پروردگارمدستهای خود را به سوی تو دراز میکنمجان من همچون زمین خشک تشنه توست... دستهایم را بگیر و ول…

خداوندا ایمان دارم تا وقتی که با من هستی جهان به کام است و مطمعن هستم که درهای اجابتت روزی به روی من گشوده خواهد شدآمین✝🙏🏻😇🕊💛🚪🗝شبتون بخیر🕯❤️‍🩹@farzandanekhoda

@farzandanekhoda

«کسی که خدا گنجِ دلش باشد، همه‌چیز را یک‌جا دارد.»اِی. دبلیو. توزر«آرام باشید و بدانید که من خدا هستم.در میان قوم‌ها سرافراز خواهم شد،در سراسر زمین جلال خواهم یافت.»مزمور ۴۶:۱۰روز خداوند به ما یادآوری می‌کند که کمی دست از تقلا برداریم و به یاد بیاوریم چه کسی واقعاً دنیا را می‌گرداند. پرستش، نگاهمان را دوباره تنظیم می‌کند و به ما یادآور می‌شود که تاریخ بی‌صاحب رها نشده و کلیسا هم شکننده و بی‌پناه نیست. خدا فرمانرواست، مسیح جلال یافته، و نقشه‌های او هرگز در خطر نیست.یک نکته جالب دربارهٔ توزر:اِی. دبلیو. تزر به این معروف بود که ساعت‌های طولانی و منظم را تنها، در دعا و تفکر در کلام خدا می‌گذراند. خیلی از موعظه‌ها و کتاب‌هایش اول در خلوت دعا شکل می‌گرفت، قبل از اینکه به منبر یا روی کاغذ برسد.دعا می‌کنم این روز خداوند، دلت را آرام کند، ایمانت را تازه کند، و لذتت را از خدایی که بر همه‌چیز سلطنت می‌کند، عمیق‌تر بسازد.@farzandanekhoda

@farzandanekhoda

@farzandanekhoda

بنابراین، آنچه که «ما» موظف به انجامش هستیم، این است که ایمان خود را «به کار گیریم» و این کار را باید با ترک گناهان خود و اطاعت از خدا انجام دهیم. اگر از ایمانی حقیقی برخوردار باشیم، رفتاری کاملا متفاوت خواهیم داشت (رومیان ۸: ۱۳؛ اول قرنتیان ۶: ۹-۱۱؛ غلاطیان ۵: ۱۹-۲۶). اما انجام این اعمال تنها به این دلیل برای ما میسر است که خدا از پیش این قدرت را به ما داده است تا این اعمال را انجام دهیم. او حیاتی نوین، فکری نوین و طبیعتی نوین به ما داده است؛ به این علت ما قادر می‌گردیم زندگی خدا پسندانه‌ای در پیش گیریم. «پس ای عزیزان من... نجات خود را به ترس و لرز بعمل آورید. زیرا خداست که در شما برحسب رضامندی خود، هم اراده و هم فعل را بعمل ایجاد می‌کند» (فیلیپیان ۱۲: ۱۳-۱۶).@farzandanekhoda