🖥 #بدرقه_آقای_شهید | آنچه لباسها نمیگویند📝خردهروایتهای رسانه ریحانه KHAMENEI.IR از تشییع پیکر…
انتشار: 2026/07/30 22:06 UTC
🖥 #بدرقه_آقای_شهید | آنچه لباسها نمیگویند📝خردهروایتهای رسانه ریحانه KHAMENEI.IR از تشییع پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب در تهران▪️پشت سرش بودم. بلندگویی شعار میداد «سپاهی ارتشی انتقام انتقام» و او تکرار میکرد. اولش گفتم آدم وقتی در چنین جمعی قرار میگیرد طبیعی است از روی هیجان صدای مسلط را تکرار کند. اما شعارهای بعدی را هم تکرار کرد. راستش اگر زنی چادری چنین کاری میکرد برایم عجیب نبود اما از یک زن کت شلوارپوش توقع چنین کنشی را نداشتم. ▪️رفتم شانه به شانهاش و بعد از سلام، بهش گفتم قضاوتش کردهام. در جوابم گفت «اتفاقا همه رو با حواس جمع تکرار کردم.» شاید او هم از قضاوت من چادری تعجب کرده بود که بی هیچ سؤال دیگری خودش ادامه داد «تمام این شبها اومدم خیابون. اوایل جنگ توی شهر خودمون، بعدش هم که برگشتیم تهران، اینجا. همهش هم به خاطر حفظ نظام اومدم.» ▪️او هم مثل بلندگوداران به روند مذاکره معترض بود و آخرش گفتگویمان اینطور تمام شد «مگه میشه پدر آدم رو بکشند و آدم ساکت باشه؟» تا چند دقیقه قبل، تفاوت او در پوشش باعث شده بود من انتقامخواهی و اعتراضش را صرفاً یک رفتار هیجانی ببینم در حالیکه او در آیین فقدان کسی شرکت کرده بود که پدر نظام میدانستش و انتقامش را مطالبه میکرد.✍زینب خزایی📆شماره ١۵٣رسانه «ریحانه» را دنبال کنید🖥 @reyhaneh_khamenei_ir
پستهای تلگرام — حرف اضافه
بهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟ گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند: به راه دورت نمیدم به مرد پیرت نمیدم میدمت به جایی جات باشه سَغِری به نوکِ پات باشه نقره نمکدونت باشه #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوراحتمالا از فحوای متن فهمیدید که سَغِری یه نوع کفش هست. اما چه کفشی؟در فارسی بهش میگن کفش ساغری. یه کفش ایرانیه که از چرم بسیار محکمی دوخته میشده، مخصوص طبقه ممتاز جامعه و در دوره قاجار پاپوش زنانه بوده.اسم محلهی ساغری سازان رشت از اینجا اومده.#کلمه_بازی
#دا#زبان _لکی#کلمه_بازی
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه «شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی» یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده. کاش هفت سال زودتر میدادت. #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوربهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند:به راه دورت نمیدمبه مرد پیرت نمیدممیدمت به جایی جات باشهسَغِری به نوکِ پات باشهنقره نمکدونت باشه#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه«شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی»یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده.کاش هفت سال زودتر میدادت.#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
بیست و دو ساله…بیست و دو سال خیلی زیاده برای نبودن. در تمام این سالها لحظات زیادی با خودم گفتم کاش هنوز بودی. لطفا اگه گذرتون به این پست افتاد حمد و صلواتی به خواهر قشنگم هدیه کنید.دوشنبه نوزده مرداد ۱۴۰۵
یه چیزی توی ذهنمه که انگار کسی میره پیش آیتالله بهجت و بهش میگه بهم یه دستورالعمل اخلاقی بده و ایشون میگن برو به همون چیزایی که بلدی عمل کن.الان داشتم فکر میکردم اون کسی که برای مردم منبر میره، داناتره. داناتر دست کم در حیطهی موضوعاتی که بهشون میپردازه و این دانایی باید براش تبدیل بشه به عمل. و اگه نشه چه مسئولیت سختیه. چطور این افراد چنین مسئولیتی رو میپذیرند؟ از منبرهای خرد بگیر تا کلان.دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۵- قم