مرا با خاڪ می‌سنجے، نمی‌دانے ڪہ من بادمنمی‌دانے ڪہ در گوش ڪر افلاڪ فریادمنہ خود با آب ڪوثر هم‌سرشتم…

فریاد که از عمر جهان هر نفسی رفتدیدیم کزین جمع پراکنده کسی رفتشادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگزین گونه بسی آمد و زین گونه بسی رفتآن طفل که چون پیر ازین قافله درماندوان پیر که چون طفل به بانگ جرسی رفتاز پیش و پس قافله‌ی عمر میندیشگه پیشروی پی شد و گه باز پسی رفتما همچو خسی بر سر دریای وجودیمدریاست! چه سنجد که بر این موج خسی رفت؟رفتی و فراموش شدی از دل دنیاچون ناله‌ی مرغی که ز یاد قفسی رفترفتی و غم آمد به سر جای تو ای دادبیدادگری آمد و فریادرسی رفتاین عمر سبک سایه‌ی ما بسته به آهی‌ستدودی ز سر شمع پرید و نفسی رفت

هم‌رنگ گونه‌‌های تو، مهتابم آرزوستچون باده‌ لب تو، میِ نابم آرزوستای پرده پرده چشم توام باغ‌‌های سبزدر زیر سایه‌ی مژه‌ات خوابم آرزوستدور از نگاه گرم تو بی ‌تاب گشته‌امبر من نگاه کن که تب و تابم آرزوستتا گردن سپید تو گرداب رازهاستسر‌گشتگی به سینه‌ی ‌گردابم آرزوستتا وا رهم ز وحشت شب‌های انتظارچون خنده‌ی تو مهر جهانتابم آرزوست❤️

۰درخت با بهار و ماهی با آب زنده است، و من با حرف های توشاملو

.هر "شب"دوست داشتنتشکل دیگری ست یک "شب" میانِ غزل واژه می‌شود یک "شب" میانِ گریه بغلیک "شب" میانِ خنده سکوت ...#لیلا_مقربی

‌　شب بخیر ای ناز چشمانت شراب ناب منمثل هر شب وعده دیدار ما در خواب من🫧⃝☕️┄༅═┅┄

‍ همیشه معنی گل را بهار می فهمد و شاخه ی، شده بی برگ و بار می فهمد نیاز هرشب من را به اشک پنهانی نه تو؛که عاشق شب زنده دار می فهمد عذاب "خنده به اجبار"را نمیدانیکسی که خوانده"جوکی گریه دار می فهمد زبان حسرت قلب مرا فقط پدری به نزد کودک خود،شرمسار می فهمد سکوت کرده ام؛انگار کن که حق با توست به آن امید، که پروردگار می فهمد دلیل گفتن آن "دوستت دارم"هات به راستی که وزیر شعار می فهمد!خوشم که معنی این شعر را کسی که دلش شکسته در غم این روزگار می فهمد