💥شبی که آرزوهای یتیمان برآورده شد❤️زوج جوان، فرشتگانی از مجمع خیرین فرهاد داودوندی که در ساعت «یک ن…
انتشار: 2026/07/29 19:02 UTCویرایش: 2026/08/01 00:06 UTCدریافت: 2026/08/01 00:06 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 00:06 UTC
💥شبی که آرزوهای یتیمان برآورده شد❤️زوج جوان، فرشتگانی از مجمع خیرین فرهاد داودوندی که در ساعت «یک نیمهشب» آرزوها را برآورده کردند✍فرهاد داودوندی ساعت از یک نیمهشب گذشته بود...اما برای چهار خانواده، انگار تازه صبحِ امید طلوع کرده بود.چهار منزل را سر زدیم؛چهار خانه، چهار قصه، چهار خانواده...و در هر خانه، کودکی بود که سالها با یک آرزو زندگی کرده بود؛ آرزویی که شاید برای خیلی از ما ساده باشد، اما برای او، تمام دنیایش بود.همراه با این زوج جوان، تا ساعت «یک نیمهشب»، خانه به خانه رفتیم؛اما دست خالی نرفتیم...زوج جوان نیکوکار با دستهای پر از عشق آمدند،با دلهای پر از مهربانی،و با آرزوهایی که یکییکی به حقیقت تبدیل شدند.در یک خانه، گوشی موبایل بسیار گرانقیمتی به دست کودکی رسید که شاید مدتها چشمانتظار داشتنش بود...در خانهای دیگر، رؤیای ادامه تحصیل یک فرزند، با ثبتنام دانشگاه رنگ واقعیت گرفت...جایی دیگر، یخچالی که مدتها چشم به راه پر شدن بود، از مواد غذایی پر شد؛تا شاید دیگر کودکی با حسرت به سفره خانواده نگاه نکند...و در خانهای دیگر، وجوه نقدی ارزشمند به دست خانوادهای رسید که شاید روزها و شبهای سختی را پشت سر گذاشته بودند.اما باور کنید هیچکدام از این هدایا، به اندازه برق چشمان آن بچهها ارزش نداشت...آن لحظهای که کودک، هدیهاش را دید؛آن لبخند ناگهانی،آن نگاهِ ناب و معصومانه،آن شادی که شاید سالها در گوشه قلبش خاک میخورد...همه چیز برای چند لحظه ساکت شد.فقط میشد شادی را دید...شادیِ کودکی که فهمید هنوز کسانی هستند که آرزوهایش را میبینند.دیشب، چهار خانواده تحت پوشش مجمع خیرین فرهاد داودوندی در بروجرد، طعم شیرین امید را چشیدند.و در میان این خانوادهها، کودکانی بودند که شاید زندگی، خیلی زودتر از موعد، آنها را با مفهوم نداری و دلتنگی آشنا کرده بود؛کودکانی که پدر را از دست دادهاند، اما دیشب دوباره فهمیدند که در این دنیا، هنوز قلبهایی هست که برای لبخند آنها میتپد.چه زیباست وقتی یک انسان، دلیل لبخند یک کودک میشود...چه باشکوه است وقتی دستی، دست نیازمندی را میگیرد...و چه عجیب است که گاهی فرشتگان، بال ندارند...گاهی فرشتگان،در قامت یک زوج جوان و مهربان،نیمههای شب،درِ خانهای را میزنند...با دستهایی پر از هدیه،با قلبهایی سرشار از عشق،و با آرزوهایی که یکی پس از دیگری، از رویا به واقعیت تبدیل میشوند.دیشب، چهار خانه فقط هدیه نگرفتند؛چهار خانه، امید گرفتند.چهار کودک فقط گوشی، هزینه دانشگاه، وجه نقد یا مواد غذایی دریافت نکردند؛آنها چیزی بسیار باارزشتر گرفتند:باورِ دوباره به مهربانی...باور به اینکه هنوز کسی هست که آنها را فراموش نکرده است...و باور به اینکه شاید فردای آنها، زیباتر از امروز باشد.و ما ماندیم و چشمانی که خیس شد...خیس از شادی،خیس از شکر،خیس از دیدن اینکه هنوز در این دنیا، آدمهایی هستند که خوشبختی خودشان را در خوشحال کردن دیگران پیدا میکنند.گاهی برای قهرمان شدن، لازم نیست کار خارقالعادهای انجام بدهی؛کافی است آرزوی یک کودک را جدی بگیری.دیشب، این زوج جوان قهرمان چهار خانه بودند...و چه زیباست که بعضی آدمها،بیآنکه خودشان بدانند،فرشته زندگی یک کودک میشوند.خدا را شکر برای دلهایی که هنوز مهربانی میکنند...برای دستهایی که میبخشند...و برای کودکانی که دیشب، با قلبی پر از شادی، خوابیدند؛شاید برای اولین بار، با یک آرزوی برآوردهشده... ❤️@farhad90news
پستهای تلگرام — فرهاد داودوندی بروجرد
