به اجازهٔ کسی نیاز ندارد اما.... محمد باقر قالیباف رئیس مجلس گفته است: "روابط استراتژیک چین و ایران به اجازهٔ کسی نیاز ندارد." بله، نیاز به اجازهٔ کسی ندارد، اما آیا چینیها رابطهٔ خود با ایران را واقعاً استراتژیک میدانند؟آقای قالیباف از زمان انتصابش به عنوان نمایندهٔ ویژهٔ جمهوری اسلامی در امور چین قصد سفر به پکن را داشته، اما تا این لحظه این سفر عملی نشده است.موضوع تصادفی است؟ یا اینکه چینیها از عدم مذاکرهٔ ایران با آمریکا، بستن تنگهٔ هرمز، تهدید منابع انرژی کشورهای عرب حوزهٔ خلیج فارس توسط برخی محافل در تهران و بخصوص عملکرد حوثیها در برابر عربستان دلخور و خشمگیناند؟چین که بیش از ۴۰ درصد نفت مصرفی خود را از طریق تنگهٔ هرمز وارد میکند، چطور ممکن است از بستن تنگه احساس رضایت کند؟ روزنامهٔ سعودی عربنیوز از نشستِ سطح بالای مقامهای چینی و اعضای شورای همکاری خلیج فارس در روزهای اخیر در ریاض خبر داده است. طبق این گزارش، "مقامهای ارشد از پیشرفت چشمگیر در اجرای توافقات بین طرفین از زمان اعلام مشارکت استراتژیک شورای همکاری خلیج فارس و چین در دسامبر ۲۰۲۲ تمجید و در مورد ابتکاراتی برای تقویت این همکاری گفتگو کردند."این نوع خبرها، جهتگیری سیاست خارجی چین در منطقهٔ ما را روشنتر از اظهارنظر آقای قالیباف توضیح نمیدهد؟#احمد_زیدآبادی@ahmadzeidabad
شاخ و دم دارد یا ندارد؟ مهدی کوچکزاده از اعضای مجلس با اشاره به مخالفت دولت با "طرح مقابله با نفوذ بیگانگان در کشور" و نقلقول محمدرضا عارف از رئیس مجلس در مورد بایگانی کردن طرح گفته است:"دیکتاتوری شاخ و دم داره؟" دیکتاتوری قاعدتاً شاخ و دم ندارد، بخصوص وقتی که عدهای با پايگاه رأی کمتر از ده درصد جامعه، اما تحت عنوان" نمایندهٔ مردم" بخواهند با تصویب متنی، آزادیهای مشروع آحاد ملت را از آنان سلب کنند و کشور را به صورت زندانی بزرگ به سبک رفقای خود در کرهٔ شمالی در آورند!#احمد_زیدآبادی@ahmadzeidabad
🟣آنچه به عقب بازنمیگردد▪️ تأملی در بیش از یک قرن جنبش زنان ایران، از مشروطه تا امروز🔶افسانه نجاتی@iranfardamag▪️گر چه معمولا تاریخ را با پیروزیهای سیاسی به یاد می آوریم و با انقلابهایی که به ثمر میرسند، حکومتهایی که تغییر میکنند و قوانینی که به تصویب میرسند؛ اما تاریخ اجتماعی همیشه چنین ساده پیش نمیرود. گاهی یک جنبش در میدان سیاست شکست میخورد، اما در پس آن چیزی در جامعه تغییر می کند که دیگر نمیتوان بازگشت به وضعیت پیشین را متصور شد. شاید تاریخ جنبش زنان ایران را بیش از آنکه با شمار پیروزیهای سیاسیاش بسنجیم، باید با «چیزهایی که دیگر به عقب بازنمیگردند» بخوانیم.🔸از مشروطه تا امروز،بیش از یک قرن است که زنان ایرانی، در یکی از مداومترین جریانهای تغییر اجتماعی ایران حضور داشتهاند؛ جریانی که بارها سرکوب شده، از دستاوردهایش عقب رانده شده و ناچار شده در قالبهایی تازه از نو آغاز کند، اما هر بار با تجربهای انباشتهتر بازگشته است.