لازم نیست نگران این باشید که آیا این جهان تحت کنترل خدا هست یا نه. کافی است که در همه حال به او اعت…

لازم نیست نگران این باشید که آیا این جهان تحت کنترل خدا هست یا نه. کافی است که در همه حال به او اعتماد کنید، حتی زمانی که متوجه فرمانروایی او نمی‌شوید.آنروز، همه جا را نگاه کردم. کشوها، کمد هایم و هر سوراخ و درز دیگری که در خانه وجود داشت آن را گشتم تا مبادا آن کاغذها را پاره کرده باشم. همه جا را زیر و رو کردم چون آن اوراق، برگه‌های مهمی بودند. حتی دوبار رفتم و ماشینم را هم گشتم، تا مطمئن شوم آن‌ها را آنجا نگذاشته باشم. این گشتن ها، کاملا مرا خسته کرد و من هیچ کدام از چیزهایی که گم کرده بودم را، پیدا نکردم. آن شب من متوجه شدم، اوراق گمشدۀ من نشان می‌دهد که من کوچکترین کنترل و تسلطی بر این محیط کوچک خودم نیز ندارم. در نظر گرفتن این واقعیت، ترسناک به نظر می‌رسد. اما حقیقت این است که من و شما تسلط و قدرت کمی برای کنترل کردن محیط زندگی‌مان داریم. من و شما نمی‌دانیم که در آینده قرار است چه چیزی رخ دهد. ما مطمئن نیستیم هفته آینده یا حتی ماه آینده، چه خوراکی بر سر میزمان خواهیم داشت. ما کوچکترین کنترلی، بر افراد مهم زندگی‌مان نداریم. تسلط کمی بر شرایط و موقعیت‌هایی که در آن زیست میکنیم داریم و تقریباً هیچ تسلطی بر محیط زندگی‌مان نداریم.  باید اعتراف کنم، که متوجه شدن این مطلب باعث اضطراب می‌شود و آرامش زندگی را از ما می‌گیرد. اما نکته‌ای وجود دارد؛ اضطراب، به معنای از یاد بردن خدا است. اضطراب نتیجه این تفکر است که فرض می‌کنید که مسئولیت تمام زندگیتان بر شانه‌های خودتان قرار گرفته است. شما با این نوع از تفکر گمان می‌کنید، وظیفه شماست تا همه چیز را بدانید و همه چیز را کنترل کنید. و فکر می‌کنید وظیفه شماست تا همه چیز مرتب و عالی پیش برود. اما نگرانی اصلی این است که فرض کنید این در حیطه و کنترل شماست که تمامی شرایط و تمامی افراد را تحت تسلط داشته باشید تا همه چیز مطابق با برنامه و اهداف شما پیش برود. با چنین طرز فکری، زمانی که بفهمید بر زندگی کنترلی ندارید؛ سرتاپای وجودتان پر از ترس و اضطراب می‌شود.  اما یک طریق بهتر هم وجود دارد. این طریق به یاد داشتن خدا است، این شیوه به شما آرامش می‌بخشد که اگرچه ممکن است زندگی‌تان تحت کنترل خودتان نباشد اما زندگی شما تحت محافظت و کنترل کسی است که غایت محبت، حکمت و قدرت است. اگرچه زندگی از کنترل شما خارج است، اما از کنترل و تسلط او خارج نیست: در پایان آن روزها، من، نبوکدنصر، چشمان خود را به سوی آسمان برافراشتم، و عقل من به من برگشت. آنگاه آن متعال را متبارک خواندم و او را که تا به ابد زنده است، ستایش و تکریم کردم. زیرا سلطنت او سلطنتی است جاودانی، و پادشاهی‌اش، نسل اندر نسل؛ ساکنان زمین جملگی هیچ شمرده می‌شوند، و او بر طبق ارادۀ خویش عمل می‌کند، در میان لشکر آسمان و ساکنان زمین. کسی را یارای آن نیست که دست او را بازدارد، یا او را بگوید: «چه کرده‌ای؟» (دانیال ۳۴:۴-۳۵).  پس باید بدانید، که آرامش حقیقی در این نیست که بر همه چیز زندگیتان کنترل داشته باشید؛ بلکه آرامش حقیقی در این است که بدانید حاکمیت مطلق خداوند بر هر چیزی جریان دارد. شما هرگز در شرایط و موقعیتی قرار نخواهید گرفت که تحت کنترل و حفاظت خدا نباشد.برای تعمق بیشتر مزمور ۹۷ را بخوانید.(ترجمه قدیم) بزرگی و مجد خداوند   ۱ خداوند سلطنت گرفته است، پس زمین شادی کند و جزیره‌های بسیار مسرور گردند.  ۲ ابرها و ظلمتِ غلیظ گرداگرد اوست. عدل و انصاف قاعده تخت اوست.  ۳ آتش پیش روی وی می‌رود و دشمنانِ او را به اطرافش می‌سوزاند.  ۴ برق‌هایش ربع مسکون را روشن می‌سازد. زمین این را بدید و بلرزید.  ۵ کوهها از حضور خداوند مثل موم گداخته می‌شود، از حضور خداوند تمامی جهان.  ۶ آسمانها عدالت او را اعلام می‌کنند و جمیع قوم‌ها جلال او را می‌بینند.  ۷ همه پرستندگان بتهای تراشیده خجل می‌شوند که به بتها فخر می‌نمایند. ای جمیع خدایان او را بپرستید.  ۸ صهیون شنید و شادمان شد و دختران یهودا مسرور گردیدند، ای خداوند به سبب داوریهای تو.  ۹ زیرا که تو ای خداوند بر تمامی روی زمین متعال هستی. بر جمیع خدایان، بسیار اعلی هستی.  ۱۰ ای شما که خداوند را دوست می‌دارید، از بدی نفرت کنید! او حافظ جانهای مقدّسان خود است. ایشان را از دست شریران می‌رهاند.  ۱۱ نور برای عادلان کاشته شده است و شادمانی برای راست دلان.  ۱۲ ای عادلان، در خداوند شادمان باشید! و ذکر قدّوسیت او را حمد بگویید.@farzandanekhoda