🎥 آیا ایران از منظر تجربه غربی، «سرزمین غلط» است؟سیدمحمد بهشتی در گفت‌وگو با انصاف‌نیوز بر اهمیت زا…

🔴 آیا «کاسبان تحریم» می‌توانند مانع رفع تحریم شوند؟سال‌هاست اصطلاح «کاسبان تحریم» در ادبیات سیاسی و اقتصادی ایران به کار می‌رود؛ اما پرسش مهم‌تر این است که آیا منافع شکل‌گرفته در دوران تحریم آن‌قدر بزرگ و سازمان‌یافته شده‌اند که خود به مانعی در برابر عادی‌شدن روابط اقتصادی ایران با جهان تبدیل شوند؟یاشار سلطانی در گفت‌وگو با اسفندیار عبداللهی، پاسخ بسیار صریحی به این پرسش می‌دهد.او معتقد است مسئله فقط وجود افرادی نیست که از تحریم سود می‌برند؛ بلکه در طول سال‌ها، شبکه‌ای از منافع اقتصادی حول سازوکارهای دور زدن تحریم شکل گرفته که از ادامه وضع موجود منتفع است.سلطانی برای توضیح دیدگاه خود، فروش نفت را مثال می‌زند: در شرایط عادی، فروش نفت باید از مسیرهای رسمی و شفاف انجام شود؛ اما تحریم، ورود واسطه‌ها و حتی نهادهایی خارج از ساختار متعارف فروش نفت را توجیه می‌کند.از اینجا به یک ادعای بزرگ‌تر می‌رسد:«من شرط می‌بندم که دعوای هسته‌ای با آمریکا در ایران حل نخواهد شد.»استدلال او این است که وقتی یک وضعیت استثنایی سال‌ها ادامه پیدا می‌کند، ذی‌نفعان همان وضعیت نیز به‌تدریج صاحب قدرت و نفوذ می‌شوند و بازگشت به شرایط عادی می‌تواند منافع اقتصادی آنها را به خطر بیندازد.البته این بخش از سخنان سلطانی یک فرضیه درباره اقتصاد سیاسی تحریم‌هاست، نه واقعیتی که صرف بیان آن اثبات شده باشد. برای پذیرفتن ادعای وجود شبکه‌ای که عملاً قادر به جلوگیری از رفع تحریم است، به شواهد و داده‌های بیشتری نیاز داریم.اما پرسشی که مطرح می‌کند ارزش تأمل دارد:آیا طولانی‌شدن یک بحران می‌تواند گروه‌هایی را چنان به منافع حاصل از آن وابسته کند که «حل بحران» برایشان پرهزینه‌تر از ادامه آن باشد؟و اگر چنین سازوکاری شکل گرفته باشد، مسئله ایران دیگر فقط مذاکره با طرف خارجی نیست؛ مسئله، اقتصاد سیاسیِ ادامه تحریم در داخل کشور نیز هست.🎙 گفت‌وگوی اسفندیار عبداللهی با یاشار سلطانیمشاهده ویدیو#تحریم #کاسبان_تحریم #فساد #اقتصاد_سیاسی #یاشار_سلطانی#منتخب_فرهیختگان#فرهیختگان؛ راهی به رهایی

