چوی رنگ سرد ماژیکی مچیناوفا نیری چوی ماتیکی مچیناتو بینه سه کموترطوقی دلو فیکی ماین،و فیکی مچینا#اس…

#لکی🌱دم ئو  لؤوِی  انارِ سور   سیاوهقِسَه کردن مَری بلبل وَ داوهمه شیت وخُل بیمه ئو لَترَ مؤرم کُلَ موشن م‍َری مسِ شراوه..!!    ✍🏻 #محبوبه_الفتی_گل_تنگزکانال تلگرامی گلونی🌹🌹🌹🌹@Golvani_lak

◾️برادران ارجمند، جنابان آقایان داوود و حمید رضایی عزیز▪️بدینوسیله و از صمیم قلب، درگذشتخاله گرامی تان را تسلیت و غم مباد عرض می نماییم. روح بلندش قرین رحمت حق و صبر و شکیبایی ارزانی بازماندگان باد... ✍ مدیر مسئول و تحریریه پایگاه گلونیکانال تلگرامی گلونی🌹🌹🌹🌹@Golvani_lak

🌞#‌زرتشت و #ایرانیان از دیدگاه بزرگان جهان...۱. #رابیندرانات_تاگور«زرتشت بزرگ‌ترینِ پیامبران پیشگامی بود که راه آزادی را به انسان نشان داد؛ آزادیِ انتخاب اخلاقی و آزادی از اطاعت کورکورانه از فرمان‌های بی‌معنا.»این عبارت در دست‌نوشته خود تاگور نیز ثبت شده است. او سپس زرتشت را نخستین کسی می‌داند که، از دیدگاه او، به دین جهت اخلاقی مشخصی بخشید و آزادی انتخاب اخلاقی را در مرکز آن قرار داد.منبع: Rabindranath Tagore, Forward to The Divine Songs of Zarathushtra, 1924. ۲. #هگل — درباره ایران و «نور زرتشت»هگل درباره جهان ایرانی می‌نویسد:«ما در جهان ایرانی یگانگی پاک و والا می‌بینیم... همچون نوری که تنها آنچه را که موجودات در ذات خود هستند آشکار می‌کند.»هگل «نور زرتشت» را یکی از نخستین تجلیات روح و آزادی در تاریخ می‌دانست و در فلسفه تاریخ خود، ایران هخامنشی را در آغاز تاریخ جهانی قرار می‌دهد.هگل درباره #ایران #هخامنشی می‌گوید:«تاریخ ایرانِ زرتشتیِ هخامنشی، به معنای دقیق، آغاز تاریخ جهانی را تشکیل می‌دهد.»منبع: G. W. F. Hegel, The Philosophy of History, p. 173-174.هگل همچنین ایرانیان را «نخستین قوم تاریخی» می‌نامد و ظهور مفهوم «نور» در آیین زرتشتی را با آغاز خودآگاهی روح و آزادی مرتبط می‌کند.۳. #هرودوتهرودوت، مورخ یونانی قرن پنجم پیش از میلاد، درباره آموزش پسران ایرانی می‌نویسد:«آنان پسران خود را از پنج تا بیست سالگی تنها در سه چیز آموزش می‌دهند: سوارکاری، تیراندازی و راست‌گویی.»هرودوت پس از توضیح درباره قوانین ایرانیان می‌گوید:«این قانونی است که من آن را می‌ستایم: قانونی که اجازه نمی‌دهد شاه کسی را به خاطر یک خطا به مرگ برساند.»او توضیح می‌دهد که در این نظام، خطاهای فرد در کنار خدمات و رفتارهای خوب او سنجیده می‌شد.