🔶نردبان فرهنگ ایمنی Hudson۱. بیمارگونه (Pathological)شعار: «کی اهمیت می‌دهد تا وقتی که گیر نیفتیم»ا…

🔶نردبان فرهنگ ایمنی Hudson۱. بیمارگونه (Pathological)شعار: «کی اهمیت می‌دهد تا وقتی که گیر نیفتیم»ایمنی نادیده گرفته می‌شود و فقط برای فرار از جریمه و بازرسی اهمیت دارد.حوادث پنهان یا کوچک جلوه داده می‌شود و مقصر همیشه فرد است.پیمانکاران ارزان‌ترین انتخاب می‌شوند حتی با سابقه ایمنی ضعیف.گزارش شبه‌حادثه و شرایط ناایمن تقریباً وجود ندارد (ترس از تنبیه).آموزش، تجهیزات و مجوز کار فقط روی کاغذ یا نمایشی است.۲. واکنشی (Reactive)شعار: «ایمنی مهم است – هر بار که حادثه رخ می‌دهد کارهای زیادی انجام می‌دهیم»فقط بعد از حادثه جدی واکنش نشان داده می‌شود و اقدامات موقتی است.گزارش شبه‌حادثه بسیار کم است و فقط حوادث واقعی جدی گرفته می‌شود.تحقیقات بیشتر روی پیدا کردن مقصر فردی تمرکز دارد.کمپین‌ها و آموزش‌ها بعد از حادثه شروع و به‌سرعت فراموش می‌شوند.مدیران فقط در زمان بحران ظاهر می‌شوند و سیستم گزارش‌دهی با ترس همراه است.۳. محاسبه‌گر (Calculative)شعار: «ما سیستم‌هایی برای مدیریت همه خطرات داریم»سیستم‌ها، رویه‌ها، چک‌لیست‌ها و آمار فراوان وجود دارد.تمرکز اصلی روی اعداد و گزارش‌هاست، نه کیفیت واقعی اقدامات.ممیزی‌ها زیاد انجام می‌شود اما تغییرات واقعی کم است.کارکنان ایمنی را کار واحد HSE می‌دانند نه مسئولیت خود.شاخص‌ها و مجوز کار بیشتر برای نشان دادن انطباق استفاده می‌شود تا بهبود واقعی.۴. پیش‌گیرانه (Proactive)شعار: «رهبری ایمنی و ارزش‌ها، بهبود مستمر را هدایت می‌کنند»کارگران بدون ترس کار را متوقف می‌کنند و مورد حمایت قرار می‌گیرند.شبه‌حادثه‌ها به تعداد زیاد گزارش و واقعاً بررسی و اقدام می‌شوند.مدیران به‌طور منظم در محل حضور دارند و به نگرانی‌ها گوش می‌دهند.برنامه‌ریزی کارها و آموزش‌ها مبتنی بر ریسک واقعی و مشارکتی است.پیشنهادهای بهبود کارکنان جدی گرفته می‌شود و اقدامات اصلاحی پیگیری می‌شود.۵. مولّد (Generative)شعار: «HSE همان روش انجام کار ما در اینجا است»ایمنی بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت و نحوه کار سازمان است.گزارش شبه‌حادثه و خطا کاملاً عادی، بدون ترس و مورد استقبال است.مدیران ارشد به دنبال یادگیری سیستمی هستند نه مقصر یابی.اعتماد بالا، جریان آزاد اطلاعات و مالکیت ایمنی در همه سطوح وجود دارد.حتی در فشار تولید، ایمنی فدا نمی‌شود و سازمان دائماً از خود می‌پرسد «چه چیزی را ممکن است از دست داده باشیم؟».@hse2020