🔵 «فتح» همیشه در جنگ نیست؛ گاهی در صلح استآیا می‌توان از تعالی اخلاقی و جامعه اسلامی سخن گفت، وقتی نیازهای اولیه مردم تأمین نشده و امنیت آنها برقرار نیست؟سیدعلیرضا بهشتی در سخنانی به مناسبت رحلت پیامبر اسلام، با طرح این پرسش از دو پیش‌شرط بنیادی برای شکل‌گیری یک جامعه انسانی سخن می‌گوید: امنیت و رفاه نسبی.از نگاه او، تا زمانی که این بستر فراهم نشده باشد، سخن گفتن از جامعه‌ای که قرار است ارزش‌های اخلاقی در آن رشد و تعالی پیدا کنند، عملاً از زمینه واقعی خود جدا می‌شود.بخش دیگری از سخنان بهشتی به سوره فتح و صلح حدیبیه اختصاص دارد. او تأکید می‌کند:«سوره فتح مربوط به صلح حدیبیه است و مربوط به جنگ نیست.»این یادآوری از آن جهت قابل تأمل است که واقعه‌ای بدون پیروزی نظامیِ متعارف، در قرآن با مفهوم «فتح» توصیف می‌شود؛ صلحی که در زمان انعقاد حتی برخی از همراهان پیامبر نسبت به مفاد آن ناخشنود بودند.بهشتی از این منظر بر اعتماد پیامبر به عقل جمعی، توجه به مصالح امت و تقدم امنیت و رفاه مردم تأکید می‌کند و می‌گوید:«هدف اصلی پیامبر این بود که جامعه اسلامی جامعه‌ای باشد که در آن امنیت و رفاه مردم و شهروندان در درجه اول تأمین شده باشد.»شاید در روزگاری که «پیروزی» بیش از هر چیز با غلبه در میدان جنگ تداعی می‌شود، بازخوانی این پرسش تاریخی همچنان اهمیت داشته باشد:چرا قرآن یک پیمان صلح را «فتح» نامید؟✍️ سیدعلیرضا بهشتی📎 اصل سخنان در ادامهعلیرضا بهشتی: سوره فتح مربوط به صلح حدیبیه است و مربوط به جنگ نیست | اعتماد پیامبر به عقل جمعی و توجه به مصالح امتسید علیرضا بهشتی طی سخنانی به مناسبت رحلت پیامبر اکرم(ص)،در مجتمع فرهنگی احیای فضیلت، گفت: اگر رفاه نسبی در جامعه وجود نداشته باشد، یعنی نیازهای اولیه مردم برآورده نشده باشد، و از طرف دیگر امنیت نیز وجود نداشته باشد، چگونه می‌توان درباره شکل‌گیری و رشد یک جامعه انسانی که قرار است در آن ارزش‌های اخلاقی تعالی پیدا کنند، سخن گفت؟اساساً در چنین شرایطی جایی برای صحبت از این مسائل وجود ندارد. ابتدا باید بستر لازم را برای شکل‌گیری جامعه اسلامی فراهم کنیم تا این جامعه نمونه بتواند به سمت نمونه شدن و مثالی شدن حرکت کند. هدف اصلی همین است.رئیس بنیاد شهید بهشتی با تأکید بر اینکه سوره فتح مربوط به صلح حدیبیه است و مربوط به جنگ نیست،گفت: هدف اصلی پیامبر(ص) این بود که جامعه اسلامی جامعه‌ای باشد که در آن امنیت و رفاه مردم و شهروندان در درجه اول تأمین شده باشد.این موضوع نسبت به همه چیز اولویت دارد و هیچ چیزی بالاتر از آن قرار نمی‌گیرد.منبع: جماران#صلح_حدیبیه #سوره_فتح #پیامبر #صلح #علیرضا_بهشتی#منتخب_فرهیختگان#فرهیختگان؛ راهی به رهایی

۲۸ مرداد؛ مصدق علیه کودتا🎙 مهمانان:• محمد ترکمان• نیکلا گرجستانی• محمدعلی بهمنی قاجار📅 چهارشنبه ۲۸ مرداد🕕 ساعت ۱۸:۰۰ اروپای مرکزی🕢 ساعت ۱۹:۳۰ تهران📍 در کلاب «گُدار»#فرهیختگان راهی به رهایی

🔴 وقتی رسانه از روایت جنگ، رؤیای رهایی می‌سازددر دوران بحران و جنگ، رسانه فقط گزارشگر اتفاقات نیست؛ می‌تواند تعیین کند مخاطب یک حمله نظامی را «تجاوز» ببیند یا «رهایی»، ویرانی زیرساخت‌ها را خسارت بداند یا مقدمه تغییر، و مداخله یک قدرت خارجی را تهدید تلقی کند یا راه نجات.معین کاظمی در مقاله‌ای با عنوان «صنعت رؤیافروشی و الهیات ویرانی» سراغ عملکرد ایران‌اینترنشنال و شبکه‌ای از جریان‌های رسانه‌ای و کاربران همسو با آن رفته و تلاش کرده با استفاده از تحلیل داده‌های توییتر فارسی و نشانه‌شناسی روایت‌ها توضیح دهد که چگونه یک دستگاه رسانه‌ای می‌تواند تصور مخاطب از جنگ، خشونت و آینده ایران را تغییر دهد. نویسنده معتقد است آنچه با آن مواجهیم صرفاً «فیک‌نیوز» یا جانبداری متعارف یک رسانه نیست؛ بلکه نوعی «صنعت تولید رضایت برای ویرانی» است: ساختن آینده‌ای آرمانی که در آن، هزینه‌های امروز ــ حتی حمله خارجی ــ می‌تواند به‌عنوان بهای رسیدن به فردایی بهتر پذیرفته شود.یکی از محورهای قابل تأمل مقاله، بررسی سازوکاری است که نویسنده آن را تبدیل «تجاوز خارجی» به «جراحی رهایی‌بخش» می‌نامد؛ روایتی که می‌تواند حمله نظامی را نه تهدیدی علیه یک کشور، بلکه مرحله‌ای از فرآیند رهایی آن بازنمایی کند. کاظمی حتی از عادی‌شدن ایده‌هایی مانند مسلح‌کردن مردم و جنگ داخلی سخن می‌گوید و معتقد است در منتهاالیه چنین منطقی، مرز میان مخالفت با جمهوری اسلامی و پذیرش ویرانی ایران برای تغییر حکومت می‌تواند به‌تدریج محو شود. البته این مقاله خود یک خوانش انتقادی و به‌شدت موضع‌دار از ایران‌اینترنشنال است و داده‌ها، روش تحلیل و نتیجه‌گیری‌های نویسنده نیز می‌توانند موضوع نقد و مناقشه باشند.اما ورای داوری درباره یک شبکه مشخص، پرسشی که مقاله پیش می‌کشد ارزش تأمل دارد:رسانه از کجا از «روایت واقعیت» عبور می‌کند و به «ساختن واقعیتی مطلوب» می‌رسد؟و پرسش مهم‌تر برای جامعه‌ای گرفتار منازعه سیاسی:آیا نفرت از یک حکومت می‌تواند آن‌قدر پیش برود که حمله خارجی، تخریب زیرساخت‌ها یا حتی جنگ داخلی، در ذهن بخشی از جامعه نه به‌عنوان فاجعه، بلکه به‌عنوان مسیری برای رهایی بازتعریف شود؟✍️ معین کاظمی | پژوهشگر علوم اجتماعی📎 متن کامل مقاله «صنعت رؤیافروشی و الهیات ویرانی؛ تحلیل نشانه‌شناختی پروپاگاندای ایران‌اینترنشنال» در ادامهمطالعه متن کامل مقاله⁠نسخه پی‌دی‌اف اینجا#رسانه #پروپاگاندا #ایران_اینترنشنال #جنگ #افکار_عمومی#منتخب_فرهیختگان#فرهیختگان؛ راهی به رهایی

