شایدمهمترین وجه این نمایش، نه شباهت دو نقاش، که تفاوت آنهاست. یکی جهان را در روشنای ظهر میبیند و…
انتشار: 2026/07/27 11:36 UTCویرایش: 2026/07/31 23:59 UTCدریافت: 2026/07/31 23:59 UTCآخرین مشاهده: 2026/07/31 23:59 UTC
شایدمهمترین وجه این نمایش، نه شباهت دو نقاش، که تفاوت آنهاست. یکی جهان را در روشنای ظهر میبیند و دیگری در تاریکی شب؛ یکی به رنگهای زنده اعتماد میکند و دیگری به سنگینی و ابهام رنگهای تیره. اما هر دو از یک جا آغاز میکنند: از اقلیمی که بیش از آنکه منظره بسازد، شیوهای از دیدن را در ذهن ساکنانش پرورش داده است. اقلیمی زیبا با خاکی دامنگیر. «مایل» بیش از آنکه نمایشگاهی از دو نقاش باشد، گفتوگوی دو نگاه است که از یک جغرافیا برخاستهاند؛ دو نگاهی که جهان را اندکی از تعادل همیشگیاش دور میکنند تا آن را به تجربهی زیسته، خاطره و خیال نزدیکتر ببینند. از همین رو، این آثار کوچک و بیتکلف، تنها منظرههایی از اردبیل نیستند؛ آنها کیفیتی از زیستن را نقاشی میکنند. شاید به همین دلیل است که، با همهی شباهتها و تفاوتهایشان، هنوز به خودِ نقاشی وفادار ماندهاند؛ نقاشیای که نه در پی نمایش مهارت است و نه منتظر ایده، بلکه با صداقت و آرامش شکل میگیرد.#یک_اقلیم_دو_زمانیادداشت مسلم خضری، دربارهی آثار قادر منصوری و ولی جوادیآذر در گالری زم، تا ۳۰ مردادشایدمهمترین وجه این نمایش، نه شباهت دو نقاش، که تفاوت آنهاست. یکی جهان را در روشنای ظهر میبیند و دیگری در تاریکی شب؛ یکی به رنگهای زنده اعتماد میکند و دیگری به سنگینی و ابهام رنگهای تیره. اما هر دو از یک جا آغاز میکنند: از اقلیمی که بیش از آنکه منظره بسازد، شیوهای از دیدن را در ذهن ساکنانش پرورش داده است. اقلیمی زیبا با خاکی دامنگیر. «مایل» بیش از آنکه نمایشگاهی از دو نقاش باشد، گفتوگوی دو نگاه است که از یک جغرافیا برخاستهاند؛ دو نگاهی که جهان را اندکی از تعادل همیشگیاش دور میکنند تا آن را به تجربهی زیسته، خاطره و خیال نزدیکتر ببینند. از همین رو، این آثار کوچک و بیتکلف، تنها منظرههایی از اردبیل نیستند؛ آنها کیفیتی از زیستن را نقاشی میکنند. شاید به همین دلیل است که، با همهی شباهتها و تفاوتهایشان، هنوز به خودِ نقاشی وفادار ماندهاند؛ نقاشیای که نه در پی نمایش مهارت است و نه منتظر ایده، بلکه با صداقت و آرامش شکل میگیرد.#یک_اقلیم_دو_زمانیادداشت مسلم خضری، دربارهی آثار قادر منصوری و ولی جوادیآذر در گالری زم، تا ۳۰ مرداد
پستهای تلگرام — حرفه:هنرمند
«زبان فارسی رو پس خواهیم گرفت.»تخیلِ الناز نجفی و بهنام ابوترابیان، نویسنده و ایرانپژوه / از پروندهی «ایران؛ ۳۰ سال بعد»در بخش اول این پرونده که دو سال در حال آمادهسازی آن بودهایم، ۱۵ ویدیو منتشر میشود از چهرههای اثرگذار و فعالین اجتماعی در حوزههای مختلف، که از آنها دربارهی تخیل مطلوبشان از آیندهی ایران سوال کردهایم. 📌ویدیوی کامل را در یوتیوب و سایت حرفه: هنرمند تماشا کنید.youtube.com/watch?v=pyL0SrhSqwEhttps://he…
