پیگیری وضعیت خلبانان ایرانی از طریق کمیته بین‌المللی صلیب سرخمعاون امور بین‌الملل هلال‌احمر: در خصو…

وال استریت ژورنال | بن‌بست در مذاکرات ایران؛ مخالفت ترامپ با بازگشت به توافق ژوئنبه گزارش وال‌استریت ژورنال، دولت ترامپ با اعلام عدم تمایل به بازگشت به مفاد تفاهم‌نامه ژوئن، روند تلاش‌های دیپلماتیک برای حل تنش‌ها را با پیچیدگی روبه‌رو کرده است.این توافق اولیه که با میانجی‌گری جی‌دی ونس در ورسای امضا شده بود، هدف بازگشایی تنگه هرمز و آغاز گفتگوهای هسته‌ای را داشت، اما پس از شروع حملات متقابل ایران و آمریکا فروپاشید. /فرازIran Talks Sputter as Trump Spurns a Return to His June DealSource: WSJ@farazdaily

بلومبرگ | افزایش جریان نفت در تنگه هرمز هم‌زمان با شتاب گرفتن صادرات غول‌های نفتی خلیج‌فارسبه گزارش بلومبرگ، جریان صادرات نفت از تنگه هرمز با افزایش صادرات تولیدکنندگان خاورمیانه رو به افزایش است.حجم کنونی عبور نفت از این گذرگاه حیاتی بین ۶ تا ۸ میلیون بشکه در روز برآورد می‌شود که همچنان نصف میزان پیش از جنگ است.این افزایش صادرات، نوسانات جهانی قیمت نفت را کنترل کرده است، هرچند ریسک‌های کشتیرانی کماکان پابرجاست.Hormuz Oil Flows Rising as Gulf Giants’ Ramp Up AcceleratesSource: Bloomberg@farazdaily

آسوشیتدپرس | بحران ذخایر موشک پاتریوت در اروپا؛ هشدار مقامات درباره آسیب‌پذیری ناتو در برابر حملات روسیهبه گزارش آسوشیتدپرس، ذخایر موشک‌های پاتریوت در اروپا به دلیل جنگ با ایران به وضعیت «بحرانی» رسیده است.مقامات دفاعی آمریکا و ناتو هشدار دادند که انتقال این موشک‌ها به خاورمیانه برای مقابله با پهپادها و موشک‌های ایران، توان دفاعی ناتو را در برابر حملات احتمالی روسیه کاهش داده و کشورهای عضو را در برابر ضربات بالستیک آسیب‌پذیر می‌کند. /فرازUS Patriot missile stocks in Europe are ‘beyond critical’ due to Iran war, officials saySource: AP@farazdaily

واکنش قالیباف به ادعای جدید وزیر خزانه‌داری آمریکا:تمام اعتبارت در معرض خطر است و امپراتوری آمریکا روبه‌زوال قرار گرفته استاین امپراتوری روبه‌زوال به‌جای اینکه میلیاردها دلار را به تروریست نیابتی خود یعنی اسرائیل و ۷۵۰ پایگاه نظامی در دنیا سرازیر کند، می‌توانست آن پول را صرف مردم آمریکا کند؛ اما نه، این کار برای رژیم آمریکا زیادی منطقی است.هی اسکات! مَرد[؟]! اعتبارت در خطر است. کاری بکن!@farazdaily