👇👇#تفاهم_اسلام‌آباد #مصطفی_پورمحمدی #نعیم_قاسم #رسانه#منتخب_فرهیختگان#فرهیختگان؛ راهی به رهایی👇👇#تفاهم_اسلام‌آباد #مصطفی_پورمحمدی #نعیم_قاسم #رسانه#منتخب_فرهیختگان#فرهیختگان؛ راهی به رهایی

🔴 وقتی «تفاهم اسلام‌آباد» شکاف روایت‌ها را آشکار می‌کنددو روایت درباره «تفاهم اسلام‌آباد» را کنار هم ببینید؛ کنار هم قرار گرفتنشان شاید از خود هر کدام به‌تنهایی گویاتر باشد.در ویدیوی نخست، مصطفی پورمحمدی در دیدار با رئیس‌جمهور صریحاً از اجرای تفاهم‌نامه دفاع می‌کند:«تفاهم‌نامه چه خوب چه بد، یک سند رسمی در سطح جهان است و باید با تمام توان آن را اجرا کنیم و طرف مقابل را وادار به اجرای آن کنیم.»او حتی معتقد است ایران در این تفاهم «امتیازات زیادی گرفته و امتیازات کمی داده است».اما تصویر دوم، روایت دیگری از فضای سیاسی پیرامون همین توافق را نشان می‌دهد.یغما فشخامی با بررسی نحوه پوشش سخنان شیخ نعیم قاسم در شماری از کانال‌های خبری ایتا، مدعی است بخش مهمی از سخنان او درباره تفاهم اسلام‌آباد در این رسانه‌ها بازتاب نیافته است؛ بخشی که در آن، به گفته فشخامی، دبیرکل حزب‌الله از قرار گرفتن «عدم تجاوز به لبنان» در بند نخست توافق سخن گفته و توافق را در مهار حملات اسرائیل مؤثر دانسته است.این دو تصویر در کنار یکدیگر پرسش جالب‌تری را پیش می‌کشند:اختلاف امروز فقط بر سر خوب یا بد بودن تفاهم اسلام‌آباد است، یا بر سر این هم هست که کدام بخش از واقعیت اساساً باید به مخاطب گفته شود؟ممکن است با تفاهم اسلام‌آباد موافق یا مخالف باشیم؛ اما وقتی حتی موضع یک متحد نزدیک جمهوری اسلامی نیز، بنا بر این روایت، با گزینش رسانه‌ای مواجه می‌شود، موضوع از اختلاف سیاسی فراتر می‌رود و به مسئله «ساختن روایت» می‌رسد.🎥 ویدیوی سخنان مصطفی پورمحمدی و تصویر یادداشت یغما فشخامی 👆👆#تفاهم_اسلام‌آباد #مصطفی_پورمحمدی #نعیم_قاسم #رسانه#منتخب_فرهیختگان#فرهیختگان؛ راهی به رهایی