از نهم خرداد که سیستم سرمایشی رو روشن کردم حواسم به مدیریتش بوده. این که در *ساعات پیک شب * روشن نب…
انتشار: 2026/07/30 22:17 UTC
از نهم خرداد که سیستم سرمایشی رو روشن کردم حواسم به مدیریتش بوده. این که در *ساعات پیک شب * روشن نباشه رو سعی کردم هر شب رعایت کنم. مگر بعضی استثنائات مثل شب تشییع قم که از تهران برگشته بودم، نیاز داشتم چند ساعتی بخوابم و دوباره برم جمکران برای همین از نه تا یک روشنش کردم یا چند شب پیش که ساعت نه چون میخواستم بشینم پای لپتاپ توی گرما مغزم کار نمیکرد. شنبه از یه ربع به شیش عصر رفتم بیرون و حدود سه ساعت بعد برگشتم. تا یازده همچنان مقاومت کردم. یازده دیگه نمیشد تحمل کرد چون دو تا شعلهی گاز هم روشن بود. دیشب هم نُه برگشتم خونه و تا دو ساعت بعدش روشن نکردم. البته اینو هم بگم ظهرها که از سرکار اومدم روشنش کردم. همدلی با جنوب جای خود. این تصمیم مال قبل از این ماجراست. حتی به قبل از جنگ برمیگرده. میدونم در ساختاری که مدیریت انرژی در اون ناکارآمده این کار شاید حماقت محسوب بشه، اما تو چراغ خود برافروز. به قدر وسع و توان و در خونهی کوچیک خودت. دوشنبه بیست و نهم تیر ۱۴۰۵- قم
پستهای تلگرام — حرف اضافه
بهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟ گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند: به راه دورت نمیدم به مرد پیرت نمیدم میدمت به جایی جات باشه سَغِری به نوکِ پات باشه نقره نمکدونت باشه #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوراحتمالا از فحوای متن فهمیدید که سَغِری یه نوع کفش هست. اما چه کفشی؟در فارسی بهش میگن کفش ساغری. یه کفش ایرانیه که از چرم بسیار محکمی دوخته میشده، مخصوص طبقه ممتاز جامعه و در دوره قاجار پاپوش زنانه بوده.اسم محلهی ساغری سازان رشت از اینجا اومده.#کلمه_بازی
#دا#زبان _لکی#کلمه_بازی
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه «شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی» یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده. کاش هفت سال زودتر میدادت. #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوربهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند:به راه دورت نمیدمبه مرد پیرت نمیدممیدمت به جایی جات باشهسَغِری به نوکِ پات باشهنقره نمکدونت باشه#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه«شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی»یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده.کاش هفت سال زودتر میدادت.#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
بیست و دو ساله…بیست و دو سال خیلی زیاده برای نبودن. در تمام این سالها لحظات زیادی با خودم گفتم کاش هنوز بودی. لطفا اگه گذرتون به این پست افتاد حمد و صلواتی به خواهر قشنگم هدیه کنید.دوشنبه نوزده مرداد ۱۴۰۵
یه چیزی توی ذهنمه که انگار کسی میره پیش آیتالله بهجت و بهش میگه بهم یه دستورالعمل اخلاقی بده و ایشون میگن برو به همون چیزایی که بلدی عمل کن.الان داشتم فکر میکردم اون کسی که برای مردم منبر میره، داناتره. داناتر دست کم در حیطهی موضوعاتی که بهشون میپردازه و این دانایی باید براش تبدیل بشه به عمل. و اگه نشه چه مسئولیت سختیه. چطور این افراد چنین مسئولیتی رو میپذیرند؟ از منبرهای خرد بگیر تا کلان.دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۵- قم