صدای ادبیات (حسن حسینی شورستان )

پنهان و آشکارروزی همه خواهیم رفتو دشتدر خلوت خاموش لحظه هاتنها غریو یک صدا رابا خود به یادگار خواهد داشت" کاش عشق تنها نبود "#حسن_حسینی_شورستان @hasanhosseini44

.با من حرف بزن مثل یک پیراهن نارنجی با روز مثل وقتی که ابر صرف شستن یک سنگ می کند .مثل وقتی که صرف ِ همین شعر می شود با من حرف بزن مثل یک بازی در وسط تابستان و به چیزی فکر نکن می دانم زمین گرد است و جاذبه در پای درختان سیب بیش تراست#رضا_بروسان@hasanhosseini44

.دنیا که به پایان برسدرویا‌هادنیایی دیگر خواهند ساختو خندهٔ توجای آفتاب را خواهد گرفت#رسول_یونان@hasanhosseini44

باید به قفل‌ها بسپاریمبا بوسه‌ای گشوده شوندبی رخصت کلید...#نصرت_رحمانی@hasanhosseini44

هر روز نامی دارد هر ساعت صدایی هر دقیقه رویایی رویای من اما تویی هر دقیقه هر ساعت هر روز#حسن_حسینی_شورستان @hasanhosseini44

غم خود را می‌کاومهمچنان که مردی، خاک راتا بر گنجی دست یابدزیرا غمْ کشور وسیعی‌ستبا خواستهٔ بسیارو مردم بسیارو خورشیدی که هرگز غروب نمی‌کند.#بیژن_جلالی@hasanhosseini44

تنها زنی جامانده در آیینه می داندمن گریه ام از خنده هایم بیشتر بودههربار خواندی شعری از من خاطرت باشدرنجی که بردم نطفه ی شعر و هنر بوده#مینا_سراوانی

حالا که آمده ای؛ خداحافظ،ای همه شب هایی که با هم گریه کرده ایم...#محمدرضا_عبدالملکیان@hasanhosseini44

جمعه بايد با چشمانت آغاز شودبا در آغوش گرفتنتبوسيدنتدوست داشتنتو در يك كلام ؛با بودنتوگر نه، جمعه پر می شود از دردهای بی درمان...#علی_سيد_صالحی@hasanhosseini44

من آینه تو سنگ بشکن مرا به جرم دوست داشتن ات#حسن_حسینی_شورستان @hasanhosseini44

پاهایم تاول زدهلطفاجای گِلهچند قدم پیش پا افتاده برایم برداراسماعیل شهاب احمدی@hasanhosseini44

تو از کجای افق آمدی‏مثلِ افقِ بلند؟ ‏که من هنوز، زخمِ غروب را‏از صخره برنچيده‏زخم از طلوعی ديگر می‌گیرم‏و دوست داشتن را‏مثلِ جنونِ سرزده‏از سر می‌گیرم.#یدالله_رویایی