خونِ سیاووششعر سایهآواز علیرضا قربانیبیا ساقی آن می که چون بنگریمز خونِ سیاووش یاد آوریمبه من ده که…
انتشار: 2026/08/15 17:09 UTCدریافت: 2026/08/15 23:30 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 23:30 UTC
خونِ سیاووششعر سایهآواز علیرضا قربانیبیا ساقی آن می که چون بنگریمز خونِ سیاووش یاد آوریمبه من ده که داغِ دلم تازه شدسرِ دردمندم پرآوازه شداز آتش گذشتند با جانِ پاککه پاکان از آتش ندارند باکچه پُرخون نوشتند این سرگذشتدلی کو کزین غصه پُرخون نگشت؟خردمندِ دیرینه خوش میگریست:«اگر مرگ داد است بیداد چیست؟»*خون سیاووش: بر اساس داستان مشهور شاهنامه مظهر خون بهناحقریختهشده و خون جوان مظلوم است. سیاوش که از آتش گذشت تا پاکی خود را ثابت کند، پس از چندی به دست گرسیوز دامساز فریبکار، کشته شد. بر بنیاد افسانهها پس از کشته شدن سیاوش جوان «خون در زمین فرو نرفت. روی زمین پخش شد. از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را میدید میفهمید جایی بیگناهی را کشتهاند» (سوگ سیاوش، شاهرخ مسکوب). ** خردمندِ دیرینه: حکیم ابوالقاسم #فردوسی که سایه مصرع مشهور او در آغاز داستان رستم و سهراب را در اینجا تضمین کرده است.@etehadesarasariشبتان آرام

