#فودوشین487 براے اولین بار و فقط پیش او ماجراے ازدواجم با آ رامش را تعریف ڪردہ بودم. دردم، رفتارهاے…
انتشار: 2026/08/13 05:43 UTCدریافت: 2026/08/13 18:30 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/13 18:30 UTC
#فودوشین487 براے اولین بار و فقط پیش او ماجراے ازدواجم با آ رامش را تعریف ڪردہ بودم. دردم، رفتارهاے آرامش از ابتدا تا الان و حتے ابراز علاقهاش و واڪنشهایش راتا یہ حدے برایش توضیح دادہ بودم و ڪمڪ خواستہ بودم. تنها رفیق با معرفت و جنس مخالفے بود ڪہ توے زندگیام سراغ داشتم و بہ همین خاطر هم بعد از این همہ سال باز بہ سمتش برگشتہ بودم. از بازے آن شب و ترس آرامش از برقرارے رابطہ چیزے نگفتہ بودم. دمل نمیخواست آنچہ ڪہ فقط مربوط بہ زن و شوهر است هیچ جایے و پیش ڪس دیگرے گفتہ شود. نباید ضعف آرامش زیر دست ڪسے غیر از من ڪہ شوهرش بودم، مے افتاد. _تا قبل ازدواجم اومدنم بہ رشت ممنوع شدہ بود. گفتم برات ڪہ! میخوام مثل همون سالها باز ڪمڪم ڪنی براے لحظاتے دستش روے شڪمش نشست و بلافاصلہ بعدش توجهاش را بہ من داد. _بلاتڪلیف موندے بین زنے ڪہ قبلا عاشقش بودے و زنے ڪہ الان دوستش داری... لیلا خاطرت رو از عشق مڪدر ڪردہ و چشمهات رو ترسوندہ طوفان خان. اینو دیروز هم بهت گفتم! چشمانم هرزگاهے سمت تابلوهایے میرفت ڪہ تصویرے از طبیعت رشت بود و روے دیوار پشت سر نگین آویزان شدہ بود و باز سریع برمیگشت سمت او. _حسے ڪہ اون موقع بہ لیلا داشتم رو الان بہ آرامش ندارم... حتے اون حس رو بہ خود الان لیلا هم ندارم. نگین منو میشناسے پیش هیچ بنے بشرے از این حرفها نمیزنم، ولے پیش تو همہ چیز فرق میڪنہ. باهات نہ رودربایستے دارم نہ تعارف. واسہ اولین بار هم میخوام یہ چیزے رو واسہ تو اعتراف ڪنم. بار دومے ڪہ لیلا رو توے حجرهم دیدم و از اوضاع زندگیش گفت یہ جورے شدم! بعد از این همہ سال دیدمش اونم وقتے ڪہ بهم احتیاج داشت... سریع پرید توے حرفم. _چہ جورے شدے طوفان؟ توے ذهنم دنبال جملهاے مناسب حالم میگشتم ڪہ با گفتنش بتوانم ذهن و قلبم را از دست قفل و زنجیر محڪم این بلاتڪلیفے آزاد ڪنم _خورد توے ذوق احساساتم. من حتے بعد از ازدواجش با هرمز هم باز دوستش داشتم و با حسرت نداشتنش قد ڪشیدم، ولے وقتے بعد این همہ سال با چشم گریون و در حالیڪہ بیوہ ے هرمز بود دیدمش قلبم یہ تڪونے خورد. انگار ڪہ انتظار دیدن این لیلا رو نداشتم. لیالیے ڪہ همیشہ غرور داشت و حرفش هم اعتبار. لیلایے ڪہ توے ذهنم ساختہ بود و بعد از رفتنش همچنان توے زندگے و فڪرم بود و مثل همون روزهاے اول عاشقیم مثل بت میپرستیدمش رو انگار شڪوند! روز اولے ڪہ اومدم رشت و باهات حرف زدم گفتے آرامش باعث شڪستن این بت شدہ، ولے من این حرفت رو قبول ندارم! چون میگم این خود لیلا بود ڪہ با برگشتنش لیلاے قبلے رو جلوے چشمم بے اعتبار ڪرد! اون صبحے ڪہ رفتم تا پسرش رو برسونم بیمارستان خوب نگاهش ڪردم. داشت از تنهایے و دردهاش میگفت و من بعدش با خودم گفتم طوفان ببین! خودش دارہ با زبون خودش علت برگشتن دوبارہ بہ زندگیت رو میگه... صدایم از شدت حرص بالا رفت. _نگین بہ خدا قسم اگہ برنمیگشت. اگہ با این اوضاع و بعد از شڪست خوردن توے انتخابے ڪہ ڪردہ بود نمیدیدمش باز مثل همون طوفان ۲۱سالہ واسهش جون و خون میدادم. توے همهے این سالها هے با خودم میگفتم لیلا باارزش بود و من بیارزش. اون دختر یڪے یہ دونهے آقا بود و من یتیم و سرپرست برادر و خواهرهام. هے میگفتم طوفان دخترہ حق داشت یڪے رو بخواد در سطح زندگیاے ڪہ داشت نہ تویے ڪہ زیر زمین بودی...#ادامہ_دارد 📚@fazayeadaby
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 5 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — ادبی ، شعر، داستان،بزرگان، ضرب المثل، رمان، شخصیتها ، نویسندگان ، متن کوتاه، خاطرات ، مناظرطبیعت ،
🖐 پنـج اصل را در زندگیـت به خاطـر بسـپار؛1⃣ غـرور ⇜ مانع يادگيـری2⃣ خودبزرگبینی ⇜ مانع محبوبیـت3⃣ کمرويی ⇜ مانع پيشرفـت4⃣ خودشیفتگی ⇜ مانع معاشـرت5⃣ عادت کردن ⇜ مانع تغيير است📚@fazayeadaby
🎀این داستان زیبا را حتما بخوانید🎀 آرزو داشتم تنها پسرم با دختر خواهرم ازدواج کند، اما او در دوران دانشجویی به دختری از خانوادهای مستضعف که با هم همکلاسی بودند علاقهمند شد و دختر مورد علاقهاش را به عقد خود درآورد. سلیم از ازدواج با سکینه خیلی خوشحال بود. اما هر موقع نامزد او به خانه ما می آمد سردرد می شدم و احساس می کردم این عروس یک لاقبا در شأن خانوادگی ما نیست. من هرچه با خودم کلنجار رفتم تا مهر و محبت این دختر را در دلم جای دهم فایدهای نداشت و خواهرم نیز با نیش و کنایه هایش آتش بیار این معرکه شده بود. متاسفانه پس از گذشت مدتی، نقشه شومی کشیدم و با کمک پسر خواهرم فردی را اجیر کردیم تا ادعا کند قبلا با عروسم آشنایی و رابطه داشته است. ما با این تهمت های ناروا توانستیم سلیم را نسبت به همسرش بدبین کنیم و او نامزدش را طلاق داد. من بلافاصله دختر خواهرم را به عقد پسرم درآوردم اما سلیم و دخترخالهاش خیری از زندگیشان ندیدند چون آن ها صاحب دو فرزند معلول شدند و عروسم که تاب و تحمل مشکلات زندگی و جمع و جور کردن این دو طفل بی گناه را نداشت پس از گذشت ۱۵ سال به پسرم خیانت کرد و دنبال سرنوشت خودش رفت. از آن به بعد من و پسرم خودمان را به پرستاری از این دو بچه معلول سرگرم کردیم... ولی هر روز که می گذشت من به خاطر ظلم و خیانتی که در حق عروس قبلی ام کرده بودم عذاب وجدان بیشتری پیدا می کردم و خیلی دنبال سکینه گشتم تا او را پیدا کنم و حلالیت بطلبم ... ولی هیچ آدرس و نشانی از او پیدا نکردم. 💠 تا این که برای سفر زیارتی به مشهد آمدیم. در این جا هنگام عبور از خیابان با یک موتورسیکلت تصادف کردم و وقتی که برای مداوا به بیمارستان انتقال یافتم باورم نمی شد پرستار مرکز درمانی همان کسی باشد که سال ها دنبالش می گشتم.💠 سکینه با مهربانی از من پرستاری و مراقبت کرد و زمانی که دست هایش را محکم گرفتم و با شرمندگی برایش تعریف کردم مرتکب چه گناه بزرگی شده ام، او با لبخندی معصومانه دستم را بوسید و گفت: مادرجان حتما قسمت این طوری بوده است و من از شما هیچ دلخوری و ناراحتی به دل ندارم و همین جا شما را بخشیدم. 💠 زن ۶۵ ساله گفت: از این که می بینم سکینه با فردی شایسته ازدواج کرده است و ۲ دختر زیبا و دوست داشتنی دارد خیلی خوشحالم و برایشان دعا می کنم خوشبخت و سعادتمند بشوند. امیدوارم خدا هم از خطاهایم بگذرد.📚@fazayeadaby
