‍ پایان ماه صفر؛ فرصتی که اشکِ عزاداری را به اشکِ شوق بدل کنیم‌صفر، ماهی است که در سکوتِ عزاداری، ر…

‍ پایان ماه صفر؛ فرصتی که اشکِ عزاداری را به اشکِ شوق بدل کنیم‌صفر، ماهی است که در سکوتِ عزاداری، رنج‌های بی‌کرانِ تاریخ را در دل خود جای داده است و هر مسلمانی اندوه سوگ‌های سنگینش را در دل دارد. اما در میان این همه اندوه و غمهای تاریخی، نباید از رنج‌های بی‌صدای امروزمان غافل شویم؛ رنج‌هایی که ازجمله در نگاهِ خیسِ چشم‌های بی‌سرپرستِ فرزندان «همدم» آشکار و نهان است. در پایان این ماه، ما تنها به عزاداری بسنده نمی‌کنیم، بلکه در برابرِ اندوه دیگر آدمها احساس مسئولیتِ و در نگاه دختران معصوم همدم، راز محبت و انسان‌دوستی و دستگیری از نیازمندان را تماشا و بر اهمیت  توجه به آن، تاکید می‌کنیم.نیک می‌دانیم که بارِ مسئولیتِ نگهداری از ۴۰۰ دختر بی‌سرپرست در این موسسه نباید تنها بر دوشِ یک یا دو نفر باشد و لذا این یک فراخوانِ انسانی است که از مسئولین محترم دولتی و نهادهای بخش خصوصی و صاحبانِ خیر می‌خواهد در این میدان، تنها تماشاگر نباشند و به یاری این بی‌گناهان پاکدل و این نیازمندان کم‌توقع و مهربان، به‌هرشکلی که می‌توانند بشتابند.‌نگهداری و حمایت از این ۴۰۰ روحِ بی‌گناه، نیازمندِ یک هم‌افزاییِ قدرتمند و همراهیِ مستمر است.  فرزندان بی‌سرپرست موسسه‌ی خیریه‌ی همدم، تنها به دعای ما نیاز ندارند، آن‌ها به سندِ حضور، به امنیت و به پناهگاهی نیاز دارند که با قدرتِ مهربانیِ ما استوار بماند.بیایید در این ایامِ ویژه زیارتی و سوگواری، نه تنها با کلام، بلکه با عمل عینی و حمایت‌های نظام‌مند، نشان دهیم که هیچ فرزندی در این سرزمین، بی‌کس و بی‌یاور نیست. ‌بیایید با هم، از این ۴۰۰ امید محافظت کنیم، اشکِ عزاداری را به اشکِ شوق بدل کنیم و تکالیف مذهبی خود را با مسولیت‌های اجتماعی‌مان پیوند دهیم.