♦️آیا انسان ظالم و بدکار سزای عملش را در همین دنیا می بیند ؟! یکی از دروغ های تسکین دهنده ای که از…

♦️آیا انسان ظالم و بدکار سزای عملش را در همین دنیا می بیند ؟! یکی از دروغ های تسکین دهنده ای که از بچگی به خورد مان دادند این است که : *" اگربدی کنی تقاصش را در همین دنیا پس می دهی"* *یوسف ویسار یونوویچ جوگا شویلی* معروف به *استالین* فقط در جریان پاکسازی بزرگ در سالهای 1936 تا 1938 شخصا دستور اعدام حدود یک میلیون نفر را داد. تیر باران، اعدام، تبعید به سیبری و مرگ تدریجی در کولاک و سرما. در هلودومور، قحطی عمدی اوکراین در سال 1932 تا 1933 حداقل پنج میلیون نفر از گرسنگی مردند چون استالین دستور داده بود غلاتشان را مصادره کنند و مرزها را ببندند تا کسی نتواند فرار کند. تبعید اجباری چچن ها، اینگوش ها، تاتارهای کریمه، کره ای ها و گروه های دیگر که در مسیر آن صدها هزار نفر جان دادند.مورخان جمع کل قربانیان مستقیم و غیر مستقیم حکومتش را بین *20 تا 25 میلیون نفر* تخمین زده اند.اما تقاصش چه شد؟ استالین تا 74 سالگی با قدرت مطلق حکومت کرد. در ویلای مجللش در سوچی زندگی کرد، غذای گرجستانی مورد علاقه اش را خورد، فیلم های سینمای امریکا و وسترن را تماشا کرد، دخترش *سوتلانا* کنارش بود و پسرش *واسیلی* خلبان ارتش بود که هیچ کس جرات نداشت به او نه بگوید.5 مارس 1953 در همان ویلا سکته کرد. چهار روز جنازه اش روی زمین افتاده بود و نگهبان ها از ترسشان قدرت باز کردن در را نداشتند مبادا مزاحم پیشوا و رهبر خود شوند. در نهایت او با یک مرگ طبیعی مرد، نه با سرطان یا ایدز و ....ولیکن بدون دادگاه، بدون اعدام و بدون حتی یک روز غذای بد. نه تقاصی، نه تاوانی، نه عدالتی و ......چه کسی پاسخ جان شیرین کودک پنج ساله ای که در قحطی اوکراین هلاک شد را خواهد داد؟ چه کسی و به چه شکلی میتواند پاسخگوی زجر و عذاب جان فرسای کسی که فقط مخالف اندیشه استالین بود و  مانند او فکر می نمی کرد و در سرمای غیر قابل تحمل سیبری در اردوگاه های کار اجباری جان سپرد  را بدهد؟! چه کسی می‌تواند جواب اعدام کسی را که در سخنرانی های استالین و در هنگام کف زدن برای او 5 ثانیه زودتر خسته شده و نشسته است را بدهد !!!فقط یک پیر مرد چاقِ سبیل زمخت که یکی از خون ریزترین حکومتهای تاریخ را ساخت و با آرامش و احترام مرد و تا سال 1980 در بسیاری از کشورهای کمونستی جهان هنوز به عنوان رهبر بزرگ تقدیس می شد. حتی در تشییع جنازه استالین مردم آنقدر زیاد و مشتاق بودند که مراسم تدفین او به یک فاجعه بزرگ انسانی تبدیل شد و تعداد بسیاری در همان مراسم در زیر دست و پای همدیگر له شدند و جان خود را از دست دادند و این یکی از عجیب ترین صحنه های تاریخ قرن بیستم در اثبات سندروم استکهلم بود. پس این همه داستان : *بدی کنی تاوان می دهی و بالاخره یقه ات را می گیرند*  برای کیست؟ برای آرام کردن مظلوم ها، برای ساکت نمودن زیر دست ها تا بنشینند و امیدوار باشند که روزی یکی از جایی بیاید و بزند زیر گوش ستمگر....هیچ تقاصی در کار نیست گویا و ظاهرا عدالتِ کیهانیِ تضمین‌شده ای وجود ندارد.نه تاریخ چنین چیزی را تأیید می‌کند، نه سیاست، نه روان‌شناسی قدرت.استالین، هیتلر، مائو، پول‌پوت، صدام، قذافی (تا قبل از سقوط)، و ده‌ها دیکتاتور دیگر میلیون‌ها انسان را نابود کردند و بسیاری‌شان سال‌ها با امنیت، احترام، ثروت و قدرت زندگی کردند و بعضی‌شان هم با مرگ طبیعی مردند و این دقیقاً همان جایی است که افسانه‌ی «تاوانِ خودکارِ بدی» فرو می‌ریزد.*عدالت فقط وقتی هست که انسان‌ها آن را بسازند نه وقتی که منتظر «مجازات آسمانی» بمانند.*هیچ نیروی متافیزیکی:۱- استالین را متوقف نکرد۳- هیتلر را برکنار نکرد۳- قحطی اوکراین را نجات نداداین‌ها فقط با : الف) مقاومت انسانیب) فروپاشی ساختار قدرتج) آگاهی جمعیمتوقف شدند نه با «تاوان خودکار».*پس «چه کسی پاسخ جان از دست رفته هزاران کودک را در قحطی اوکراین می‌دهد؟»*از نظر واقعی:هیچ‌کس. نه استالین، نه تاریخ، نه دادگاه و نه طبیعت و  این دقیقاً همان جایی است که انسان یا:1. تسلیم پوچی می‌شود یا 2. تصمیم می‌گیرد که نگذارد این چرخه تکرار شودهمه‌ی بدکاران تاوان نمی‌دهند. بعضی‌ها سال‌ها با شکم سیر، تخت نرم، احترام و قدرت می‌میرند.«تاوانِ حتمیِ بدی» یک اسطوره‌ی تسکین‌دهنده برای عوام و بی‌ قدرت‌ هاست، نه یک قانون جهانی لا یتغیر.   @ghoshekandnews