🍃🍃نظام سلامت ایران با کمبود حدود ۱۰۰ هزار پرستار روبهروستکمبودی که به گفته عباس عبادی، معاون پرستا…
انتشار: 2026/08/14 14:31 UTCدریافت: 2026/08/15 07:55 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 07:55 UTC
🍃🍃نظام سلامت ایران با کمبود حدود ۱۰۰ هزار پرستار روبهروستکمبودی که به گفته عباس عبادی، معاون پرستاری وزارت بهداشت، بارها به مسئولان اعلام شده، اما استخدام نیروی جدید بهصورت «قطرهچکانی» انجام گرفته است. وزارت بهداشت برای کل نظام سلامت درخواست جذب ۶۰ هزار نیروی جدید داده، اما سازمان اداری و استخدامی هنوز پاسخی نداده است. حتی در صورت موافقت، این ظرفیت میان گروههای مختلف تقسیم خواهد شد و بهتنهایی کسری پرستاران را جبران نمیکند.این بحران تازه نیست و ریشه در ناتوانی مزمن نظام سلامت در جذب، نگهداشت و توزیع نیروی پرستاری دارد. نسبت پرستار به تخت بیمارستانی حدود ۰٫۹ تا ۰٫۹۵ اعلام شده، در حالی که استاندارد وزارت بهداشت ۱٫۸ است. در برخی استانها این نسبت بسیار پایینتر است. در عین حال، کشور از نظر تعداد دانشآموختگان پرستاری وضعیت مناسبی دارد و حتی در آزمون استخدامی سال ۱۴۰۴ تعداد متقاضیان حدود دو و نیم برابر ظرفیت بود؛ بنابراین مشکل اصلی کمبود نیروی آموزشدیده، بلکه نبود استخدام پایدار و مناسب و توزیع نابرابر نیروهاست.شرایط کاری و معیشتی نامناسب نیز موجب خروج پرستاران از حرفه شده است. در سال ۱۴۰۴ حدود سه هزار پرستار از چرخه کار خارج شدند؛ شامل هزار و ۸۰۰ نفر ترک شغل، ۸۰۰ استعفا و ۳۸۰ مهاجرت. حدود هزار و ۶۰۰ نفر نیز بازنشسته شدند. همزمان، کمبود نیرو به اضافهکاری اجباری، شیفتهای طولانی و تأخیر در پرداخت مطالبات منجر شده است. در برخی موارد، معوقات به ماهها رسیده و بخشی از پرستاران برای تأمین هزینههای زندگی به شغل دوم روی آوردهاند.مشکل دیگر، قراردادهای موقت و شرکتی و تفاوت در دستمزد و امنیت شغلی است. این وضعیت از سالهای پیش، بهویژه در دوران کرونا، وجود داشته و قراردادهای کوتاهمدت برای جبران کمبود نیرو رواج یافته است. بسیاری از نیروهای جذبشده در دوران همهگیری پس از پایان بحران از امنیت شغلی پایدار برخوردار نشدند.فشار بر پرستاران در دورههای بحران شدیدتر شده است. در دوران کرونا بیش از ۱۲۰ هزار پرستار به بیماری مبتلا شدند و بیش از ۱۵۰ نفر جان باختند. در جنگ اخیر نیز بیمارستانها علاوه بر خدمات معمول، مسئول رسیدگی به مجروحان بودند و بخشی از کادر پرستاری کشته یا مجروح شدند. لغو مرخصیها، شیفتهای طولانی و فشار روانی، بار دیگر وابستگی نظام سلامت به نیرویی فرسوده را آشکار کرد.در مجموع، کمبود ۱۰۰ هزار پرستار صرفاً مسئلهای آماری نیست؛ نتیجه سالها استخدام محدود، ناامنی شغلی، نابرابری پرداخت، کاهش قدرت خرید و انتقال بار کمبود نیرو به کارکنان موجود است. ادامه این روند، هم فرسودگی پرستاران و مهاجرت و ترک شغل آنان را افزایش میدهد و هم میتواند کیفیت و ایمنی خدمات درمانی را تهدید کند./رادیو زمانه با اندکی تلخیصاتحاد بازنشستگان@etehad_bazn
