غلامرضا بروسان نوشته بود:دلم، پرتقال خونی وسط میدان جنگ؛ گردوی نارسی که دست را سیاه می‌کند.ما هم هم…

شب بخیر به همه‌ی "کاش"هایی که زیر بالش پنهان شدند،به خاطره‌هایی که هنوز بو می‌دهند،و به فردایی که شاید، کمی مهربان‌تر باشد…[ هوای حوا🪷]

عزیزِ من، برخی آدم‌ها هستند که اندوه‌های بزرگی هم دارند اما هنوز زندگی می‌کنند و لبخند می‌زنند. اندوه تو تا چه حد بزرگ است که حتی لبخند هم نمی‌زنی؟[ هوای حوا🪷]

‏عاشق مامانام؛ هر سوالی ازشون میپرسی بلدن.مامان چقد برنج برا دو نفر بذارم، مامان دستم سوخته چی بزنم، مامان حقوقمو ندادن هنوز چی بگم، مامان گلوم درد میکنه چه دارویی بخورم و ...‏قربونت بشم مامان.♥️[ هوای حوا🪷]

«عزیزمن، عشقِ بینمان، تمامش هنرِ زخم‌هایی‌ست که از هم مداوا کردیم.»نوستالژیِ قشنگ بشنویم ^_^💟 کانال هوای حوا @Havaye_Havva

نوشته بود: شاید اگر از دور نگاهم کنی همه‌چیز عادی به نظر برسد، اما حقیقت این است که مدت‌هاست با چند آهنگ، چند عکس رندم و با چند دلخوشی کوچک دارم خودم را از غم نجات میدم.[ هوای حوا🪷]

📝#توبگوکدامش بدتر است راستی؟ این نگرانی که تنهاست و کسی نیست مراقبش باشد و او را بخنداند و نگذارد به او سخت بگذرد؟ این که کسی نیست شبها پتو را بکشد روی تن نرم و نازکش؟ این که کسی نیست او را ببوسد، و بداند کف دست راست او چه متبرک است به عطر بهشت. یا این که کشف کنی کسی هست، و دوستش دارد، و او را بی وقفه می بوسد، و هرشب کنارش میخوابد و شراب جان هم را می نوشند، و وقتی خواب است نگاهش میکند، و از تو هم بیشتر دوستش دارد، و از تو هم بهتر دوستش دارد، و حالش کنار او بهتر است. چه فرقی دارد با دار اعدامت کنند یا با صندلی برقی؟ در هر صورت می میری. روحت شاد. 👤#حمیدسلیمی💟کانال هوای حوا @Havaye_Havva