‌می‌سوزم از تبی که دماسنج عشق رااز هُرم خود گداخته زیر زبان منتشخیص درد من به دل خود حواله کنآه ای…

‌ز تغافلت نرنجم، ڪہ فریب غمزه‌ے تودهدم چنان تسلّے ڪہ تو را خبر نباشد#بدیع_اردستانی@GhaZalkhaniI

‌ما گر چه مرد تلخ شنیدن نه‌ایم ، لیک ..تلخی که از زبان تو آید شنیدنی است  #طالب_آملی@GhaZalkhaniI

‌اگر که دل بگشاید زبان به دعوی یاری تو یار من که نبودی منم که یار تو بودم#شهریار@GhaZalkhaniI

‌سِزَد که بر سر آتش بیفکنیم دلی راکه رخنه در دلِ خوبان نکرد ناوَک آهش #فروغی_بسطامی@GhaZalkhaniI

‌کنعان به خواب رفتم و در مصر دیدمتاز کاروان برده‌فروشان خریدمت   شبهای بی‌شماری از این عشق در دمشقمنجر شدی به خوابم و هر شب پریدمتاز دهلیِ گناهِ لبت تا عراق شرمبر گونه های قرمز جیحون چکیدمتیونان که حمله کرد به چشمان میشی‌اتبر اسب زاگرس به سپاهان دویدمتوقتی برید موی تو را خنجر عربدر تار و پود قالی کاشان تنیدمت  قوم مغول که میل به چشمان گل کشیددر شیون تغزل حافظ خزیدمتتیمور لنگ تیشه چو بر زد به ریشه‌اتهمچون گیاهِ مِهر به دندان جویدمتبانوی روزْ مادر و شبْ روسپی وطن!در پرچمی سه رنگ به آتش کشیدمت#کوروش_کیانی@GhaZalkhaniI

‌گفت:از دستم چه کار آید؟ بگو تا آن کنمحرف دستش چون میان آمد جواب از یاد رفت#سجاد_شهیدی@GhaZalkhaniI