مخاطب؛ به دنبال کیفیت در آرشیو می‌گردد🟢تازه‌ترین آمارهای منتشرشده از سوی مرکز تحقیقات (متا) درباره…

مخاطب؛ به دنبال کیفیت در آرشیو می‌گردد🟢تازه‌ترین آمارهای منتشرشده از سوی مرکز تحقیقات (متا) درباره میزان مخاطبان برنامه‌های تلویزیونی در تیرماه ۱۴۰۵، حاوی یک واقعیت تأمل‌برانگیز و البته تکراری است؛ یکه‌تازی شبکه آی‌فیلم. بنا بر این آمار تازه، پنج سریال پرمخاطب تلویزیون همگی از آثار بازپخشی و قدیمی‌تر شبکه آی‌فیلم هستند.🟢طبق گزارش متا، سریال «دلدادگان» با ۲۸.۵ درصد توانسته عنوان پرمخاطب‌ترین سریال تیرماه را از آن خود کند. پس از آن، «گیل‌دخت» با ۲۶ درصد، «مختارنامه» با ۲۵ درصد، «زمانه» با ۲۲ درصد و «تانک‌خورها» با ۱۴ درصد در رتبه‌های بعدی قرار گرفته‌اند. وقتی تمام سریال‌های پرمخاطب این روزهای تلویزیون، مجموعه‌هایی هستند که پیش‌تر آزمون خود را پس داده‌اند، دیگر نمی‌توان این اتفاق را صرفاً به پای دلتنگی مقطعی مخاطب نوشت؛ این آمارها یک کنش معنادار و پیام روشنی از سوی تماشاگران است.🟢انتخاب مداوم سریال‌های سال‌ها و دهه‌های گذشته، نشان‌دهنده یک خلأ بزرگ در آنتنِ امروز است. مردم در این آثار، چیزی را پیدا می‌کنند که در تولیدات تازه‌نفس و پرهزینه امروزی غایب است؛ از قصه‌های استخوان‌دار و شخصیت‌های ملموس گرفته تا بازتاب واقعی‌ترِ دغدغه‌های کف جامعه. در گذشته، سریال‌سازی بر پایه یک درک درست از جامعه و با حضور تیم‌های خلاق و کاربلد پیش می‌رفت. امروز اما، به نظر می‌رسد جای خالی آن نگاه جامعه‌شناختی و هنری در روند تولید، به شدت احساس می‌شود. تماشاگر امروز، وقتی تصویر خود و دردهایش را در تولیدات جدید نمی‌بیند، ترجیح می‌دهد به همان پناهگاه امن و آشنای گذشته برگردد؛ جایی که حداقل قصه‌ها چفت‌وبست منطقی داشتند و دیالوگ‌ها به دل می‌نشستند.🟢این چرخش معنادار مخاطب به سمت آنتنِ آی‌فیلم، بیش از هر چیز باید برای مدیران و سیاست‌گذاران رسانه ملی یک زنگ خطر جدی باشد. در تاریخ مدیریت رسانه، موفقیت یک سازمان با ضریب نفوذ تولیداتِ روزِ آن سنجیده می‌شود، نه با تکیه بر افتخارات گذشته. وقتی میلیاردها تومان بودجه صرف ساخت سریال‌های جدید می‌شود، اما در نهایت خروجیِ کار حتی نمی‌تواند با یک سریالِ بازپخشی رقابت کند، یعنی یک جای کار در استراتژی‌های تولید، سیاست‌گذاری‌های محتوایی و جذب نخبگانِ هنری می‌لنگد.🟢پیام این آمارها برای مسئولان تلویزیون شفاف است؛ تزریق بودجه و تغییراتِ ظاهری در ساختار شبکه‌ها، بدون بازگشت به اصولِ حرفه‌ای برنامه‌سازی و میدان دادن به ایده‌های جسورانه، راه به جایی نمی‌برد. رسانه برای بقا و حفظ مرجعیت خود، نیازمند تولید محتوایی است که با زمانه و انسانِ امروز هم‌نفس باشد. 🟢تکیه مداوم بر میراث گذشته و آرشیوهای خاک‌خورده، شاید در کوتاه‌مدت جدول پخش را پر کند، اما در درازمدت، سرمایه اجتماعی و اعتبار رسانه را تحلیل خواهد برد. مخاطب با این آمارها به صراحت اعلام کرده است که کیفیت و اصالت را می‌شناسد؛ حالا توپ در زمین مدیرانی است که باید این پیام را بشنوند.✍🏻عاطفه جعفریFarhikhteganOnline.irروبیکا | اینستاگرام | بله | تلگرام | توییتر | سروش‌پلاس@charsoofarhang