مرکز آینده پژوهی جهان اسلام برگزار میکند:نشست مجازی:از مکیندر تا مکتب امنیتی ایرانی؛ چرا هرمز قلب…
انتشار: 2026/08/08 06:26 UTCدریافت: 2026/08/15 00:28 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 00:28 UTC
مرکز آینده پژوهی جهان اسلام برگزار میکند:نشست مجازی:از مکیندر تا مکتب امنیتی ایرانی؛ چرا هرمز قلب ژئوپلیتیک قرن ۲۱ام است؟سخنرانان: استاد ابراهیم صحافی، پژوهشگر تاریخ اندیشه سیاسیدکتر نیروانا مهرآئین، متخصص حقوق بینالملل، پژوهشگر جنگ و مخاصماتزمان: سهشنبه ۲۰ مرداد ساعت ۱۸ورود به نشست از طریق پیوند زیر:meet.google.com/cfz-jcvd-nfm
پستهای تلگرام — مرکز آینده پژوهی جهان اسلام(CIWFS)
مرکز آینده پژوهی جهان اسلام برگزار میکند: نشست مجازی: از مکیندر تا مکتب امنیتی ایرانی؛ چرا هرمز قلب ژئوپلیتیک قرن ۲۱ام است؟ سخنرانان: استاد ابراهیم صحافی، پژوهشگر تاریخ اندیشه سیاسی دکتر نیروانا مهرآئین، متخصص حقوق بینالملل، پژوهشگر جنگ و مخاصمات زمان:…هم اکنون آغاز شد:meet.google.com/cfz-jcvd-nfm
دولت الزیدی و سیاست توازن در سیاست خارجی عراق سیدعلی نجات؛ کارشناس مسائل خاورمیانهیادداشت حاضر به تحلیل سیاست خارجی دولت علی الزیدی در عراق میپردازد و استدلال میکند که بغداد در پی گذار از جایگاه «میدان رقابت» قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای به موقعیت «بازیگر مدیریت کننده رقابت» است. نویسنده با واکاوی مفهوم «عراق اول»، الگوی «توازن فعال» و توالی معنادار سفرهای دیپلماتیک نخست وزیر به واشنگتن، تهران و آنکارا، نشان میدهد که سیاست خارجی دولت جدید نه مبتنی بر انتخاب میان محورهای رقیب، بلکه بر پایه چندهمسویی مدیریت شده، استقلال راهبردی و پیوند امنیت با ژئواکونومی طراحی شده است. در این چارچوب، پروژه جاده توسعه، انحصار سلاح در دست دولت، و تلاش برای تبدیل موقعیت ژئوپلیتیکی عراق به قدرت اقتصادی، محورهای اصلی این راهبرد نوظهور ارزیابی میشود. مطالعه متن کامل برای درک دقیقتر فرصتها و محدودیتهای این رویکرد توصیه میشود. b2n.ir/nf7980
توافق دفاع مشترک مکه ؛ پیمان یا پیام؟توحید هاشمی، دانشجوی دکتری مطالعات خاورمیانه، دانشگاه تهران یادداشت به تحلیل توافق دفاع مشترک مکه میان عربستان، ترکیه و پاکستان میپردازد و این پرسش را بررسی میکند که آیا این چارچوب سه جانبه یک پیمان عملیاتی با ظرفیت بازدارندگی است یا پیامی سیاسی در نظم در حال گذار منطقه. نویسنده با تشریح محرکهای شکل گیری، نقاط قوت و ضعف ساختاری، ابهامات حقوقی و اجرایی، و نبود تعریف مشترک از تهدید، استدلال میکند که این توافق در شرایط کنونی بیش از آنکه یک اتحاد دفاعی کامل باشد، لایهای درون منطقهای بر ترتیبات امنیتی موجود و نشانهای از کاهش اتکای انحصاری به واشنگتن است. در ادامه، واکنش بهینه ایران، ملاحظات اسرائیل، موقعیت امارات و رویکرد قدرتهای فرامنطقهای نیز بررسی شده است. مطالعه متن کامل برای درک دقیقتر ظرفیتها و محدودیتهای این توافق توصیه میشود.b2n.ir/zm8277
