📌مقاومت یا تسلیم مسئله این است.🖍آمریکا این نمایندهٔ تمامعیارِ سدهها از توحشِ غربِ تاریک، جامعهای…
انتشار: 2026/08/11 06:56 UTCدریافت: 2026/08/13 18:54 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/13 18:54 UTC
📌مقاومت یا تسلیم مسئله این است.🖍آمریکا این نمایندهٔ تمامعیارِ سدهها از توحشِ غربِ تاریک، جامعهای برآمده از جنایتهای تاریخی و حکومتی بناشده بر پیکرهای سلاخیشده.بارها در هیئتِ جنگ، استعمار، بردهداری و کشتار جمعی چهرهٔ حقیقی خود را آشکار کرده است.نظامی که بر محاسبهٔ قدرت، سلطه و تحقیر ملت های دیگر استوار است. در منطقِ سلطه، انسان تا زمانی ارزش دارد که مانعی بر سر راهِ منفعت نباشد و هنگامی که مانع شد، به عددی در جدولِ هزینهها فروکاسته میشود. حقوق بشر نیز، در بسیاری از بزنگاههای تاریخی، نه اصلی جهانشمول، بلکه ابزاری گزینشی برای مشروعیتبخشی به مداخله و خشونت بوده است. از همین رو، نباید زبانِ آراستهٔ قدرت را با حقیقتِ کردارِ آن اشتباه گرفت.ای احمق های فریب خورده غرب، اگر آمریکا فرصت یابد، به صغیر و کبیرِ ما رحم نخواهد کرد، چنانکه نکرد و شما دیدید و دیده بر جنایت های آن فروبستید و دم برنیاوردید که گناه کودکان میناب چه بود؟غرب و نماینده اکنون آن، آمریکای جنایت کار، نه از آن رو که این بیرحمی استثنایی در خوی آن است (که هست) بلکه از آن رو که ساختارِ قدرتش بارها نشان داده است هرجا منافعش اقتضا کند، جانِ انسانها را به خسارتِ قابلقبول تبدیل میکند. اما تاریخ، داوری خود را نه از آپاراتوس نظام سلطه و نه از وعدههای رسمی و نه از مواضع دیپلماتیک که از گورهای بینام، شهرهای ویران و نسلهای سوخته صادر میکند.پس اگر وطن ندارید، وجدان ندارید و در حضیض حماقت فرورفته اید، حداقل تاریخ بخوانید، باشد که برای شما گشایشی در آن باشد.اما خطر فقط در حملهٔ بیرونی نیست، خطرِ بزرگتر، عادتکردن به انفعال است. سلطه پیش از آنکه بر سرزمین چیره شود، بر ذهن و تخیلِ آدمی مسلط میشود، ابتدا به او میآموزد که مقاومت بیهوده است و سپس شکست را به سرنوشت تبدیل میکند. ملتی که امکانِ ایستادگی را از دست بدهد، دیر یا زود حتی حقِ نامگذاریِ رنج و فرصت فریاد درد خود را نیز از کف خواهد داد.ازاینرو، اگر فرصتِ رویاروییِ بیامان با منطقِ سلطه را از دست بدهیم، این قدرت جهنمی فرصتِ تحمیلِ خشونتِ خود را از دست نخواهد داد پس باید به پیکار پرداخت و راهی جز پیکار پیش روی ما نیست.و منظور از پیکار، ستایشِ کورِ خشونت نیست، منظور، مقاومتِ آگاهانه، سازمانیافته و بیتسلیم در برابر نظمی است که انسان را به ابزار و سرزمین را به غنیمت فرو میکاهد. زیرا در برابرِ قدرتی که از انسان فقط بدنِ مطیع میخواهد، مقاومت یعنی دفاع از انسانیت، حقیقت و آینده.لذا در این نزاع مسئله فقط حفظِ جان نیست، مسئله حفظِ شأنِ انسانیت است و ایستادن در برابر ظلم تاریخی غرب، مسئله مقاومت است در برابر یورش تمدن توحش. و در این نزاع سلطهگر هنگامی پیروز میشود که قربانی را وادار کند خود را از چشمِ او ببیند، موجودی ناتوان، بیحق و محکوم به اطاعت. مقاومت، بازپسگرفتنِ همین نگاه است، اعلامِ این حقیقت که هیچ قدرتی حق ندارد انسان را به عدد، سرزمین را به غنیمت و تاریخ را به روایتِ جنایت کاران تقلیل دهد.یا باید در برابرِ این منطقِ پوستکنندهٔ سلطه بایستیم، یا بهتدریج به مادهٔ خامِ آن بدل شویم. میانِ تسلیم و مقاومت، راه میانه نیست، بی طرفی فقط نامِ مؤدبانهٔ تسلیم است.رامین پورمند 🔘اندیشکده درنگ (مرکز توسعه تفکر پرابلمانیک)رامین پورمند| تاریخ| فلسفه| هنر👈کانال بله:ble.ir/join/6HGh2JHTnY👈کانال ایتا:eitaa.com/joinchat/2224227948C57a1918a79%… تلگرام:t.me/Raminpoormand%F0%9F%91%88 اینستاگرام:instagram.com/ramin_poormand?igsh=NW81bGp…
