اعلمی نوشت✍آقای پزشکیان؛ چرا از گذشته عبرت نمی‌گیرید؟آقای رئیس‌جمهور!عرضه بنزین معمولی با نرخ ۸۷ هز…

اعلمی نوشت✍آقای پزشکیان؛ چرا از گذشته عبرت نمی‌گیرید؟آقای رئیس‌جمهور!عرضه بنزین معمولی با نرخ ۸۷ هزار و ۲۰۰ تومان در کرمان، فقط تغییر قیمت یک کالا نیست؛ تصمیمی با پیامدهای حقوقی، اقتصادی، تورمی و اجتماعی است که می‌تواند از یک استان آغاز و به سراسر کشور تسری پیدا کند.نخستین سؤال روشن است: این نرخ دقیقاً بر اساس کدام قانون و کدام مصوبه تعیین شده است؟ ماده ۴۶ قانون برنامه هفتم، دولت را به مدیریت ناترازی انرژی و اصلاح الگوی مصرف مکلف کرده، اما مجوز صریحی برای افزایش قیمت بنزین تا این سطح در آن وجود ندارد. حتی اگر دولت برای مدیریت انرژی اختیار کلی داشته باشد، این اختیار به‌خودی‌خود مجوز تعیین هر نرخ دلخواه نیست. دولت باید شماره، متن مصوبه و مستند قانونی این نرخ را شفاف منتشر کند.از نظر اقتصادی نیز فاصله ۸۷٬۲۰۰ تومان با بالاترین نرخ رسمی بنزین معمولی، یعنی ۵۰۰۰ تومان، بیش از ۱۷ برابر است. چنین جهشی نمی‌تواند فقط در پمپ‌بنزین باقی بماند؛ هزینه حمل‌ونقل، تولید، توزیع و خدمات را افزایش می‌دهد و از مسیر هزینه و انتظارات تورمی، فشار تازه‌ای بر قیمت کالاها و معیشت مردم وارد می‌کند.از سوی دیگر، اختلاف شدید قیمت میان کرمان و سایر استان‌ها می‌تواند به قاچاق معکوس بنزین، انتقال سوخت ارزان از استان‌های دیگر به کرمان، سهمیه‌فروشی و سوءاستفاده از کارت‌های سوخت دامن بزند. اگر این الگو به سایر استان‌ها تسری یابد، دیگر مسئله‌ای استانی نیست؛ بلکه می‌تواند به شوک قیمتی و تورمی ملی تبدیل شود.اما آقای پزشکیان، نگرانی مهم‌تری نیز وجود دارد:آیا متوجه هستید که در چنین شرایط حساسی، تصمیمی با این ابعاد می‌تواند همانند یک «پوست خربزه» زیر پای دولت شما قرار گیرد؟آیا تجربه تلخ تصمیمات اقتصادی گذشته، از جمله حذف ارز ترجیحی در اوج فشار معیشتی، برای دولت کافی نبود؟ چه کسانی و با چه استدلالی شما را به اتخاذ تصمیمی سوق می‌دهند که می‌تواند همزمان فشار تورمی، نارضایتی اجتماعی و بی‌اعتمادی عمومی را تشدید کند؟ آیا دستگاه‌های نظارتی بررسی کرده‌اند که این تصمیم، از سر تدبیر بوده یا ممکن است ناخواسته به سود کسانی تمام شود که خواهان تضعیف دولت و افزایش شکاف میان مردم و حاکمیت‌اند؟البته ناترازی بنزین واقعیت دارد و شرایط جنگ، تحریم و دشواری تأمین و واردات سوخت نیز انکارشدنی نیست؛ اما در کوتاه‌مدت هنوز می‌توان با مدیریت اضطراری سهمیه‌ها، کنترل مصارف غیرضروری، مقابله جدی با قاچاق و سوءاستفاده از کارت‌های سوخت و استفاده حداکثری از ظرفیت پالایشگاه‌های موجود زمان خرید.این اقدامات شاید ناترازی را یک‌شبه حل نکند، اما می‌تواند از تحمیل یک شوک قیمتی ناگهانی جلوگیری کند.افزایش قیمت باید آخرین حلقه اصلاحات باشد، نه آسان‌ترین پاسخ به ناترازی.آقای پزشکیان!شما در انتخابات گفته بودید: «بدون رضایت مردم» درباره افزایش قیمت بنزین اقدامی نخواهید کرد.امروز مردم حق دارند بپرسند:مبنای قانونی این نرخ چیست؟رضایت مردم چگونه سنجیده شد؟آیا کرمان مقدمه اجرای این سیاست در سراسر کشور است؟و این تصمیم چه نسبتی با وعده انتخاباتی شما دارد؟از دستگاه‌های نظارتی نیز انتظار می‌رود پیش از تعمیم این سیاست، مبنای قانونی، نحوه تعیین نرخ، آثار تورمی، پیامدهای اجتماعی و خطر قاچاق معکوس را بررسی و نتیجه را شفاف به مردم اعلام کنند.آقای رئیس‌جمهور؛ناترازی انرژی حاصل سال‌ها انباشت مشکل است و نمی‌توان هزینه آن را یکباره بر دوش مردم گذاشت.چرا از گذشته عبرت نمی‌گیرید؟ با این تصمیمات به کجا می‌روید؟هنوز فرصت بازنگری وجود دارد.بنزین فقط سوخت خودرو نیست؛ سوخت اقتصاد و بخشی از سرمایه اجتماعی کشور است. با آن باید عاقلانه، شفاف و مسئولانه رفتار کرد.و سخن آخر:آقای رئیس‌جمهور؛ کمر قشر متوسط زیر بار افزایش سرسام‌آور قیمت حامل‌های انرژی و گرانی کالاها و خدمات، دیگر خم نشده؛ شکسته است؛ قشر کم‌درآمد که جای خود دارد. ظرفیت مردم حدی دارد؛ چرا درک نمی‌کنید؟ بیش از این بر این پیکر خسته و رنجور فشار نیاورید؛ بیش از این خردش نکنید.و در چنین شرایط حساسی، مراقب کسانی باشید که ممکن است با تصمیم‌های پرهزینه، آگاهانه یا ناآگاهانه، پوست خربزه‌ای زیر پای دولت بگذارند.@farhangianiranzamin