این خونه برام خوب نبود یا این ماشین بهم نیافتاد... آیا این نحسی می شود از بین برود؟ کلمه نحس یعنی ش…

افکاری که به ذهن پیشنهاد میشند بسته به سطح روحی ماست.. افکار هر شخصی متفاوت هست افکار کسی که بیشتر اوقاتش رو در نفس اماره زندگی میکنه با افکار شخصی که در نفس لوامه یا مطمئنه زندگی میکنه متفاوت هست.. فقط نوع آنها متفاوت هست.. چیزی که مهمه ما باید تشخیص بدیم که بیشتر اوقات با کدوم نفس سپری میکنیم؟ به طور مثال همین الان با خوندن این متن بگیم.. عجب اراجیفی... برو بابا کی حوصله داره... مطمئن باشیم که در نفس اماره هستیم... اما اگر بخواهیم کمی تفکر کنیم ببینیم چی گفته شده در نفس لوامه... واگر خیلی مشتاق این چیزاها باشیم ما داریم رو به سوی نفس مطمئنه حرکت میکنیم...یکی از نشانه ها که ما در سطح وفضای نفس اماره ایم اینه که اصلا حوصله این چیزا رو نداریم اصلا اهل تفکر نیستیم خیلی هیجانی هستیم... خیلی اهل واکنش هستیم... کنترل خیلی نداریم روی حرف زدن.. روی نگاه... حد ومرز نداریم... از همه چیز خیلی زیاد میخواهیم... یک ارتباطی هم این نفس با دل داره یعنی این نفس اماره یک دل اماره هم داره که دل الکیه... دل حقیقی نیست... این دل سیر مانی نداره.. این دل عاشق تنوعه... تنوع به طور طبیعی خوب هست اما در نفس اماره تبدیل به حرص میشه.. مثلا من دوست دارم چند دست کفش ولباس داشته باشم تنوع باشه در پوشش یا گاهی تغییرات درصورت واسباب زندگی ایجاد کنم آنهم برای دل خودم البته دل حقیقی... خوب اینها رو بر حسب یک سری افکار انتخاب میکنم اول فکر تنوع میاد بعد به مرحله اجرا... اما وقتی تبدیل به حرص شد تبدیل به نارضایتی شد این تنوع دیگه نرمال نیست چون فکرهایی میاد مثل تو باید بهترین باشی... از فلانی بهتر باشی.. ببین فلان هنرپیشه مثل آن باش... آها ببین اگر آن شکلی باشی بیشتر آدمها جذبت میشن...یاقابل قبولی  ببینید این نوع افکار افکار حقیقی ما نیست ما فکر میکنیم این فکرخود من هست میخوام خودم رو. شبیه کسی دیگه کنم... یا رفتارم مثل اون باشه... خیلی ظریفند این افکار... اما چیزی یا کسی داره القا میکنه تا ما رو به مسیر دیگه ببره... تا انرژی ما رو بسوزونه... همین باعث نارضایتی میشه... همیشه یک چیزی کم هست...«گرگ درنده است نفس بد یقین» @ghodratdaron@sepidhajizadeh

