‍ «هر زن، الگوهای متفاوتی از الهه‌های اسطوره‌ای را در شخصیتش حمل می‌کند.»— ژان شینودا بولنژان شینود…

@hasty_be_kooshesh#کانال_هستی_بی_کوشش

‍ «زن‌ها در عشق، عمیق‌تر از مردان می‌فهمند؛ چون عشق برایشان اندیشه است، نه حادثه.»— سورن کی‌یرکگوراین جمله را می‌توان از منظر روانشناسی به تفاوت میان «عاشق شدن» و «تجربه کردن عشق» تعبیر کرد. عاشق شدن ممکن است یک اتفاق ناگهانی باشد؛ اما عشقِ عمیق، فرایندی است که با شناخت، دلبستگی، معنا و انتخاب آگاهانه شکل می‌گیرد.در روانشناسی دلبستگی، عشق صرفاً یک احساس زودگذر نیست. رابطه عاطفی سالم زمانی شکل می‌گیرد که میان دو نفر امنیت، اعتماد، صمیمیت و تعهد ایجاد شود. به همین دلیل، عشق برای بسیاری از انسان‌ها تنها یک هیجان نیست؛ بلکه به بخشی از هویت، روایت زندگی و معنایی که برای آینده خود می‌سازند تبدیل می‌شود.البته نمی‌توان از نظر علمی گفت زنان ذاتاً در عشق عمیق‌تر از مردان می‌فهمند. تجربه عشق تحت تأثیر شخصیت، سبک دلبستگی، فرهنگ، تجربه‌های گذشته و بلوغ هیجانی قرار دارد و تفاوت‌های فردی در این زمینه بسیار مهم‌تر از جنسیت هستند.شاید معنای عمیق‌تر این جمله این باشد که عشق زمانی از یک «حادثه» به یک «اندیشه» تبدیل می‌شود که انسان فقط احساس نکند، بلکه درباره آن بیندیشد؛ مسئولیت بپذیرد، دیگری را بشناسد و آگاهانه برای حفظ رابطه تلاش کند.زیرا عشق واقعی فقط چیزی نیست که بر سر انسان می‌آید؛ چیزی است که انسان، هر روز، با انتخاب‌ها و رفتارهایش می‌سازد.#کی یرکگور#عشق#روابط_عاطفی#دلبستگی@hasty_be_kooshesh#کانال_هستی_بی_کوشش

@hasty_be_kooshesh#کانال_هستی_بی_کوشش

‍ «زن کامل کسی نیست که همه‌چیز را درست انجام می‌دهد، بلکه کسی‌ست که خودش را کامل می‌پذیرد.»— کلاریسا پینکولا اِستساین جمله، تعریف «کامل بودن» را از بی‌نقص بودن به پذیرش خویشتن تغییر می‌دهد.بسیاری از زنان تحت فشارهای هم‌زمانی قرار دارند که از آن‌ها می‌خواهد در نقش‌های مختلف، همیشه بهترین باشند؛ زیبا، موفق، مهربان، صبور، همسر ایده‌آل، مادر بی‌نقص و در عین حال، همیشه قوی. نتیجه چنین انتظاری می‌تواند شکل‌گیری کمال‌گرایی باشد؛ حالتی که در آن فرد ارزش خود را به میزان موفقیت و بی‌اشتباه بودنش گره می‌زند.اما پذیرش خود به معنای راضی بودن از تمام رفتارها و نپذیرفتن ضعف‌ها نیست. یعنی بتوانیم میان «من اشتباه کردم» و «من آدم بدی هستم» تفاوت بگذاریم.انسان سالم می‌تواند نقص‌هایش را ببیند، مسئولیت اشتباهاتش را بپذیرد و در عین حال، ارزشمندی خودش را زیر سؤال نبرد.پذیرش خود همچنین به این معنا نیست که دیگر نیازی به تغییر نداریم. برعکس، تغییر پایدار معمولاً زمانی آسان‌تر می‌شود که از نفرت نسبت به خودمان شروع نکنیم. وقتی خودمان را همان‌گونه که هستیم می‌بینیم، می‌توانیم بدون تحقیر خود، برای بهتر شدن تلاش کنیم.شاید زن «کامل» کسی نباشد که هیچ‌وقت نمی‌شکند، اشتباه نمی‌کند یا خسته نمی‌شود؛کسی باشد که اجازه می‌دهد انسان باشد؛ با تمام قدرت‌ها، ضعف‌ها، تناقض‌ها، زخم‌ها و زیبایی‌هایش.زیرا ارزش انسان از بی‌نقص بودن نمی‌آید؛از توانایی شناختن خود، پذیرفتن خود و ادامه دادن مسیر رشد می‌آید.#کلاریسا_پینکولا_استس#عزت_نفس

⭕️ اِنسو(دایره ناقص) قرار نیست یک دایره‌ی کامل باشد؛ همان‌طور که زندگی هم قرار نیست همیشه بی‌نقص و بسته باشد. این خطِ ساده، جایی برای ناتمامی می‌گذارد؛ برای مکث، برای تغییر، برای چیزی که هنوز تمام نشده.وقتی اِنسو را می‌بینیم، درمی‌یابیم کامل نبودن، لزوماً نشانه‌ی کمبود نیست؛ که همین ایراد جاهای خالی، بخشی از مسیر است.#جنبش_آهستگی #رشدفردی@hasty_be_kooshesh#کانال_هستی_بی_کوشش

رولو مِی یکی از چهره‌های مهم روان‌شناسی اگزیستانسیال است؛ او به‌طور عمیق به آزادی، اضطراب، مسئولیت و جست‌وجوی هویت انسان می‌پردازد.منظور او از این سخن این است که وقتی پیوند خانوادگی نه بر پایهٔ عشق، بلکه بر پایهٔ وابستگی ادامه پیدا کند، شروع به خفه کردن فرد می‌کند.اگر انسان نتواند تصمیم‌های خودش را بگیرد و هویت مستقل خودش را شکل دهد، حتی نزدیک‌ترین آدم‌های زندگی‌اش نیز ممکن است، بدون اینکه خودشان آگاه باشند، مانع رشد او شوند.واژهٔ «دشمن» در اینجا به معنای نفرت نیست؛ بلکه منظور فشار، احساس گناه و انتظاراتی است که مانع فردیت‌یابی انسان می‌شوند.از نظر مِی، انسانِ بالغ کسی است که بدون طرد کردن خانواده‌اش، بتواند مرزهای خودش را بنا کند. چرا که عشق واقعی، وابستگی نیست؛ بلکه پیوندی است که در آزادی شکل می‌گیرد.@hasty_be_kooshesh#کانال_هستی_بی_کوشش