پایداری توافق در منطقهای ناپایدار؛ بررسی نقش لبنان در آینده روابط ایران و آمریکا مهدی صفری؛ پژوهشگر مسائل غرب آسیا تفاهم شکننده ایران و آمریکا، نه در اتاقهای مذاکره یا تنگه هرمز که در میدان جنوب لبنان هم در حال آزمون است. آیا پایداری این توافق به آتش بسی گره خورده که هر روز نقض میشود؟ در این یادداشت، از تناقض واشنگتن در حمایت همزمان از ارتش لبنان و حملات اسرائیل، تا خطر یک محاسبه غلط میدانی که میتواند همه چیز را نابود کند، خواندنی است.ادامه مطلب را در پیوند زیر مطالعه کنید:b2n.ir/jb9375
بازخوانی الگوی کنش منطقهای ایران؛ فرصتها و مسیرهای نوینعباس کاردان؛ پژوهشگر مسائل بین المللایران همواره به عنوان یک قدرت تأثیرگذار در معادلات منطقهای شناخته شده است. امروز، با تحولات شگرف در نظم بینالملل و شکلگیری جهان چندقطبی، افقهای تازهای پیش روی سیاست خارجی ایران گشوده شده که میتواند مسیری نوین برای نقشآفرینی پایدار و هوشمندانه فراهم آورد. در این میان، همسایگان شرقی ایران – از آسیای مرکزی و قفقاز گرفته تا پاکستان و هندوستان – با پیشینهای غنی از پیوندهای تاریخی، زبانی و فرهنگی، بستری کمنظیر برای همکاریهای راهبردی و برد-برد محسوب میشوند. کریدورهای ترانزیتی، دیپلماسی انرژی، تعاملات علمی و فرهنگی و توسعه زیرساختهای مشترک، تنها بخشی از ظرفیتهای مغفولماندهای است که میتواند ایران را به عنوان پل ارتباطی شرق و غرب، به جایگاهی بینظیر در اقتصاد و ژئوپلیتیک منطقه تبدیل کند.برای مطالعه ادامه یادداشت به آدرس زیر مراجعه کنید:b2n.ir/sr3510
ضرورت بازتعریف قدرت ملی ایران با گذر از بازدارندگی موشکی به بازدارندگی الگوریتمیسعید جمشیدی- پژوهشگر مسائل غربآسیا و شمالآفریقا جنگهای قرن بیستم بر انباشت قدرت آتش استوار بود، اما نبردهای امروز بر انباشت قدرت اطلاعات شکل میگیرند. در منطقهای که هر کنش نظامی با سیل عظیمی از دادههای بلادرنگ همراه است، برتری راهبردی نه با شمار موشکها، که با سرعت تبدیل داده به تصمیم عملیاتی سنجیده میشود. هوش مصنوعی، دیگر یک ابزار فنی نیست؛ به مؤلفهای ژئوپلیتیکی بدل شده که رقابت قدرتهای بزرگ را دیکته میکند. از کاربرد «گراک» در پشتیبانی اطلاعاتی عملیاتهای اخیر تا ایجاد شبکههای عصبی در ستادهای عملیاتی رقبا، همه نشان میدهد که «بازدارندگی الگوریتمی» جانشین بازدارندگی موشکی شده است. ایران اگرچه در موشک و پهپاد مزیتی انکارناپذیر دارد، اما تداوم این برتری مستلزم تکمیل آن با معماری دیجیتال یکپارچه، زنجیره فرماندهی هوشمند و زیستبومی ملی برای دفاع سایبری و شناختی است. برای مطالعه کامل این یادداشت تحلیلی، به لینک زیر مراجعه کنیدB2n.ir/kg8474






