[قامتهای سربلند]روایت ِاخلاص پایان ندارد…📍قسمت هشتم | ماندگاری، پاداشِ خلوصقلب، حرم خداست…آنچه از…
انتشار: 2026/07/24 21:34 UTCدریافت: 2026/07/31 23:50 UTCآخرین مشاهده: 2026/07/31 23:50 UTC
[قامتهای سربلند]روایت ِاخلاص پایان ندارد…📍قسمت هشتم | ماندگاری، پاداشِ خلوصقلب، حرم خداست…آنچه از حریم قلب به عرصهی ظاهر بروز میابد باید نشاندهندهی یگانگیِ دل و دلبر باشد! اخلاص نقطهی صفر جاذبههاست! مقصد و منظور همان لیلیایست که هزاران مجنون دارد! آن مجنونِ خفته در گلزار شهدای کرمان یمهای از این بحر زلال را به ما چشاند آنگاه که گفت: باید به این بلوغ برسیم که نباید دیده شویم! آنکس که باید ببنید میبیند...تا وقتی دیدهی او هست چه احتیاجی هست به غیر؟! انسان مخلص ، نه برای دیده شدن، نه برای ماندن در خاطرهها، نه برای ستایش مردم، که تنها برای رضایت محبوب قدم برمیدارد:﴿وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ﴾عاشورا محراب بندگانی بود که از خود رسته بودند. هرچه از «من» کاسته میشد، خدا بیشتر در وجودشان جلوه میکرد. حسین خونِ خدا بود و خدا جاری در حسین! در میان قامتهای سربلندِ نینوا جون ، غلامی که نه حسبی داشت و نه نسبی، نه پرچمی در دست و نه آوازهای در میان مردم. اما قلبش، حرم خدا بود. هنگامی که امام او را به رفتن رخصت داد، نخواست در آسایش، همراه حسین(ع) باشد و در سختی، از او جدا شود. او ماند؛ نه برای آنکه نامش در تاریخ بماند، بلکه برای آنکه در نگاه خدا گم نشود. و چه شگفت، آنکه برای خدا از نام خود گذشت، خدا نامش را جاودانه کرد.رهبر شهید ما، راز جاودانگی عاشورا را در همین حقیقت میدیدند؛ اخلاص…آنچه رنگ خدا بگیرد، از مرز زمان عبور میکند و به سرمایهای برای همه نسلها بدل میشود. ماندگاری، پاداش خلوص است.در طریق، زیباترین اعمال گمنامانه انجام میشوند؛ دستی که کفش زائری را جفت میکند، مادری که بیآنکه شناخته شود، سفرهای میگستراند، جوانی که در گرمای راه، جرعهای آب تعارف میکند و بیصدا از میان جمع میگذرد. اینجا کسی به دنبال دیده شدن نیست؛همه میخواهند برای خدا کار کنند! دلت را مهیا کن!مهیایِ اخلاصِ زلالِ طریق…📌۱قدم تا آغاز هجرت#نقوم_بدمنا_لظهور_امامنا#به_رهبری_حسین#اربعین_۱۴۴۸🔹@heyat_saarallaah🔹