▪️پرسش فقط این نیست که زنان در این یک قرن چه به دست آوردهاند. پرسش مهمتر این است: چرا بخشی از دستاوردهای جنبش زنان، حتی پس از شکستهای سیاسی و تغییر شرایط تاریخی، توانسته در جامعه باقی بماند؟ برای پاسخ، باید به مشروطه بازگردیم.🔸هر چند جنبش زنان با مشروطه متولد نشد و زنان پیش از آن نیز در اعتراضهای اجتماعی و سیاسی حضور داشتند. اما مشروطه امکان تازهای برای این حضور فراهم کرد: زن بیش از پیش خود را به عنوان کنشگر اجتماعی تجربه کرد. تأسیس مدرسههای دخترانه، انتشار نشریات زنان و شکلگیری انجمنها، فقط فعالیتهایی فرهنگی نبودند. مدرسه زن را صاحب دانش میکرد، نشریه به او زبان عمومی میداد و انجمن امکان مشارکت سازمانیافته فراهم میکرد. زنان آرامآرام از موضوع تصمیم دیگران به صاحب مطالبه تبدیل میشدند.▪️مشروطه البته تناقض بزرگی را نیز آشکار کرد: سخن از ملت، قانون و شهروندی بود، اما زنان از حق رأی محروم ماندند. قانون انتخابات ۱۹۰۶ زنان را از حق رأی کنار گذاشت. همین شکاف میان وعدهی برابری و واقعیت حذف، به یکی از سرچشمههای تداوم جنبش زنان تبدیل شد. از همان زمان تجربهای مهم شکل گرفت:حضور اجتماعی الزاماً به معنای برخورداری از حق سیاسی نیست. و اینکه حق باید مطالبه شود، تجربه شود و در جامعه ریشه بدواند.✅دولت مدرن؛ تغییر از بالا و مسئلهی استقلال🔸در دورهی رضاشاه، دولت با سیاستهای مدرنسازی خود تغییرات مهمی در زندگی زنان ایجاد کرد: گسترش آموزش، ورود زنان به برخی عرصههای جدید اجتماعی و تغییرات در مناسبات عمومی زنان و مردان. اما این تغییرات را نمیتوان بهسادگی با «جنبش زنان» یکی گرفت. دولت اقتدارگرا بود و مشارکت مستقل انجمنهای زنان در سیاستگذاری محدود شد.✅تغییر وضعیت زنان با جنبش زنان یکی نیست.▪️با این حال، حتی تغییری که از بالا صورت میگیرد، وقتی وارد تجربهی زیستهی جامعه میشود، دیگر تماماً در اختیار دولت باقی نمیماند. دختری که مدرسه رفت، زنی که وارد دانشگاه شد و زنی که تجربهی حضور اجتماعی پیدا کرد، دیگر دقیقاً همان انسانی نبود که پیش از آن بود. قانون میتواند تغییر کند؛ اما تجربهی زیستهی انسانها به آسانی پاک نمیشود.✅از حق رأی تا قانون خانواده🔸پس از ۱۳۲۰ و گشایش نسبی فضای سیاسی، انجمنها و سازمانهای زنان دوباره فعال شدند. مسئلهی حق رأی، آموزش، اشتغال و اصلاح قوانین خانواده با جدیت بیشتری پیگیری شد. در سال ۱۳۴۱ حق رأی زنان به رسمیت شناخته شد و در دههی بعد، اصلاحات مهمی در قانون خانواده صورت گرفت. قانون حمایت خانوادهی ۱۳۴۶، برای نخستین بار به شکل جدی قدرت سنتی مرد در خانواده را محدود کرد؛ اصلاحات ۱۳۵۳ نیز دامنهی این تغییرات را افزایش داد. زنان و سازمانهای آنان در پیگیری این اصلاحات نقش داشتند، هرچند بخش مهمی از اصلاحات این دوره در چارچوب مدرنیزاسیون دولتی و بدون مشارکت گستردهی جامعهی مدنی صورت گرفت.