منبع: Herodotus, Histories, Book 1, p136-137. ۴. #افلاطونافلاطون در قوانین، درباره وضعیت ایران در زمان #کوروش می‌نویسد:«هنگامی که ایرانیان در زمان کوروش میان بندگی و آزادی تعادل برقرار کردند، نخست خود آزاد شدند و پس از آن بر بسیاری دیگر فرمان راندند.»و سپس اضافه می‌کند که فرمانروایان به مردم سهمی از آزادی و برابری می‌دادند.افلاطون درباره ایرانِ زمان کوروش می‌نویسد:«در آن زمان همه امور آنان به سبب آزادی، دوستی و تبادل اندیشه پیشرفت می‌کرد.»او همچنین می‌گوید اگر مرد خردمندی در میان ایرانیان بود که می‌توانست مشاوره‌ای سودمند ارائه دهد، شاه از او خشمگین نمی‌شد، بلکه آزادی سخن داشت و به اندرز او احترام می‌گذاشت.منبع: Plato, Laws, Book III, 694a–b.۵. #گزنفون — آموزش عدالت در ایرانگزنفون درباره نظام تربیتی ایرانیان در کوروش‌نامه می‌نویسد:«پسران به مدرسه می‌روند و وقت خود را صرف آموختن عدالت می‌کنند.»او اضافه می‌کند که ایرانیان مدارس عمومی داشتند و آموزش عدالت بخشی از تربیت شهروندان بود.گزنفون درباره ساختار آموزشی ایران می‌نویسد که مسئولان تربیتی انتخاب می‌شدند تا:«بهترين مردان را از پسران بسازند»و آموزش در مراحل مختلف زندگی، از کودکی تا بزرگسالی، ادامه می‌یافت.منبع: Xenophon, Cyropaedia, 1.2.5–7. ۶. #مری_بویس — تداوم آیین زرتشتیمری بویس، یکی از برجسته‌ترین پژوهشگران تاریخ زرتشتی‌گری در قرن بیستم، در پژوهش‌های خود بر تداوم سنت زرتشتی تأکید فراوان داشت.او در A History of Zoroastrianism می‌نویسد:«در گاتها شواهد قابل اعتمادی وجود ندارد که بتوان آنها را در برابر سنت و آیین پیروان زرتشت قرار داد...»و بر این باور بود که بسیاری از سنت‌ها و آیین‌های زرتشتی تداوم تاریخی بسیار کهنی دارند.منبع: Mary Boyce, A History of Zoroastrianism, Vol. I, 1975, pp. 217–223.بویس در کتاب مشهور خود Zoroastrians: Their Religious Beliefs and Practices تاریخ این آیین را از زمان زرتشت تا روزگار معاصر دنبال می‌کند و بر تداوم تاریخی آن تأکید دارد.در معرفی رسمی کتاب آمده است که زرتشتی‌گری پس از ظهور زرتشت، به دین رسمی سه امپراتوری بزرگ ایرانی تبدیل شد و بر برخی سنت‌های دینی دیگر نیز تأثیر گذاشت.📌سخن پایانیشاید جالب‌ترین نکته این باشد که بسیاری از این سخنان، نه از نویسندگان ایرانی بلکه از یونانیان باستان، فیلسوفان اروپایی و پژوهشگران غربی به جا مانده‌اند.از هرودوت و افلاطون و گزنفون گرفته تا هگل، تاگور و مری بویس، در نوشته‌های آنان می‌توان موضوعاتی مانند راست‌گویی، آموزش، عدالت، آزادی، اخلاق، قانون و جایگاه زرتشت در تاریخ ادیان را مشاهده کرد.کانال تلگرامی گلونی🌹🌹🌹🌹@Golvani_lak

