🖤 #بدرقه_آقای_شهید | دیروز چیده بودشان🔰 خرده روایتهای رسانه ریحانه KHAMENEI.IR از مراسم تشییع پیکر…
انتشار: 2026/07/30 22:31 UTCدریافت: 2026/08/05 13:32 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/05 13:32 UTC
🖤 #بدرقه_آقای_شهید | دیروز چیده بودشان🔰 خرده روایتهای رسانه ریحانه KHAMENEI.IR از مراسم تشییع پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب در تهران؛ ۱۴۰۵/۰۴/۱۵■ رنگ گلها از دور آدم را صدا میکرد. نارنجیِ آتشین. هر دو در پیادهرو بودیم، حوالی پل کالج. پا تند کردم تا برسم به او. میخواستم ببینم چه گلهاییاند؟ کمی پژمرده شده بودند. دقیق نشناختم. شبیه فریزیا بودند یا زنبقی از این خانواده. هر چه بودند، از گلهای گلخانهای و شاخهبریده نبودند.■ زن جوان، چفیهی عربیِ سبزی انداخته بود روی چادرش و مچبند قرمز «آقای شهید» بسته بود. دور ساقههای سبز و بلند دستهگلش هم، به جای روبان، پرچم ایران پیچیده بود.■ رسیدم کنارش. ازش پرسیدم: «خانم، اسم گلاتون چیه؟» با عجله جواب داد: «مرداب رشتی.» من که گفتم: «خیلی قشنگن»، گفت: «مال باغچهی خونمه. دیروز چیدمشون.»■ مسیر شلوغ بود. او هم هی چشم میچرخاند زیر پل. منتظر کسی بود، انگار. اجازه گرفتم از گلها عکس بگیرم.■ وقتی داشت میرفت توی خیابان، بلند پرسیدم: «از رشت اومدین؟» سر برگرداند سمتم. «نه، از تنکابن. شهسوار.» و دوید به طرف دوستش.■ گلها دیروز در باغچهای در تنکابن بودند؛ امروز در خیابانهای تهران. میان آن باغچه و این خیابان، دویست کیلومتر فاصله بود.✍ زینب خزایی📆 شماره ۲۲٣رسانه ریحانه را دنبال کنید📲 @reyhaneh_khamenei_ir
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — حرف اضافه
بهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟ گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند: به راه دورت نمیدم به مرد پیرت نمیدم میدمت به جایی جات باشه سَغِری به نوکِ پات باشه نقره نمکدونت باشه #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوراحتمالا از فحوای متن فهمیدید که سَغِری یه نوع کفش هست. اما چه کفشی؟در فارسی بهش میگن کفش ساغری. یه کفش ایرانیه که از چرم بسیار محکمی دوخته میشده، مخصوص طبقه ممتاز جامعه و در دوره قاجار پاپوش زنانه بوده.اسم محلهی ساغری سازان رشت از اینجا اومده.#کلمه_بازی
#دا#زبان _لکی#کلمه_بازی
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه «شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی» یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده. کاش هفت سال زودتر میدادت. #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوربهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند:به راه دورت نمیدمبه مرد پیرت نمیدممیدمت به جایی جات باشهسَغِری به نوکِ پات باشهنقره نمکدونت باشه#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه«شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی»یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده.کاش هفت سال زودتر میدادت.#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
بیست و دو ساله…بیست و دو سال خیلی زیاده برای نبودن. در تمام این سالها لحظات زیادی با خودم گفتم کاش هنوز بودی. لطفا اگه گذرتون به این پست افتاد حمد و صلواتی به خواهر قشنگم هدیه کنید.دوشنبه نوزده مرداد ۱۴۰۵
یه چیزی توی ذهنمه که انگار کسی میره پیش آیتالله بهجت و بهش میگه بهم یه دستورالعمل اخلاقی بده و ایشون میگن برو به همون چیزایی که بلدی عمل کن.الان داشتم فکر میکردم اون کسی که برای مردم منبر میره، داناتره. داناتر دست کم در حیطهی موضوعاتی که بهشون میپردازه و این دانایی باید براش تبدیل بشه به عمل. و اگه نشه چه مسئولیت سختیه. چطور این افراد چنین مسئولیتی رو میپذیرند؟ از منبرهای خرد بگیر تا کلان.دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۵- قم