✍ یاسمن حمیدیاندلنوشته یک خبرنگار 🖋️❤️به نام خبرنگاری؛ به نام عشقی که ماندگار شد...از سال ۸۷ وارد…
انتشار: 2026/08/08 09:56 UTCدریافت: 2026/08/10 03:20 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/10 03:20 UTC
✍ یاسمن حمیدیاندلنوشته یک خبرنگار 🖋️❤️به نام خبرنگاری؛ به نام عشقی که ماندگار شد...از سال ۸۷ وارد کسوت خبرنگاری شدم؛ سالهایی که با روزنامه جامجم، ایسنا و رسانههای محلی گذشت و امروز، مسیر این حرفه مرا به اینجا رسانده همان عشق همان چیزی که سالها من را در این کسوت نگه داشت ....در تمام این سالها، موقعیتهای شغلی مختلفی پیش رویم بود؛ فرصتهایی که شاید از بیرون جذابتر، آسانتر و حتی پردرآمدتر به نظر میرسیدند. اما من به پای خبرنگاری ماندم...نه اینکه این حرفه همیشه آسان بوده باشد؛ اتفاقاً خبرنگاری پر است از سختی، بیخوابی، استرس، دوندگی، پیگیری، جواب نشنیدن و گاهی دیده نشدن. پر است از روزهایی که باید خسته باشی اما باز هم دوربین و قلمت را برداری و بروی دنبال یک خبر.شاید خبرنگاری بیشتر از آنکه به تخصص نیاز داشته باشد، به یک قلب عاشق نیاز دارد؛ قلبی که با شنیدن یک اتفاق، دغدغه مردم را داشته باشد، با دیدن یک بیعدالتی آرام نگیرد و برای گفتن حقیقت، هنوز انگیزهای برای نوشتن داشته باشد.خبرنگاری برای من فقط یک شغل نبوده؛ بخشی از زندگی من است. بخشی از روزهایی که گذشت، آدمهایی که دیدم، قصههایی که شنیدم و لحظههایی که ثبت کردم.امروز، در روز خبرنگار، به تمام همکارانم که با وجود همه سختیها هنوز قلمشان را زمین نگذاشتهاند، خسته نباشید میگویم.به خودم هم میگویم:شاید میشد راههای آسانتری را انتخاب کرد، اما من خبرنگاری را انتخاب کردم؛ چون بعضی عشقها را نمیشود با منطق شغلی سنجید...روز خبرنگار مبارک؛به همه آنهایی که هنوز برای گفتن، برای نوشتن و برای دیدهشدن حقیقت، قلبشان میتپد. ♦️برای اخبار لحظه ای همراه شوید 👇@gonbadtel