▪️بنابراین تاریخ این دوره نه فقط تاریخ «اعطای حقوق از بالا» بود و نه صرفاً پیروزی یک جنبش مستقل؛ حاصل برخورد پیچیدهی مطالبهی اجتماعی زنان، سازمانیابی، سیاست دولتی و تغییرات ساختاری بود.اما اهمیت این تحولات فقط در متن قانون نبود. آموزش، اشتغال، حضور دانشگاهی و تغییر در مناسبات خانوادگی، بهتدریج وارد تجربهی زندگی زنان شد.و این همان نقطهی مهم است: دستاوردی که وارد زندگی روزمره شود، دیگر فقط یک تصمیم سیاسی نیست.... 🔻متن کامل: cutt.ly/2yfVo8OP#%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7…
📝📝📝چین؛ از بانکداری تا امپراتوری🔺الگوی سرمایهگذاری خارجی پکن به ما چه میآموزد؟✍️علیرضا رییسی | استاد روابط بینالملل🖊بهترین شواهدی که درباره هزینهکرد خارجی پکن در اختیار داریم نشان میدهد غرب سالها درباره مسئلهی چین اشتباه کرده است و ایران میتواند درسهای مهمی از این واقعیت بیاموزد. شش ماه پس از تجاوز آمریکا به ایران، پرسش مهمی که هنوز مطرح است این است که چین بهعنوان مهمترین شریک ایران چه خواهد کرد.🖊پاسخ چین تاکنون این بوده است که نفت ایران را بخرد، همه طرفها را به خویشتنداری دعوت کند و وارد جنگ نشود. پکن حملات را محکوم کرده، بر اصل حاکمیت کشورها تأکید کرده، همراه با روسیه قطعنامه پیشنهادی شورای امنیت را وتو کرده و از ابتکار صلح پاکستان در ماه آوریل حمایت کرده است؛ اما در مجموع از ورود به نقشآفرینی امنیتی مستقیم خودداری کرده و روابط اقتصادی را بر هرگونه تلاش برای تبدیلشدن به قدرت امنیتی در منطقه ترجیح داده است.🖊اگرچه اخباری مبنی بر انتقال قطعات دارای کاربرد دوگانه و اطلاعات جغرافیایی به ایران توسط چین منتشر شده، اما نیروهای نظامی چین وارد جنگ نشدهاند. از اینروست که عمده تحلیلگران در مورد رفتار چین دچار سردرگمی شدهاند. ریشه این سردرگمی به این مسأله برمیگردد که دو دهه است که درباره قدرت چین براساس دادههایی بسیار اندک بحث میشود.🖊کتاب «بانکداری بر محور پکن» که چهار سال پیش منتشر شده است دقیقاً برای پرکردن همین خلاء نوشته شده است. این کتاب نخستین بار براساس دادههای جامعی که تاکنون در دسترس نبوده است، رفتار چین را در کشورهای در حال توسعه تحلیل میکند. این کتاب ظاهراً درباره تأمین مالی توسعه است، اما در واقع یکی از مفیدترین الگوهای موجود برای فهم نحوه عملکرد سیاسی دولت چین در عرصه بینالمللی است.🖊درس اصلی کتاب چیزی است که نه منتقدان سرسخت چین و نه مدافعان آن هنوز بهخوبی درک نکردهاند: چین بهجای تشکیل امپراتوری یا ایجاد یک نظم بدیل جهانی در حال اداره یک بانک است. بانکها نفوذ میخرند، امتیاز میگیرند و از وثیقههای خود محافظت میکنند. اما برای وامگیرندگانشان وارد جنگ نمیشوند. 🔸متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید یا روی Instant View کلیک کنیدmashghenow.com/?p=6480#علیرضا_رییسی#روابط_بینالملل #چین🔸نشانی تلگرام «مشق نو»:t.me/mashghenowofficial