«عمر سکونت توی محله از یک نسل یا دو نسل تجاوز میکنه.»تخیلِ الناز نجفی و بهنام ابوترابیان، نویسنده و ایرانپژوه / از پروندهی «ایران؛ ۳۰ سال بعد»در بخش اول این پرونده که دو سال در حال آمادهسازی آن بودهایم، ۱۵ ویدیو منتشر میشود از چهرههای اثرگذار و فعالین اجتماعی در حوزههای مختلف، که از آنها دربارهی تخیل مطلوبشان از آیندهی ایران سوال کردهایم. 📌ویدیوی کامل را در یوتیوب و سایت حرفه: هنرمند تماشا کنید.youtube.com/watch?v=pyL0SrhSqwEhttps://he… پرونده با همراهی «رُست» منتشر میشود. rost.ir#ایران_سی_سال_بعد
ایران؛ ۳۰ سال بعد: گفتاری از الناز نجفی و بهنام ابوترابیان#الناز_نجفی #بهنام_ابوترابیان #ایران_سی_سال_بعد
«ما انسانهای طردشده در این دوران گذار میتوانیم دائم جستجو کنیم و هر بار از خود بپرسیم آیا چنین و چنان را میخواهیم یا نمیخواهیم. گاهی چیزی را که میخواهیم، به تعبیر فروید، از جنس تکرار است و نه اکتشاف. شاید در طلب آن چیزی باشیم که روزی داشتهایم و از آن محروم شدهایم. شاید هم آنچه میخواهیم تنها فقدان نظارت و به رسمیت شناخته شدن هویت مستقل باشد. احتمالاً همگی میدانیم چه چیزی را نمیخواهیم اما وقت آن است که تخیل کنیم چه میخواهیم.»بخشی از مطلب محمدرضا یگانهدوست، میخواهیم، به دست میآوریم، دیگر نمیخواهیممتن کامل را از لینک زیر بخوانید:📌 herfeh-honarmand.com/blog/we-want-it-we-get-it-we-dont-want-it-anymore/#ایران_سی_سال_بعد
«طرد شدن دردناک است، بخشی از طبقهی متوسط شهری در کشور ما سالها در تعریفِ مردم توسط حاکمان جایی نداشتهاند. خواستههای آنها نادیده گرفته شده و سبک زندگیشان تقبیح شده است. آنکه طرد شده میخواهد هویتش را بازیابد و نشان دهد کیست، آرمانش چیست و چه میخواهد. اگر پاسخهایش از سر خشم، ساده، صریح و با اطمینان کامل باشد به هیولای مهیب و مخربی تبدیل خواهد شد که جز ویرانی و انتقام هنری ندارد. اما از سوی دیگر اگر هیچ میل و شوق و انگیزهای برای کسب هویت ندارد و اهمیتی به بازشناسی قدر و شأن از دست رفتهاش نمیدهد، پیشاپیش مرده است.»بخشی از مطلب محمدرضا یگانهدوست، میخواهیم، به دست میآوریم، دیگر نمیخواهیممتن کامل را از لینک زیر بخوانید:📌 herfeh-honarmand.com/blog/we-want-it-we-get-it-we-dont-want-it-anymore/#ایران_سی_سال_بعد
«ما در این برزخ بلاتکلیفی، در این روزهای گذار، به تخیل آیندهی ایران نشستهایم. این روزها نیازهای پایهی ما تأمین نمیشود، قوای قهریهی داخلی و خارجی بقایمان را تهدید میکند و همزمان شکافی میانمان شکل گرفته که با هیچ ترفندی پر نمیشود. امیال و خواستههایمان دیگر همسو نیست. فاصلهی بعیدی میان واقعیت و جهان مطلوبمان شکل گرفته است و رنج ناشی از محرومیت فراگیر شده است.» بخشی از مطلب محمدرضا یگانهدوست، میخواهیم، به دست میآوریم، دیگر نمیخواهیممتن کامل را از لینک زیر بخوانید:📌 herfeh-honarmand.com/blog/we-want-it-we-get-it-we-dont-want-it-anymore/#ایران_سی_سال_بعد
