🔖تو باید جرأت ادامهدادن داشته باشی، نه امیدِ رسیدن🖋️نامه چهارم سعید مدنی به آصف بیاتآقای دکتر بی…
انتشار: 2026/07/21 21:29 UTCدریافت: 2026/08/08 00:17 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 00:17 UTC
🔖تو باید جرأت ادامهدادن داشته باشی، نه امیدِ رسیدن🖋️نامه چهارم سعید مدنی به آصف بیاتآقای دکتر بیات عزیزبا سلام و درود فراوان و عذرخواهی از تأخیر در پاسخ به سبب محدودیتهای زندان، گرفتاریهای پس از آزادی از زندان و از آن مهمتر پیچیدهتر شدن وضعیت ایران و ورود عوامل متعدد مداخلهکنندهی جدید در تحولات کشور و جامعهی ایران. الان که این پاسخ را ارسال میکنم حدود سه ماه است که با پایان حکم نهایی چهار سال حبس از زندان آزاد شدهام و همانطور که به بسیاری از دوستانم گفتهام ظاهر وضعیت اجتماعی برای من بیشباهت به داستان آلیس در سرزمین عجایب نیست. از دختران و پسران جوان در کافهها بدون مزاحمت پذیرایی میشود و خانمها با ظواهری گوناگون اما بدون روسری یا حجاب از کنار یگانهای پلیس و ماشینهایی که روی آنها دوشکا سوار شده است و نظامیان نقابدار پشت آنها آمادهی شلیک هستند میگذرند اغلب و با استثنائاتی بدون آنکه کمترین تذکری به آنها داده شود، گاهی نیز لبخندی ردوبدل میشود. خاطرات کشتار فجیع و بیسابقهی هزاران نفر در دیماه در خیابانهای شهرها و حتی روستاها از تهران بزرگ گرفته تا زیراب کوچک در شمال هنوز روح و ذهن همهی مردم و نه فقط خانوادههای داغدار را میآزارد.جنگ و سایهی جنگ و خرابیها و خسارات دو جنگ اخیر امید به بهروزی و آرامش را در چارچوب سیاست ها و ساختار کنونی تا اطلاع ثانوی برای ملت نابود کرده و نه تنها نظام حکمرانی بلکه همهی مردم را با روزمرگی در وضعیت تعلیق قرار داده است. همانطور که گفتهاید جامعهی ایران دچار ترومایی ملی شده است. تقریباً اغلب دوستانی که پس از آزادی از زندان برای تجدید دیدار به سراغم آمدند یا تماس تلفنی گرفتند این جمله را تکرار کردند که «از زندان کوچک به زندان بزرگ خوش آمدی…»بهنظرم اعتراضات دیماه و خشونت عریان نظام در برابر آن در عین حال که ضرورت ترویج مشی خشونتپرهیز را بیش از گذشته نشان داد، شانس گذار دموکراتیک خشونت پرهیز را در آینده کاهش داد. در واقع اگر اعتراضات دی ماه با همان سبک و سیاق روزهای اول یعنی در فاصلهی ۶ تا ۱۷ دی ادامه مییافت ممکن بود مثل جنبش مهسا نتایج وعواقب خیرهکنندهای بهدنبال داشته باشد؛ اما فراخوان غیرمسئولانه و فرصتطلبانهی آقای پهلوی آنهم با ادعای رسیدن کمک از خارج و همین طور ورود «گارد جاویدان» (بدنامترین نیروی سرکوب نظامی زمان پهلوی) بهانهای شد برای سرکوب و قتل حداکثری که سپهر سیاسی ایران را خونینتر از قبل کرد. این توضیح برای تبرئه یا مشروعسازی کشتار هزاران جوان رعنا و زیبا یا هجوم نیروهای سرکوب به بیمارستانها و جنایات بیشمار دیگرنیست؛ بیتردید نظام حاکم مقصر تکتک خونهای بهزمینریخته است و به همان میزان هماکنون دچار بحران مشروعیتی بیشتر از گذشته است.