سه روزی که کنگاور بودم سه بار اسنپ گرفتیم. یه بار برای سرخاک رفتن. دوبار رفت و برگشت به خونهی خواه…
انتشار: 2026/07/30 22:27 UTC
سه روزی که کنگاور بودم سه بار اسنپ گرفتیم. یه بار برای سرخاک رفتن. دوبار رفت و برگشت به خونهی خواهرم و یه بار هم وقتی رفتم ترمینال همدان. ما سرکوچهمون تاکسی فراوونه. کرایه تاکسی هم نفری بیست تومنه. اما گفتم تاکسی میاد دم در خونه و برای مادرم راحته و اون چند قدم پیاده روی رو نداره. فاصله تا سر خاک شاید هفت دیقه باشه. تا خونهی خواهرم پنج و تا ترمینال دو دقیقه. اسنپ اول نه صبح بود و ۴۳ تومن شد. دومی شیش عصر و ۳۶ تومن. به قدری قیمتها کم بود که من گزینهی کمتر شدن قیمت رو نزدم. اسنپ سوم یازده شب و ۴۹ تومن که با قیمت کمتر شد ۴۵ تومن.اسنپ چهارم هم که یک و چهل دیقه ظهر و با کمتر شدن قیمت ۲۹ تومن شد.نکتهی عجیب ماجرا این بود که هر چهار بار تا زدم یک دقیقه بعد رانندهها درخواست رو قبول کردند و جادرجا اومدند. البته سومی به خاطر تجمع شاید سه دقیقه طول کشید بیاد.درسته که شهر کوچیکه اما این پذیرفتن سریع یعنی اسنپ اونجا زیاده. یعنی اسنپ برای خیلیها تبدیل به شغل شده. خب شغل قبلی این آدمها چی بوده؟ آیا بیکار بودند یا شغلشون رو عوض کردند؟ یا حتی شغلشون رو از دست دادند؟ یا نه شغل دومشونه؟ و من چون آخر هفته اونجا بودم با چنین روندی مواجه شدم. البته شنبه هم که روز کاری بود روال همین بود و جالبه که اسنپه ۲۰۶ خیلی تمیز و برای اون مسیر دو دقیقهای کولر زده بود و تا کرایه رو آنلاین پرداخت کردم راننده تعارف کرد که قابل نداشت و ممنون و اینا.چون مسیرها کوتاه بود جای گپ و گفت نبود با رانندهها ولی چقدر جای بررسی داره همین مسائل کوچیک شهری و چقدر شناختش کمک میکنه به برنامهریزیها.یکشنبه چهارم مرداد ۱۴۰۵- قم
پستهای تلگرام — حرف اضافه
بهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟ گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند: به راه دورت نمیدم به مرد پیرت نمیدم میدمت به جایی جات باشه سَغِری به نوکِ پات باشه نقره نمکدونت باشه #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوراحتمالا از فحوای متن فهمیدید که سَغِری یه نوع کفش هست. اما چه کفشی؟در فارسی بهش میگن کفش ساغری. یه کفش ایرانیه که از چرم بسیار محکمی دوخته میشده، مخصوص طبقه ممتاز جامعه و در دوره قاجار پاپوش زنانه بوده.اسم محلهی ساغری سازان رشت از اینجا اومده.#کلمه_بازی
#دا#زبان _لکی#کلمه_بازی
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه «شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی» یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده. کاش هفت سال زودتر میدادت. #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوربهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند:به راه دورت نمیدمبه مرد پیرت نمیدممیدمت به جایی جات باشهسَغِری به نوکِ پات باشهنقره نمکدونت باشه#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه«شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی»یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده.کاش هفت سال زودتر میدادت.#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
بیست و دو ساله…بیست و دو سال خیلی زیاده برای نبودن. در تمام این سالها لحظات زیادی با خودم گفتم کاش هنوز بودی. لطفا اگه گذرتون به این پست افتاد حمد و صلواتی به خواهر قشنگم هدیه کنید.دوشنبه نوزده مرداد ۱۴۰۵
یه چیزی توی ذهنمه که انگار کسی میره پیش آیتالله بهجت و بهش میگه بهم یه دستورالعمل اخلاقی بده و ایشون میگن برو به همون چیزایی که بلدی عمل کن.الان داشتم فکر میکردم اون کسی که برای مردم منبر میره، داناتره. داناتر دست کم در حیطهی موضوعاتی که بهشون میپردازه و این دانایی باید براش تبدیل بشه به عمل. و اگه نشه چه مسئولیت سختیه. چطور این افراد چنین مسئولیتی رو میپذیرند؟ از منبرهای خرد بگیر تا کلان.دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۵- قم