند و هر روز در درگاهِ مفهوم «انسانیت» عشق ورزی میکنند. بزرگانی که هر یک رفتاری یا مهارتی یا تخصصی نیک و خداپسندانه را در انساندوستانهترین شکل ممکن در وادیِ کردار، نثار میهن و هممیهن مینمایند.بالفعل بودن این حجم عظیم از «شرافتِ بخشنده» برای «شبکه ملی موسسات نیکوکاری و خیریه» فراتر از فرصت بلکه نعمت و غنیمت است.امیدوارم به نمایندگی از یکایک شما اعضای محترم، اعضای بزرگوار هیئت مدیره، همکاران عزیز دبیرخانه، بنیانگذاران و مشاوران فرهیختهی شبکه ملی لایق آن باشم که با به انجام رساندن برنامه های استراتژیک کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت شبکه ملی، هم «شکر نعمت» وجود شما اعضای عزیز را در عمل به جای آورم هم با تعامل هدفمند برنامهریزی شده به کمک یکایک شما کوشا باشم ظرفیتهای بالقوه را در مسیر بالفعل شدن در مسیر همافزایی و بهینهتر شدن فعالیت شبکه ملی و اعضا به کار بندم.با خدای خود عهد کردهام که بر این قرار تا آن روز که توان دارم و مورد قبول شما هستم پایبند بمانم. همانند شما موفقیت یکایک اعضا پیکرهی واحد اما متکثر شبکه ملی را در حکم قدرتمندتر شدن این پیکرِ واحد برای کاهش آسیبهای اجتماعی و توسعه اجتماعی و همچنین سلامت، آسایش و ماندگاری «زن و کودک و بوم ایرانیان» میدانم.نیک میدانم آن اندازه بزرگوارید که نیازی به تقدیر من و مانند من ندارید اما برای ادای ذرهای دِینِ خود، از وجود یکایکِ شما سپاسگزارم و میکوشم در حل مشکلات و هم افزایی و توانمندسازی شبکه ملی و اعضای عزیز آن با تکیه بر شما و مبتنی بر قانون با جان و دل، پای در رکابتان باشم. به حمایت و ضرب المثل بازگردم؛ هر یک از شما بزرگواران «آب زلالی» نَه در «کوزه» بلکه پدید آورندهی رودخانهای روان هستید که سرسبزی ایران را رقم میزنید. امید آنکه در راستای بهینه کردن این سرسبزی و سعادت با تمام ظرفیت علم، عمل و تجربهی خود و قطعا یاری و نقد شما از عملکردم در جایگاه مدیرعامل شبکه ملی، نقشی داشته باشم.مدیر عامل و عضو هیئت مدیره شبکه ملی موسسات نیکوکاری و خیریه



