قهوه را بردار و یک قاشق شکر… سم بیشترپیش رویم هم بزن آن را دمادم بیشتر قهوه‌ی قاجاری‌ام همرنگ چشمان…

قهوه را بردار و یک قاشق شکر… سم بیشترپیش رویم هم بزن آن را دمادم بیشتر قهوه‌ی قاجاری‌ام همرنگ چشمانت شده‌ستمی شوم هرآن به نوشیدن مصمّم بیشترصندلی بگذار و بنشین روبرویم، وقت نیستحرف‌ها داریم ، صدها راز مبهم، بیشترراستش من مرد رؤیایت نبودم هیچوقتهرچه شادی دیدی از این زندگی، غم بیشترما دو مرغ عشق، امّا تا همیشه در قفسما جدا از هم غم انگیزیم، با هم بیشترعمق فنجان هرچه کمتر می شود حس می‌کنمعرض ِ میز ِ بینمان انگار کم کم بیشترخاطرت باشد ، کسی را خواستی مجنون کنیزخم قدری بر دلش بگذار، مرهم بیشترحیف باید شاعری خوشنام بودم در بهشتمادرم حوّا مقصّر بود، آدم بیشترسوخت نصف حرف هایم در گلو…امّا تو راهرچه می سوزد گلویم دوست دارم بیشتر!!🫧⃝☕️┄༅═┅┄