زنده یاد "شهریار فریوسفی" متولد ۱٣٣۵ و از شاگردان استاد زنده یاد "علی‌اکبر شهنازی" و استاد "هوشنگ‌…

@honariadabiparnian@honariadabiparnian@honariadabiparnian@honariadabiparnian@honariadabiparnian@honariadabiparnian@honariadabiparnian@honariadabiparnian@honariadabiparnian@honariadabiparnian

آلبوم بیکلام "آنروزها" ۵ استاد #فرید_فرجاد@honariadabiparnian👇👇👇👇👇

هستنگفت و گو از پاک و ناپاک استوز کم وبیش زلال آب و آیینهوز سبوی گرم و پر خونی که هر ناپاک یا هر پاکدارد اندر پستوی سینههر کسی پیمانه ای دارد که پرسدچند و چون از ویگوید این ناپاک و آن پاک استاین بسان شبنم خورشیدوان بسان لیسکی لولنده در خاک استنیز من پیمانه ای دارمبا سبوی خویش ، کز آن می تراود زهرگفت و گو از دردناک افسانه ای دارمما اگر چون شبنم از پاکانیا اگر چون لیسکان ناپاکگرنگین تاج خورشیدیمورنگون ژرفنای خاکهرچه این ، آلوده ایم ، آلوده ایم ، ای مردآه ، می فهمی چه می گویم ؟ما به هست آلوده ایم ، آریهمچنان هستان هست و بودگان بوده ایم ، ای مردنه چو آن هستان اینک جاودانی نیستافسری زروش هلال آسا ، به سر هامانز افتخارمرگ پاکی ، در طریق پوکدر جوار رحمت ناراستین آسمان بغنوده ایم ، ای مردکه دگر یادی از آنان نیستور بود ، جز در فریب شوم دیگر پاکجانان نیستگفت و گو از پاک و ناپاک استما به هست آلوده ایم ، ای پاک! و ای ناپاکپست و ناپاکیم ما هستانگر همه غمگین ، اگربی غمپاک می دانی کیان بودند ؟آن کبوترها که زد در خونشان پرپرسربی سرد سپیده دمبی جدال و جنگای به خون خویشتن آغشتگان کوچیده زین تنگ آشیان ننگای کبوترهاکاشکی پر می زد آنجا مرغ دردم ، ای کبوترهاکه من ارمستم ، اگر هوشیارگر چه می دانمبه هست آلوده مردم ، ای کبوترهادر سکوت برج بی کس مانده تان هموارنیز در برج سکوت و عصمت غمگینتان جاویدهای پاکان ! های پاکان ! گویمی خروشم زار#مهدی_اخوان_ثالثتهران ،خرداد ماه ۱۳۳۵

استاد زنده یاد #شهریار_فریوسفی دستگاه : شور@honariadabiparnian"هزاردستان"اساتید زنده یاد:آهنگساز: #مرتضی_نی_داوود تنظیم: #مرتضی_حنانه تک نوازِ تار: #شهریار‌_فریوسفی@honariadabiparnian

به‌مناسبت ۱۵ تیرماه سالروز درگذشت شهریار فریوسفی، نوازنده‌ی توانای تار، بخشی از سخنان استاد هوشنگ ابتهاج (سایه) برگرفته از کتاب پیر پرنیان‌اندیش (ص ۶۱۸): خیلی آدم مستعدی بود... یه روز تو رادیو بودیم. فریدون مشیری دوید اومد پیش من گفت: سایه! سایه! بیا... یه جلیل شهناز جوان پیدا شد. رفتم دیدم یک جوانی اومده و ظاهراً می‌خواست امتحان بده. جثه‌اش هم مثل آقای شهناز درشت بود. دیدم چه سازی می‌زنه! هم تکنیک علی‌اکبر خان [شهنازی] رو داره و هم با حال و عاطفه‌ی خیلی قوی ساز می‌زنه. چند بار دیگه هم دیدمش ولی نه... دیگه جزو نوازنده‌هایی شده بود که برای ضبط صداش می‌کردند... خیلی حیف شد. فریوسفی می‌تونست یه نوازنده‌ی خیلی بزرگی بشه. یعنی نوازنده‌ی فوق‌العاده‌ای بود اصلاً. خیلی نوازنده‌ی قوی‌ای بود. همه‌ی حسن‌های یک نوازنده‌ی طراز اوّلو داشت... دیر اومد... اگه چند سال زودتر اومده بود من نمی‌ذاشتم از دست بره... این‌ها شهدای هنر هستند... زندگی اینا رو می‌کشه به راه‌هایی که حروم می‌شن. حق هم دارند و نمی‌شه ملامتشون کرد@honariadabiparnian