فرازان | مرگ آرام واژه‌ها؛ چگونه جهان در چرخ‌دنده‌های «پس‌اسواد» منقبض می‌شودامروزه، در نقطه‌ای از تاریخ ایستاده‌ایم که به ظاهر انسان‌های بیشتری توانایی خواندن و نوشتن دارند؛ اما اگر سواد را نه توانایی رمزگشایی چند جمله‌ی ساده، بلکه ظرفیت درک، تأمل و لذت‌بردن از متون پیچیده بدانیم، آشکار است که در حال تجربه‌ی افول بی‌سابقه‌ی «سواد عمیق» هستیم.ادبیات و سنت دیرپای خواندن کتاب بزرگ گیتی با سرعتی نگران‌کننده به هنری حاشیه‌ای و فراموش‌شده تبدیل می‌شود؛ پدیده‌ای که محصول تعمدی هم‌افزایی ساختارهای سرمایه و قدرت برای تولید انسان‌های شتاب‌زده، مطیع و بی‌خطر است.بررسی وضعیت این انحطاط در نقاط مختلف جهان، از همگرایی یک فاجعه‌ی ساختاری حکایت دارد.در چین، ادبیات اینترنتی به خدمت سرگرمی مطلق و مصرف سریع روی گوشی‌های هوشمند درآمده است.نویسندگان آنلاین برای فرار از خشم مخاطبانی که تحمل هیچ‌گونه ابهام، پیچیدگی یا لایه‌های اخلاقی خاکستری را ندارند، به ابزارهای ساده‌ساز تن داده‌اند و آثار خود را با «هشدارهای محتوایی» و خطوط داستانی کاملاً پیش‌بینی‌پذیر پاستوریزه می‌کنند تا به ذائقه مشتری شتاب‌زده برخورد نکند.در کره جنوبی، فشارهای خردکننده‌ی سیستم آموزشی آزمون‌محور و بیزاری عمومی از هر متن نیازمند تفکر، جامعه را به سمت سطحی‌نگری مفرط رانده، تا جایی که بخش عمده‌ای از مردان جوان غرق در نمایشگرها، ادبیات را کاملاً پس زده و به بازتولید رفتارهای خشن و دستوری روی آورده‌اند.این افول در جوامعی که درگیر بحران، جنگ و فروپاشی اقتصادی‌اند، چهره‌ای تیره‌تر به خود می‌گیرد.در سودان، دودستگی عمیقی میان نسل دارای ابزارهای دیجیتال و جوامع گرفتار بی‌سوادی سنتی شکل گرفته است که در آن، اطلاعات نادرست و کارزارهای جنگ روانی موسوم به «لیفاتیه» در پلتفرم‌ها، با تکیه بر جهل و بی‌سوادی عمومی، شعله‌های جنگ و خشونت را تیزتر می‌کنند.هم‌زمان، در جوامع غربی و توسعه‌یافته نیز هجوم سیل بی‌وقفه‌ی متن‌های کوتاه، نوتیفیکیشن‌ها و پیام‌های لحظه‌ای، چنان سرعت زندگی را بالا برده که خواندن آهسته و تأمل‌برانگیز به عملیاتی تقریباً ناممکن بدل شده است؛ گویی ادبیات ناچار است در حاشیه بزرگراه پرسرعت اطلاعات، بی‌صدا نجوا کند.ریشه‌ی این فاجعه اما در جایی فراتر از انتخاب‌های فردی نسل جدید قرار دارد؛ ازدست‌رفتن سواد عمیق نه یک رخداد طبیعی یا تصادفی، بلکه پیامد عمدی کنش‌های مشخص اتحاد نامقدس سرمایه و دولت است.سیستمی که به انسان متفکر، منتقد و عمیق نیازی ندارد، ترجیح می‌دهد جامعه را به انبوهی از مصرف‌کنندگان شتاب‌زده‌ی متن‌های سطحی تبدیل کند تا کنترل ذهن‌ها ساده‌تر شود.در چنین شرایطی، پافشاری بر خواندن، نوشتن و بازآفرینی شکل‌های کهن ادبیات، نه یک تفنن روشنفکرانه، بلکه تنها راه حفظ مقاومت انسانی در برابر ماشین حماقت‌ساز مدرن است؛ چرا که در عصر پرواز بی‌وقفه‌ی نوتیفیکیشن‌ها، بهتر است فرقه‌گرای ادبیات باشیم تا مهره‌ی بی‌اراده‌ی این سیستم.آنچه خواندید خلاصه‌ای بود از مقاله‌ای با عنوان «گزارش‌هایی از جهان پساسواد» (Brain Rot Without Borders) به قلم گروهی از نویسندگان (نیکولاس مدینا مورا، ژانگ یورن، کیم هی‌سون، عبدالعزیز برکه ساکن و جو گیبسن) منتشره در نشریه‌ی بافلر. /فراز@farazdaily

لحظه ورود نامجو به خاک ایران پس از حدود ۲۰ سال@farazdaily