ادعای نظام مبنی بر مداخلهی تروریستها و عوامل موساد ضعیفتر از آن است که بتواند چنین اعتراض گسترده و کشتار بیسابقهای را توجیه کند. کما اینکه گزارشهای شاهدان عینی هم ناقض این ادعا است. در اینکه اسراییل همواره پروژههایی را علیه ایران تدارک دیده تردید ندارم؛ اما همچنانکه در مقالهی ایلناعی در «هیوم» (به فرض صحت) آمده، پروژههای اسراییل عمدتاً منحصر به نفوذ در نظام جمهوری اسلامی یا آموزش نیروهای مسلح ازجمله کردها (اگرچه آنها تکذیب کردهاند) و امثال آن بوده و نه اعزام نیروهای مسلح مخفی که مردم معترض را در چنین ابعاد وسیعی در خیابانها به قتل برسانند.اما متأسفانه بخشی از جامعهی ایران در اثر ناامیدی از تغییر داخلی به این نتیجه رسیده است که شاید تنها مداخلهی خارجی بتواند رژیم را سرنگون کند. این تصور بهویژه پس از جنگ دوازده روزه سال گذشته و کشتار دیماه در میان برخی گروه های اجتماعی تقویت شده است.به نظرم در میان هیاهوی جنگ بلندتر کردن همزمان صدا علیه جنگ واستبداد و دعوت به صلح و دموکراسی وظیفهی بسیار خطیری است که میتواند در بحرانهای آینده و عبور جامعهی ایران به سوی توسعه، عدالت و آزادی نقش و سهم بسیار داشته باشد. چرا نباید همزمان در برابر فاشیسم مهاجم نتانیاهو وترامپ از یکسو و استبداد داخلی و سرکوب دگراندیشان از سوی دیگر نایستیم و از منافع ملی و حقوق مردم ایران دفاع نکنیم؟ چرا آیندهی جامعهی ایران را در گرداب انتخاب بین بد و بدتر نابود کنیم؟ چرا باید تسلیم یکی از دو منطق «هر کی بیاد از اینها بهتره» یا پذیرش فقر، نابرابری، استبداد و له شدن منزلت انسانی یک ملت زیر بار سختی معیشت و دشواری های زندگی روزمره موجود شویم؟🔗متن کامل نامه@hoseinrazzagh
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 3 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — حسین رزاق
🔖 پزشکیان مدعیست هفت ساعت با مجتبی دیدار کرده اما دریغ از یک جمله از حضرت آقای دوم که او نقل کند! گویی در این هفت ساعت فقط او خطیب بوده و مجتبی مستمع. دیداری که اگر واقعی باشد و باز آمبولانسی یا آیفونی نباشد، جای حل معمای رهبر غایب، با روایتهای پزشکیان باز پیچیدهتر شده.@hoseinrazzagh
🔖جمهوریاسلامی برای پر کردن خلأ حضورِ رهبر مخفیاش، نیاز به چهرههای میدانی، پوپولیست و رسانهای دارد که البته هماهنگ کامل با باقر هم باشند. «محسن رضایی» برعکس «ذوالقدر» تمام فاکتورهای اول را دارد، ضمن اینکه پساز ۴۰ سال تلاش نافرجام برای بازگشت به قدرت، حالا حاضر است دست سرباز سابقش را هم ببوسد، چه رسد به هماهنگی!بعداز جنگ تنها فردی که حذف شد چون قد بلندتر از باقر بود «لاریجانی» است که میتوانست مزاحم جدی برای او باشد. باقی مایه بقای باقرند، بیهیچ قری!@hoseinrazzagh
🔖تغییر موازنه قدرت در منطقه🎙️سارا کرمانیاندر گفتوگو با حسین رزاق 💠نمره نهم از فصل سوّم #امکان🔗 فیلم کامل را اینجا ببینید📌 #استودیو_پات را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید🔗کانال اینستاگرام🔗کانال یوتیوب🔗کانال ایکس (توئیتر) @studio_patt