💥کولاک نابغه بروجردی در آسیا؛ 9 طلا و 6 رکورد شکنی جهانی🌹محمد جواد بیرانوند یک قهرمان معمولی نیست!✍فرهاد داودوندی گاهی یک قهرمان فقط مدال نمیگیرد؛ پرچم یک شهر را بالا میبرد، امید میآفریند و ثابت میکند استعدادهای بزرگ، از دل همین شهرهای پرافتخار ایران میجوشند.محمدجواد بیرانوند، جوان شایسته و نابغه بروجردی، در رقابتهای نوجوانان و جوانان آسیا و آسیای میانه، کاری بزرگ و تاریخی انجام داد؛ 9 مدال طلا در یکضرب، دوضرب و مجموع و درخشش خیرهکنندهای که نام او را بر سر زبانها انداخت.اما این پایان ماجرا نبود...محمدجواد در دسته 75 کیلوگرم، با مهار وزنه 145 کیلوگرمی در یکضرب و 180 کیلوگرمی در دوضرب، از مرزهای معمول عبور کرد و رکوردهای جهانی رده نوجوانان را شکست و رکورد مجموع جهان را نیز ارتقا داد.این یعنی یک کولاک واقعی؛ یعنی جوانی که هنوز در ابتدای مسیر قهرمانی است، اما همین امروز نامش را در کنار بزرگان ثبت کرده است.و چه زیباست که باز هم از بروجرد، شهری که در گوشهگوشهاش استعدادهای درخشان ورزشی فراوان دارد، صدای افتخار بلند میشود.بروجرد فقط شهر تاریخ و فرهنگ نیست؛شهر جوانانی است که اگر دیده شوند، اگر امکانات داشته باشند و اگر دست حمایت بر شانههایشان باشد، میتوانند جهان را به احترام وادار کنند.محمدجواد بیرانوند امروز فقط برای خودش وزنه نزد؛او برای بروجرد وزنه زد و افتخار آفرید،برای ایران پرچم برافراشتو به همه نوجوانان این سرزمین نشان داد که فاصله رؤیا تا افتخار، گاهی فقط به اندازه یک اراده پولادین است.آفرین به این جوان شایسته؛آفرین به خانواده، مربیان و همه کسانی که در مسیر رشد او ایستادند.محمدجواد بیرانوند، این تازه آغاز راه توست...امروز آسیا نامت را شنید؛فردا شاید جهان، ایستاده برای دیدن افتخار بزرگ دیگری از بروجرد، به احترام تو دست بزند.بروجرد به داشتن چنین جوانانی میبالد؛ جوانانی که نشان میدهند قلههای جهان، از همین بروجرد زیبای مان هم دستیافتنی است.امرداد 1405@farhad90news
💥دختران فرهاد داودوندی؛ ادامهدهندگان قصهای کهن در تار و پود قالی❤️جوانانی که در حضور استاد حسنوند با هر گره، تاریخ بروجرد را دوباره میبافند✍فرهاد داودوندی قالی ایرانی فقط یک زیرانداز نیست؛ روایت خاموش هزاران سال هنر، فرهنگ، عشق و زندگی ایرانی است.هر گرهای که بر تار و پود قالی مینشیند، گویی بخشی از خاطره یک سرزمین را برای آیندگان به یادگار میگذارددر میان شهرهای هنرپرور ایران، بروجرد عزیز نیز سهمی بسیار ارزشمند در هنرهای سنتی و صنایع دستی دارد؛ شهری که در کوچهپسکوچههای تاریخش، هنر همواره با زندگی مردم عجین بوده است. و چه زیباست وقتی دختران جوان، به جای آنکه تنها تماشاگر تاریخ باشند، خودشان به ادامهدهندگان تاریخ تبدیل میشوند.مدتی است تعدادی از دختران علاقهمند تحت پوشش مجمع خیرین فرهاد داودوندی، در محضر سرکار خانم استاد حسنوند، مدیریت محترم و نیکوکار آموزشگاه فنی و حرفهای آزاد نجیمبافت، مشغول فراگیری هنر ارزشمند قالیبافی هستند.چه صحنه زیبایی است؛دخترانی که امروز گره میزنند، اما در حقیقت دارند گذشته را به آینده پیوند میزنند.اینجا فقط یک کلاس قالیبافی نیست؛اینجا کلاس زندگی، صبر، هنر و هویت است.از سرکار خانم استاد حسنوند، مدیریت محترم و نیکوکار آموزشگاه فنی و حرفهای آزاد نجیمبافت، صمیمانه سپاسگزارم که با آموزش و مهربانی، بخشی از این میراث ارزشمند را به دختران این سرزمین منتقل میکنند.همچنین جا دارد از خواهر گرامی و نیکوکارم، سرکار خانم لیلا بیرانوند، نیز به نیکی یاد کنم؛ بانویی که در مسیر حمایت از این دختران و فراهم شدن زمینه رشد و توانمندی آنان، همراه ارزشمندی میباشندشاید سالها بعد، وقتی قالی زیبایی بافته شد و نقش بروجرد بر تار و پود آن نشست، کسی نداند نخستین گرههایش را چه کسی زد؛اما ما میدانیم...آن گرهها، گرههای امید بودند؛گرههای مهربانی بودند؛و گرههای محکمی بودند که گذشته پرافتخار بروجرد را به آینده این شهر پیوند میزدند@farhad90news
