زن بودن

می‌‌بینَمت، از مرگ نجات می‌‌یابم،تنت لَنگرگاهِ من است.#محمود‌درویش

#یک_تکه_از_کتاب📚- ببین مدت هاست که پیراهن کهنه های تو را می پوشم- مگر پیراهن من چه عیبی دارد؟- من زنم، دلم می خواهد لباس زنانه بپوشم- لباس لباس است، چه توفیری می کند؟ وانگهی وقتی من این لباس را به تنت می پسندم چه اصراری داری که دامن های گل منگلی بپوشی؟- بی انصاف نباش، تو حاضری دست از طبابت بکشی و کفش واکس بزنی؟ تو حاضری دامن بپوشی و بروی خیابان؟و تقریبا داد می زدم و صدام می لرزید: «تو می توانی بزایی؟ تو هر وقت هوس می کنی...»- مادرم همیشه می گفت به زن جماعت نباید رو داد، چون سوار آدم می شوند»- تو همین را از مادرت یاد گرفتی؟چشم هاش را دراند: «با من بحث نکن، پدرسگ!»#سال_بلوا#عباس_معروفی