🔖 در این سخنانی که اینروزها از خرازی، برادر زنِ برادرِ امامِ غایب دست بدست میشود، یک نقل دقیق وجود دارد؛ در جلسه انتخاب رهبری سوم «علیاصغر حجازی» که از بمباران بیت، جان بدر برده بود وارد میشود تا برای «صادق آملی» بعنوان گزینه مورد نظرِ پدرِ امامِ غایب، رای جمع کند. اما زورِ شیخ حسین راسپوتین از پشت پرده بیشتر رسید و غایب از نظر را رهبر کرد!فعلا این اختلافهای داخلی بیتِ معظمله، که خصوصا در این سالهای پساز ۴۰۱ تشدید هم شده، لاینحل مانده تا علیالاصول برای مقدمهچینی ظهور نیاز به تصفیههای سیاسی و تسویه حسابهای شخصی زیادی باشد!@hoseinrazzagh
🔖 «نه به جنگ، نه به جمهوری اسلامی»؛ موضع اخلاقی یا کنش سیاسی؟🎙 حسین قاضیان:اگر شعار «نه جنگ، نه جمهوری اسلامی» به کنش سیاسی تبدیل نشود، در حد یک اعلام موضع اخلاقی باقی میماند.قاضیان نقد میکند که بسیاری از جریانهای سیاسی به جای ساختن ارتباط با جامعه و جذب اعتماد مردم، به صدور بیانیه و اعلام ارزشهای اخلاقی بسنده کردهاند. از نظر او، سیاست زمانی معنا پیدا میکند که مردم احساس کنند یک جریان سیاسی قادر است مسئلهای از مسائل واقعی آنها را حل کند یا تغییری در میدان واقعیت ایجاد کند.🎙 علیرضا رجایی:اخلاق بخشی از سیاست است و نباید آن را امری جدا از کنش سیاسی دانست.او معتقد است اگر نیروهای سیاسی و اجتماعی معیارهای اخلاقی خود را از دست بدهند، جامعه دیگر معیاری برای تشخیص ظلم و عدالت نخواهد داشت. حفظ ارزشهایی مانند مخالفت با جنگ، مخالفت با سرکوب و دفاع از حقوق انسانها، حتی اگر بلافاصله نتیجه سیاسی نداشته باشد، یک سرمایه اجتماعی و تاریخی ایجاد میکند.🔗 گفتوگوی کامل را اینجا ببینید#استودیو_پات @studio_patt
🔖سخنگفتن از خون مردم خیانت نیست🖋️مهدی محمودیانرئیسجمهور، کسانی را که شمار قربانیان قتلعام ۱۸ و ۱۹ دیماه را سی یا چهل هزار نفر اعلام کردهاند، «خائن» و «وطنفروش» خوانده است.بسیار خوب؛ فرض کنیم روایت آنان نادرست و آمار مورد ادعای شما درست است. اگر به رابطه آسمانیتان با رهبر شهیدتان و آقای خامنهای دوم آسیبی وارد نمیشود، لطفاً توضیح دهید آن چند هزار نفری را که خودتان نیز کشتهشدنشان را انکار نمیکنید، چه کسانی به خاک و خون کشیدند و عاملان این جنایت را باید چه نامید؟مگر وطن فقط نام یک حکومت، یک رهبر یا یک دستگاه سرکوب است؟ مگر آن هزاران انسانی که در خیابانها کشته شدند، مردم همین سرزمین نبودند؟ آیا اعتراض به کشتار مردم خیانت به وطن است، اما فرماندادن، زمینهسازی، توجیهکردن و پنهانکردن آن کشتار، وطندوستی محسوب میشود؟اختلاف بر سر عدد، اصل جنایت را از میان نمیبرد. حتی اگر آمار رسمی خود شما را بپذیریم، باز هم با کشتهشدن هزاران شهروند روبهرو هستیم؛ انسانهایی که نام، خانواده، زندگی و حق حیات داشتند. نمیتوان با مناقشه بر سر شمار قربانیان، مسئولیت قتل آنان را پاک کرد.بهجای خائن و وطنفروش خواندن کسانی که از قربانیان سخن میگویند، پاسخ دهید: آن هزاران نفر را چه کسانی کشتند؟ چه کسی فرمان داد؟ چه کسانی شلیک کردند؟ چه کسانی حقیقت را پنهان کردند؟ و چه کسانی امروز نیز بهجای پاسخگویی، طلبکارانه به خانواده قربانیان و معترضان اهانت میکنند؟اگر سخنگفتن از خون مردم خیانت است، کشتن مردم را چه باید نامید؟@hoseinrazzagh