وعدهای که از سرما هم سنگینتر است✍ اشکبوس شرفی «پادشاهی در یک شب سرد زمستان از قصر خارج شد. هنگام…
انتشار: 2026/08/04 22:17 UTCدریافت: 2026/08/12 04:30 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 04:30 UTC
وعدهای که از سرما هم سنگینتر است✍ اشکبوس شرفی «پادشاهی در یک شب سرد زمستان از قصر خارج شد. هنگام بازگشت، سرباز پیری را دید که با لباسی اندک در سرما نگهبانی میداد. از او پرسید: آیا سردت نیست؟ نگهبان پیر گفت: چرا ای پادشاه؛ اما لباس گرم ندارم و مجبورم تحمل کنم. پادشاه گفت: من الان داخل قصر میروم و میگویم یکی از لباسهای گرم مرا برایت بیاورند.نگهبان ذوقزده شد و از پادشاه تشکر کرد. پادشاه اما به محض ورود به داخل قصر، وعدهاش را فراموش کرد. صبح روز بعد جسد سرمازده پیرمرد را در حوالی قصر پیدا کردند، در حالی که در کنارش با خطی ناخوانا نوشته بود: «ای پادشاه! من هر شب با همین لباس کم سرما را تحمل میکردم، اما وعده لباس گرم تو، مرا از پای درآورد.»این حکایت، صرفاً یک داستان اخلاقی نیست؛ بلکه توصیف دقیقی از «اقتصاد انتظارات» است. در علم اقتصاد، انتظارات مردم بر رفتار مصرف، پسانداز، تصمیمگیری و حتی احساس رفاه آنان اثر مستقیم دارد. هنگامی که دولت یا یک مقام مسئول، وعدهای با زمان مشخص اعلام میکند، آن وعده وارد محاسبات اقتصادی خانوار میشود. بسیاری از خانوادههای کمدرآمد خریدهای ضروری خود را به امید دریافت آن حمایت به تعویق میاندازند، بدهی جدید میپذیرند یا برنامهریزی مالی خود را بر مبنای آن تغییر میدهند. سی فروردین ماه سخنگوی دولت گفت: « دولت تدابیری در خصوص افزایش رقم کالا برگ دارد». روز دوم اردیبهشت ماه هم وزیر رفاه اعلام کرد که «تصمیمگیری نهایی درباره افزایش مبلغ کالابرگ تا ۱۵ اردیبهشت انجام میشود.» اکنون مردادماه فرا رسیده و هنوز نتیجه روشنی از آن وعده منتشر نشده است.مسئله اصلی، صرفاً افزایش یا عدم افزایش مبلغ کالابرگ نیست؛ مسئله، اعتبار سیاستگذاری است. در اقتصاد، سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی از مهمترین داراییهای دولتها محسوب میشود. هر وعدهای که در موعد مقرر تعیین تکلیف نشود، هزینهای پنهان بر اقتصاد تحمیل میکند؛ هزینهای که در هیچ جدول بودجهای ثبت نمیشود، اما آثار آن در کاهش اعتماد، افزایش نااطمینانی و بیاثر شدن سیاستهای بعدی کاملاً آشکار است.از سوی دیگر، اگر ارزش واقعی کالابرگ متناسب با نرخ تورم و افزایش قیمت کالاهای اساسی اصلاح نشود، قدرت خرید آن بهتدریج کاهش مییابد. در چنین شرایطی، حتی ثابت ماندن مبلغ کالابرگ نیز در عمل به معنای کاهش حمایت از خانوارهای هدف است؛ زیرا آنچه اهمیت دارد، «قدرت خرید واقعی» است، نه عدد اسمی درجشده روی اعتبار کالابرگ.اقتصاد رفاه بر یک اصل روشن تأکید دارد: حمایتهای اجتماعی باید قابل پیشبینی، بهموقع و قابل اتکا باشند. سیاستی که زمان اجرای آن نامعلوم، مبلغ آن نامشخص و سرنوشت آن مبهم باشد، نمیتواند نقش مؤثری در کاهش نااطمینانی خانوارهای آسیبپذیر ایفا کند.داستان آن سرباز پیر، درباره سرمای زمستان نبود؛ درباره وعدهای بود که امید آفرید اما به سرانجام نرسید. امروز نیز پرسش مردم این نیست که مبلغ کالابرگ چقدر افزایش مییابد؛ پرسش این است که آیا وعدههای مسئولان، مبنایی برای برنامهریزی زندگی مردم هست یا تنها تیترهایی که با گذر زمان به فراموشی سپرده میشوند؟مردادماه شد؛ اما آنچه بیش از هر چیز نیازمند افزایش است، نه فقط اعتبار کالابرگ، بلکه اعتبار وعدههای مسئولان است.🆔 @IndependentThinking