خانمى داستان زندگى اش را اينگونه تعريف مى كند :با مرد مومنى ازدواج كردم و با او زندگى خوبى داشتم .. از او داراى سه فرزند شدم .. ما در شهرى زندگى مى كرديم و خانواده ى همسرم در شهرى ديگر؛ روزى از روزها اتفاق ناگوارى براى خانوادهى همسرم رخ داد؛ پدر و برادرانش فوت كردند و فقط مادرش زنده ماند و يكى از خواهرانش ، كہ دچار ناتوانى جسمى شد .. همه اندوهگين بودند،روزها يكى پس از ديگرى سپرى شد و اين غم رفته رفته كمرنگ شد، اما همسرم همچنان غمگين بود، و نسبت بہ مادر و خواهر عليلش احساس مسوليت مى كرد ..از من خواست تا مادر و خواهرش را بہ خانه مان بياورد تا از آنها مواظبت كنيم؛ مخصوصا خواهرش، زيرا مادرش پير بود و توان نگهدارى از او را نداشت ..احساس كردم دنيا بر من تنگ آمد ، به پيشنهادش اعتراض كردم، گفت: خواهرم بہ زودى دوره ى درمانش را تمام مى كند و بعد از آن با ما زندگى خواهد كرد، چرا كہ او بعد از خدا، جز من كسى را ندارد ..از آن پس روزهاى خيلى بدى را سپرى مى كرديم ؛ هربار يادم مى افتاد كہ قرار است آن دو با ما زندگى كنند، حالم بد مى شد و بہ اين فكر مى كردم كہ با وجود آنها؛ چگونه مى توانم در خانه ام راحت باشم؟! خانواده ام چگونه به ديدنم بيايند؟! اصلا چگونه احساس راحتى كنم؟! هرچه روز بہ روز موعود نزديك تر مى شديم اندوه من بيشتر مى شد و بيش از پيش از دست همسرم دلگير مي شدم يك سال گذشت و پس از گذشت اين يك سال تقدير خداوند اينگونه بود كہ دوره ى درمانش يك سال ديگر تمديد شود؛اما من اصلا از اين موضوع خوشحال نشدم ، چون باز به اين مى انديشيدم كه قرار است بیایند، و این موضوع همه خوشحالی هایی که به سمتم می آمد را بی معنی میکرد.اما اتفاقی افتاد که انتظارش را نداشتم .. اتفاقی که حتى به ذهنم نيز خطور نکرده بود. همسرم در یک تصادف جانش را از دست داد. این اتفاق مرا واداشت تا من و فرزندانم به خانه مادر همسرم و دخترش منتقل شده و با آنها زندگى كنيم .چه روزهای زیادی كه بخاطر ترس از اینکه نکند آن دو با ما زندگی کنند خوشبختی را از خودم و همسرم منع كردم، چه روزهای زیادی كه قلب همسرم را به خاطر حرفها و سرزنشهایم به درد آوردم، اما او رفت و ما را در کنار خواهری که نگران آینده او بعد از مرگ مادرش بود، تنها گذاشت.🌟ما هرگز نمى دانیم چه موقع خواهیم رفت و چه کسی خواهد رفت.⭐️بیاییم روزهایمان را به شادی بگذرانیم و ذهن خود را درگیر آینده اى كہ از آن بى خبريم نکنیم ؛⭐️بیاییم عزیزانمان را با آنچه که آرزویش را دارند شاد کنیم، پيش از اینکه ما را تنها بگذارند و حسرت يك بار ديدنشان بر دلمان بماند . . .📚@fazayeadaby
🌻خدایا شکرت 🌻