يادگار بزرگمهر:.{} فال و دگرگونی نيك باشد آن بهی و خوبی برای تن و روان و خواسته (مال و دارایی). ايد…

يادگار بزرگمهر:.{} فال و دگرگونی نيك باشد آن بهی و خوبی برای تن و روان و خواسته (مال و دارایی). ايدون باد.☀️من «بزرگمهر بُختَگان»، دیوان بد (سرپرست امور مالی و حسابداری) شبستان و شهر اُستیگان خسرو (انوشیروان)، و دریگ بد (وزیر دربار)، به یاری و نیروی ایزدان و دیگر همه مینویان، برای آموزش نیکو و به فرمان داده شده ی خسرو شاهنشاه برای بهبود فرهنگ و شایستگی آنان که بنابر پذیرفتاری اَبَرکاران (ایزدان)، به خوبی برنهاده شده و ارزنده ی این برآیند هستند، این یادگار را کردم و به گنج شایگان (بایگانی شاهان) نهادم...چون همه چیز گیتی گذرا و آشفته و در گردش است، او را نیز که یزدان بپاید، به او دهش دهد، کوشش بی رنج او را به فریاد رسد، مال ستبر اندوزد و به بزرگترین کار و پادشایی رسد، برتری گیرد و نام بزرگ خواهد و با ناموری به کار افروزش خانمان و میهن بپردازد، او را زندگی دراز و افزایش فرزند و پیوند باشد، بزرگ امیدی و نیک جهشی در کار و دادستان او، سود مردمان و پایش نام و کار پادشایی و دیگر کردارها، همه فرخ و در گیتی یکی بر دیگری گواه و همداستان باشند.🔥🔥{} با آن استواری به این چند چیز باید بسیار دور اندیش بود و اگر بسیار هم درنگ گردد، در درازای سد سال: تن به فرجام (مرگ)؛ و پادشایی: به نیستی؛ و در درازای چهارسد سال: دودمان به آشفتگی؛ نام: به فراموشی و بی یادی؛ و خانمان و میهن: به ویرانی و آلودگی؛ و ناف و پیوند: به فروتری و نیستی؛ و کوشش به:☀️بی بهری و رنج؛ و بهره: به تهیگی؛ و پادشاهی: به خدایان زمانه؛ و مال: به او بماند که زمان فرخی برای او بریده شده باشد. و چیزی که فرشگردی است: بپاید و نیاشوبد؛ و تنها نام اهل و نیک است که فرشگردی میباشد و کنش نیک است که هیچکس نمیتواند برباید. اکنون از آنجا که کام من: کوشش به اهلایی ورزیدن و پرهیز از گناه کردن است، ایدون به آنهایی که از کنش و فرمایش خدایان و فرمانروایان زمانه و پادشایی بد:☀️اندر جهیده است، به ناچار، و با کام خودم: گناه را ناکار میکنم تا جایی که دانشم پرهیخته و دور کرده است. به هستی ایزدان و نیستی دیوان، دین و روان و بهشت و دوزخ و آمار ستوش (محاسبه پس از مرگ) و رستاخیز و تن پسین بی گمانم. مرا به اهلایی و آسایش از هر نیکی گیتی و مینو، بر تن و جان و روان کامکارتر است؛ و برای ماندگاری نامم در گیتی، واژه ای چند بر این یادگار نوشتم.☀️☀️{} از مردم، کدام: فَرُخ تر است؟ آنکه بی‌گناهتر است.*چه کسی: بیگناه تر؟آنکه بر داد و قانون یزدان راست تر بایستد و از قانون دیوان بیشتر بپرهیزد.*.قانون یزدان کدام و قانون دیوان کدام است؟قانون یزدان: بهی و قانون دیوان: بدتری است.* چه چیزی بهی و چه چیزی بدتری است؟ بهی:اندیشه نیک، گفتار نیک و کردارنیک؛ و بدتری: اندیشه بد، گفتار بد و کردار بد است.*چه اندیشه نیک و گفتار نیک و کردار نیک، و چه اندیشه بد و گفتار بد و کردار بد است؟اندیشه نیک: پیمان و میانگی در اندیشه؛ و گفتار نیک: راستی؛ و کردار نیک: رادی است. اندیشه بد: زیاده روی در اندیشه؛ گفتار بد: دروغزنی؛ و کردار بد: بخل است.* میانگی در اندیشه، رادی، راستی، افراط در اندیشه، بخل و دروغزنی چیست؟میانگی در اندیشه: این که فرسایندگی و زوال مالهای گیتی را ببیند و کام به چیزی ببرد که از بهر آن، تن به پوهل و مجازات، و روان به دوزخ نرسد. رادی: این که بهره ی تن را از تن، و بهره ی روان را از روان، باز نگیرد..راستی: این که نسبت به روان خویش، راست و نافریبکارانه رفتار کند. زیاده روی در اندیشه: این که گیتی را میهمانی و جایگاه همیشگی، و مینو را مُست گرانه و ناآرام پندارد؛ و کام بر آن چیز برد که آشفتگی تن، مجازات و پادافره روان از فرجام آن باشد. بخل و خسیسی: این که بهره ی تن را از تن، و بهره ی روان را از روان باز دارد. دروغزنی: این که تن به کامه و روان را به فریب وا دارد.