آیا همه فکرهای که تو ذهن ما میاد افکار خود ماست؟ ما هر روز داریم این افکار رو تجربه می کنیم در هر زمینه... شخصی... اجتماعی.. دینی... انگار یک دسته افکار آماده وجود دارند که قابل دسترسی هستند وما فکر میکنیم همه این افکار برای خود ماست.. اما این طور نیست... بخش عمده این افکار وحتی احساسات به نفس برمیگرده  ومنظور نفس اماره هست چون نفس های دیگه مثل نفس لوامه یعنی نفسی که اشتباهات رو میبینه وخودش رو سرزنش میکنه ونفس مطمئنه که انسان به تعادل میرسه وافکارش متعالی ونفس خودش رو اینجا زمین زده.. اما موضوع ما نفس اماره هست نفسی که  تحت فرمان میل وواکنش هاست ودر این قسمت هست که نفس به شیطان راه میده که آدم رو. به وسیله افکار ش یا همون وسوسه ها زمین بزنه... اینجا ارتعاشات خیلی پایین میره وانرژی خیلی زیادی سوزونده میشه... واین کار خیلی ظریف... آرام.. انجام میگیره... در واقع شیطان یا انرژی های منفی کارشون رو خیلی تر وتمیزوشیک انجام میدهند. همون واژه آشنا «شیطون گولم زد»  درست هست اما شیطان فقط پیشنهاد میده واین ما هستیم که انتخاب میکنیم... که بهش راه بدیم... وقتی برخی افکار ذهن رو قبول میکنیم وفکر میکنیم فکر خودمون هست نفس وشیطان همدست میشند... گاهی وقت ها شکل فکرها به نظر مثبت هست اما حقیتش مثبت نیست.. ما باید اینو درک بکنیم وبفهمیم که افکار خیلی مهم هستند مخصوصا افکاری که انتخاب میکنیم چون فکر یعنی انرژی... این انرژی روی همه چیز تاثیر دارد رویروابط،.. روی پول... روی سلامتی.. روی شخصیت.. روی زندگی روی زمین و... الخصوص روی زندگی در بعد دیگه... @ghodratdaron@sepidhajizadeh

# تاثیرانرژی بر اشیاما بااین عبارات زیاد مواجه شدیم:«این خونه نحسه... این مکان نحسه.. انگار دعا شده یا نفرین شده.. یا جادو شده...» خوب این طور گفته شده که این جهان... جهان انرژیکی هست وهمه چیز رو همه چیز تاثیر میگذارد.. وانسان به عنوان انرژی برتر... یعنی هوشمندترین موجود هستی... تاثیر عمیق واساسی روی همه چیز دارد این انسان هست که روی اشیا تاثیر داره.. درست است اشیا.. در مرتبه بالاتر نباتات.. گیاهان وحیوانات هم انرژی دارند اما این انسان است تاثیر عمده واساسی روی همه چیز داره.. بنابراین اگر مکانی نحس احساس میشود این نحسی وانرژی از طریق انسان به آن محل وارد شده... در ودیوار وسنگ وآجر که روی آدم تاثیر نداره بلکه آدمی هست که با انرژی که از خودش ساطع میکنه رنگ دیگه به همه چیز میده... از صبح که بلند میشیم هر حالت ما هر کلمه ما نه تنها بر اشیا بر کل جهان تاثیر میزاره... ما سال ها در یک خونه زندگی میکنیم سال ها هم در آن خونه اعمال درست مثلا انجام نمیدیم... همیشه داد وبیداد هست... همیشه نارضایتی هست... همیشه ناشکری هست... اعمال زشت هست... هزاران بار صدای بلند وخشم هست در مراتب بالاتر اعمال با فرکانس خیلی پایین هست مثل فریب وحیله.. ناپاکی و حرام خوری... و.... همه این انرژی ها در آن خونه یا مکان تاثیر میزاره... چشم ما به دلیل محدودیت فرکانسی نمی تونه اینها رو ببینه... پس یک مکان یا هر شی میتونه به قولی نحس یا بدقدم باشه اما این نحسی از خود شی یا مکان نیست این اثر آدمی است@sepidhajizadeh@ghodratdaron

وقتی مشغول به چیزهای معنوی میشیم یک اتفاقاتی میوفته واگر تو همون مسیر بمونیم یک برکاتی به سمت ما میاد... یک سیگنالی از طرف خالق میاد که هر کسی باید خودش تجربه کنه وآن بار مشکلات کم میشه... این طور نیست که یکباره همه چیز گل وبلبل بشه.... اما ما یه جور دیگه میشیم... تا دیروز حرف فلانی ما رو. آزار میداد اما امروز دیگه ما براش دعا می کنیم میگیم آن بیچاره نمیفهمه... نمیدونه چه طور زندگی کنه... تا دیروز ما آرزوهای طولانی داشتیم امروز ما آرزو داریم فقط در مسیر درست باشیم... چون دیگه معنویت به ما می فهمونه که کسی که در مسیر درست وصراط المستقیم باشه یک ناظری داره که هیچ جا وا نمیزارتش.... به موجود غیبی که نامش خداست ایمان داره.. وبه امدادهای غیبی ایمان داره.. بنابراین شرایط سخت رو میتونه تحمل کنه یامیگه اینها هم باشه... اتفاقی برام نمیوفتهمن همیشه هستم چه اینجا باشم چه جای دیگه باشم چون من خودمم یک موجود غیبی هستم مثل همه آدم هایی که تا دیروز بودند والان غیب شدند.. ودر جای دیگه ای ظاهر شدند. @sepidhajizadeh@ghodratdaron