ملاک تشخیص اسلام ایرانیدوستی پرسید فرق میان اسلام عربی و اسلام ایرانی چیست و چگونه بفهمیم اسلام کی عربی است و اسلام کی ایرانی؟ برایش خاطرهای نقل کردم. از سالها پیش. قبل از انقلاب، که دوستی داشتم آمریکایی که به اسلام خیلی علاقهمند شده و مسلمان هم شده بود. روزی صحبت میکردیم و در میان صحبت نام فردوسی و شاهنامه را آوردم. دوست ما خوشش نیامد. روی در هم کشید و گفت: اه. به این دوستی که از فرق میان اسلام ایرانی و اسلام عربی پرسیده بود گفتم همین اه گفتن ملاک است... اگر در آثار شاعری یا نویسندهای هیچ حرفی از فردوسی شاهنامه نبود اسلام او اسلام عربی است حتی عرفان و تصوف هم با همین ملاک سنجیده میشود. تصوفی که در آن هیچ حرفی از شاهنامه و اسطورههای ایرانی نباشد ایرانی نیست. پس با این ملاک تکلیف ابن عربی معلوم است. محییالدین عرفانش عربی است و حافظ عرفانش ایرانی. کسی هم که امروز از اسطورههای فردوسی و از زبان فردوسی بدش میآید و به اسطورههای فردوسی اخم میکند و کوروش را مسخره میکند ایرانی نیست. و اگر از اسلام دم میزند اسلامش ایرانی نیست. اسلام عربی دشمن اسلام ایرانی بوده ولی اسلام ایرانی با کسی دشمنی نداشته است. اسلام عربی است که سهروردی را به خاطر اسطورههای ایرانیش خفه میکند. اسلام ایرانی به اسلام عربی میگوید تو هستی و من هم میخواهم باشم. من جای کسی را تنگ نمیکنم. ولی اسلام عربی فقط خودش را به عنوان اسلام قبول دارد. و چشم دیدن ایرانی را ندارد و اگر اسمی از فردوسی و شاهنامه و اسطورههای آن به میان آید کوچکترین واکنش او روی در هم کشیدن است و اه گفتن.نصرالله پورجوادی@shekoftandaraftab
وقتی روزولت وارد می شوددیروز اعلام شد که نیروی دریایی آمریکا قصد دارد ناو هواپیمابر تئودر روزولت را برای ماموریتی ۸ ماهه به خاورمیانه(خلیج عمان) اعزام کند. این ۱۳ یا ۱۴ امین ماموریت اعزامی این ناو است. گاهی در درس ژئواستراتژی طی مقطع دکتری در پرانتز می گویم: جدای از اطلاعات دقیق نظامی و در قالب شناخت اهداف پنتاگون، تمرکز دقیق بر تحرکات ناو هواپیمابر تئودر روزولت، آینده تاکتیک های جنگی آمریکا را تا حدودی مشخص می کند. یعنی چه؟!ورود این ناو به منطقه درگیری اغلب با جنگ همراه بوده است. از جمله در عملیات طوفان صحرا(۱۹۹۰-۱۹۹۱)، عملیات بوسنی(۱۹۹۳)، جنگ افغانستان(۲۰۰۱-۲۰۰۲)، جنگ دوم عراق(۲۰۰۳)، جنگ افغانستان در ۲۰۰۸-۲۰۰۹، در عملیات علیه داعش در عراق و سوریه(۲۰۱۵-۲۰۱۶) و بازهم در ۲۰۱۸ علیه داعش در این دو کشور.اتفاقا تخصص جغرافیایی این ناو و ۵ ناوشکن همراهش در خاورمیانه است. نشانه آن مشارکت موثر در دو جنگ علیه عراق و نیز جنگ علیه طالب ها و داعش بوده است. به اغلب احتمال ورود روزولت به منطقه بدون پیام و عملیات نخواهد بود.#یدالله_کریمیپور #Karimipour_K