اون شب یکی از بدترین شبهای عمرم رو در این شهر گذروندم. جزییات رو نوشتم چون میدونم یه روزی اگه تلخ…
انتشار: 2026/08/09 17:32 UTCدریافت: 2026/08/14 06:25 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 06:25 UTC
اون شب یکی از بدترین شبهای عمرم رو در این شهر گذروندم. جزییات رو نوشتم چون میدونم یه روزی اگه تلخی و گزندگی این شهر یادم بیاد مطمئنا دو سه تاش همین تصاویر هستند. وقتی رسیدم و اون هوا رو دیدم هی میگفتم تو اینجا چیکار میکنی؟ توی این خاک؟ توی این به قول مادرم…فردا صبح بعد از نماز، رفتم دوش گرفتم. کولهم رو خالی کردم. وسایلش رو برگردوندم سرجاشون. ظرفها رو شستم. صبونه و میوه آماده کردم با خودم ببرم اداره. فرش رو جارودستی کشیدم و خونه رو در وضعیت آروم همیشگی ترک کردم.چرا به جای منظم میگم آروم؟ چون برای من نظم از آرامش میاد و بی نظمی از آشفتگی.حالم خوب شده بود که داشتم میرفتم سرکار؟ خوب خوب نه ولی خیلی بهتر بودم. از طرفی چون سه روز اول هفته مرخصی بودم و چهار روز بعدش هم تعطیل بودیم گفتم شاید درست نباشه نرم سرکار. یعنی یه جورایی ترس باعث میشد اولویت رو بدم به حضور در اداره تا به سلامتی خودم. اینم از باگهای سیستم اداریه دیگه.ظهر اما همکارم لطف کرد منو برد درمانگاه. گفت بری خونه دیگه همت نمیکنی بیای دکتر و بهترین کار رو کرد البته.دکتر فشارم رو گرفت، شیش و نیم بود. گفت چطوری رفتی سرکار؟ خندیدم و گفتم نمیدونم.شنبه هفدهم مرداد ۱۴۰۵- قم
پستهای تلگرام — حرف اضافه
بهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟ گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند: به راه دورت نمیدم به مرد پیرت نمیدم میدمت به جایی جات باشه سَغِری به نوکِ پات باشه نقره نمکدونت باشه #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوراحتمالا از فحوای متن فهمیدید که سَغِری یه نوع کفش هست. اما چه کفشی؟در فارسی بهش میگن کفش ساغری. یه کفش ایرانیه که از چرم بسیار محکمی دوخته میشده، مخصوص طبقه ممتاز جامعه و در دوره قاجار پاپوش زنانه بوده.اسم محلهی ساغری سازان رشت از اینجا اومده.#کلمه_بازی
#دا#زبان _لکی#کلمه_بازی
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه «شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی» یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده. کاش هفت سال زودتر میدادت. #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوربهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند:به راه دورت نمیدمبه مرد پیرت نمیدممیدمت به جایی جات باشهسَغِری به نوکِ پات باشهنقره نمکدونت باشه#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه«شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی»یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده.کاش هفت سال زودتر میدادت.#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
بیست و دو ساله…بیست و دو سال خیلی زیاده برای نبودن. در تمام این سالها لحظات زیادی با خودم گفتم کاش هنوز بودی. لطفا اگه گذرتون به این پست افتاد حمد و صلواتی به خواهر قشنگم هدیه کنید.دوشنبه نوزده مرداد ۱۴۰۵
یه چیزی توی ذهنمه که انگار کسی میره پیش آیتالله بهجت و بهش میگه بهم یه دستورالعمل اخلاقی بده و ایشون میگن برو به همون چیزایی که بلدی عمل کن.الان داشتم فکر میکردم اون کسی که برای مردم منبر میره، داناتره. داناتر دست کم در حیطهی موضوعاتی که بهشون میپردازه و این دانایی باید براش تبدیل بشه به عمل. و اگه نشه چه مسئولیت سختیه. چطور این افراد چنین مسئولیتی رو میپذیرند؟ از منبرهای خرد بگیر تا کلان.دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۵- قم