رسالت اصلی ما اینه که متوجه بشیم چی هستیم؟ کی هستیم؟ واینکه چه طور به خدا وصل بشیم؟ هدف زندگی چی هست؟ وشروعش هم با ارتعاش خوب هست و رها کردن ارتعاشات بد... در مذهب بهش عنوان گناه میدهند... یعنی ارتعاشات بد همان گناهان هست... این ارتعاشات خوب هر روز باید باشند اخلاق خوش ما هر روز باید باشه همه جا باید روی خوش داشته باشیم روی خوش با نیت خوب... سر کار که هستیم مثلا همه چیز رو رعایت میکنیم مهربونیم... تا به خونه میرسیم بی حوصلهوبداخلاق... درسته همیشه نمیشه رعایت کرد ولی اساس ما باید رو خوش اخلاقی این طور باشه...بددهنی... یکی دیگه از ارتعاشات بد ماست در غالب شوخی های زشت... مگه کائنات شوخی داره با کسی.. لقب های بد دادن ما رو تو ارتعاش بد میبره... هی خنگول.. هی فلان... تمسخر دیگران... غیبت دیگران... نا امید کردن دیگران... اینها نمیزارن ما وارد فرکانس معنویت بشیم..بی احترامی به همدیگر... نادیده گرفتن هم... زن وشوهر تو خونه.. شدند مثل هم خونه... این ارتعاش خیلی پایینه.. چهره عبوس داشتن... سطح فرکانس رو پایین میاره..کمک نکردن به همدیگر.. ما رو پایین میکشونه... اینکه بی تفاوت باشیم... کمک به دیگران در هر نوع وشکلی یکی از بالاترین سطح فرکانس هاست... کمک های فکری... ذهنی.. مالی... هر نوعش... از بهترین هاست.. الخصوص در این روزهای سخت... @sepidhajizadeh@ghodratdaron

وقتی در فرکانس مشکلات هستیم وقتی تمرکز روی اینها هست از لحاظ روحی خسته میشیم وقتی روح خسته میشه راها هم بسته میشه... با پناه بردن به معنویات که برای روح اصلا خسته کننده نیست چون روح ومعنویت ازجنس هم هستند شارژ روحی میشیم... شاید آن مشکلات زمان ببره تا درست بشه اما چون روح شارژ هست به حقیقت وصل هست آن دردها وآن ناکامی های زمینی کمتر احساس میشه یا فهمیده میشه... مثل زمانی که یک زن واقعا عاشق یک مرد هست میگه مثلا با نون وپنیرش هم میسازم چون آن عشق ومحبت شارژش میکنه (البته این برا قدیم هاست چون بساط عشق تا حدودی بر چیده شده برای همین هم این قدر بحران در رابطه ها وجود دارهخانم ها دیگه نون وپنیر دوست ندارند😁 آقایون هم میگند خودتون برید نون پنیر پیدا کنید...)( جهت مزاح) پس در این مثال قابل فهمه؛ آنچه آن زن رو از زیر بار آن کمبود بیرون میاره آن معنویت عشق ومحبته که شارژش میکنه ومیتونه سختیها رو تحمل کنه. یا براش قابل فهم باشه...پس برای ما هم که در مشکلات وسختی هستیم... باید خودمون رو بکشونیم به سمت معنویت.. به سمت عشق... محبت.. حقیقت... وصل شدن به ذات خودمون وخدا... به معنا... @ghodratdaron@sepidhajizadeh