🍀🍀وَگَردِم دَس وَ  شمشيري نِمم چاتتو ئه‌ژ گيونِ وِژِت سيري نمم چاتگِلي ي‌‌ِگِل خُلّي‌خاوي مَنينادياره ماجرا ديري نمم چاتهميشه كِرژ و خوينالي و قهروبگر پوپِ كِله‌شيري نمم چاتتوگِ تيتالِ مال ايررازِنم بيندو روژه پوخ و دلگيري نمم چاتقرار نيري، پَكَرحال و پريشونوَ هيچ پاچاي نمفيري نمم چات#استاد_کرم_دوستی 🍀🍀ایمرو سه شَمَه👇👇▫️۲۵پائیز نواینه(مردال)         ۱۰۰۴۷  لکی▫️۲۷ مرداد                           ۱۴۰۵خورشیدی▫️۵ ربیع الاول                       ۱۴۴۸   قمری▫️ ۱۸ آگوست                         ۲۰۲۶ میلادی #پگاه_بشادیکانال تلگرامی گلونی🌹🌹🌹🌹@Golvani_lak

🎥 استاد علیدوست فلاحتی در سن ۱۰۱ سالگی/ پیرترین نوازنده حال حاضر ایران و لکستان صدای ماندگار دوزله ساکن ایلام کانال تلگرامی گلونی 🌹🌹🌹🌹 @Golvani_lak‍ دوزله لکیصاحب نظران معتقدند که سازهای بادی از اولین آلات موسیقی مورد استفاده بشر بودند و انسان‌های اولیه با دمیدن در اشیایی مانند شاخ حیوانات، لوله‌های نباتی، صدف‌های دریایی و… صداهایی را تولید می‌کردند.دونای چنان‌که از نامش پیداست، نای مضاعف است. فارابی از این ساز با نام‌های «دیانی» و «دوآهنگ» یاد می‌کند. در کتاب «فرهنگ سازها» آمده که دیانی به مرور زمان به «دویانی» و «دونی» و «نی جفتی» تغییر نام داده‌است. در گذشته این ساز با نام «چنجیق» یا «موسیکار خطایی» شناخته می‌شد.دونای را در مناطق لک نشین با نام دوزله می‌شناسند، چرا که مردمان این مناطق دوزبانه این ساز را از ساقه گیاهی به نام «زل» که شبیه نی است و در کنار رودخانه‌ها می‌روید، می‌سازند.شکل سازاین ساز از دو لوله مسی (یا نئی) که به موازات هم بسته و محکم شده‌اند، تشکیل شده‌است. بعضی از دوزله‌ها از جنس پرِ دال (نوعی پرنده شبیه به عقاب) یا استخوان قلم پرندگان دیگر ساخته می‌شود. هر کدام از لوله‌ها دارای یک زبانه و مستقل از یکدیگر هستند.زبانه قطعه‌ای که در بعضی از سازهای بادی مانند سرنا، ابوا، فاگوت، کلارینت و... بکار می‌رود و آلت اصلی تولید صدا در این‌گونه سازهاست.این قطعه از ساقهٔ گیاه نی یا مواد مصنوعی ساخته می‌شود و زبانه سازهای قابل کوک نیز فلزی است.در طول هر لوله شش سوراخ وجود دارد. سوراخ‌ها در طول دو لوله در کنار هم قرار می‌گیرند و انتهای پایینی لوله‌ها باز است. دوزله در طول‌های مختلفی ساخته می‌شود که کوچک‌ترین آن حدود ۲۲ سانتی‌متر است و قطری حدود ۲ سانتی‌متر دارد.«ابن خردادیه» اولین فردی بوده که از این ساز نامی به میان آورده است. از وی نقل شده که ایرانیان نی را با عود و دونای را با تنبور می‌نواخته‌اند. فارابی در کتاب «موسیقی کبیر» از نظر چسبیده یا جدا بودن نی‌ها، انواع مختلفی از این ساز را با نام‌های «مزمار مزدوج»، «مزمارین»، «مزمار المثنی»، «دونای بادیانی» و «مقرونه» معرفی کرده است.#علیدوست_فلاحتی #بزران #لرزانه #لکستان #ایلام #قوم_لک #دوزله #موسیقی_لکی #نی #تنبورکانال تلگرامی گلونی🌹🌹🌹🌹@Golvani_lak