🍃🍃نیروهای شرکتی؛ کارگران و کارمندانِ بیامنیت🖌سالهاست بخشی از نیروهای دستگاههای دولتی از طریق شرک…
انتشار: 2026/08/13 07:33 UTCدریافت: 2026/08/14 10:50 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 10:50 UTC
🍃🍃نیروهای شرکتی؛ کارگران و کارمندانِ بیامنیت🖌سالهاست بخشی از نیروهای دستگاههای دولتی از طریق شرکتهای واسطه مشغول به کارند؛ نیروهایی که هر روز در آن سازمان کار میکنند، وظایف مشخص و مستمر دارند و گاه سالها تجربه اندوختهاند، اما همچنان از ابتداییترین حق شغلی خود یعنی امنیت نسبت به آیندهی شغلی محروماند.اگر یک دستگاه دولتی واقعاً به نیرویی نیاز دارد و سالها از توان و تجربه او استفاده میکند؛ چرا باید یک شرکت واسطه میان کارگر و کارمند در دستگاه قرار بگیرد؟نیروی شرکتی هر سال با یک نگرانی مداوم زندگی میکند که آیا قراردادش تمدید میشود؟ آیا شرکت پیمانکار تغییر میکند؟ آیا با تغییر پیمانکار، شغل او در خطر است؟ این وضعیت درحین این که یک مشکل اقتصادیست، بلاتکلیفی دائمی، احساس تبعیض و بیارزش شدنِ سالها سابقه و تجربه را به دنبال دارد.در سالهای گذشته، طرح ساماندهی نیروهای شرکتی در مجلس مطرح شد، اما ایراداتی مانند بار مالی، ضوابط جذب نیرو و سیاستهای کلی نظام اداری، مسیر تعیین تکلیف این نیروها را متوقف کرد و جدیدا در مصوبه هیئت وزیران درباره طرح ساماندهی، هیچ اشارهای به حذف پیمانکاران دیده نمیشود و فقط عنوان طرح را از "ساماندهی کارکنان دولت" به "ساماندهی نظام پرداخت" تغییر دادهاند و این موضوع کارگران را بهشدت نگران کرده است. بار مالی یک ترفند و ابزار از سوی مدیرانِ وابسته به کارفرمایان برای متوقف کردن طرح ساماندهی است و درنتیجه حذف پیمانکاران منتفی شده است.یک فعال کارگری میگوید "بخش پیمانکاری که از دهه ۷۰ رشد کرده و در بدنه صنعت نفوذ یافته، بهعنوان مانع اصلی اصلاح ساختار استخدامی معرفی شد. این بخش بهقدری قدرت دارد که میتواند در یک شب، نام طرح را تغییر دهد بدون اینکه منافعش دچار کوچکترین اختلال شود."تکلیف نیروی شرکتی که سالها کار کرده و دستگاه همچنان به کار او نیاز دارد، چیست؟این موضوع بسیار ناعادلانه است؛ از یک سو سالها از نیرویی استفاده میکنند و از سوی دیگر، او را در وضعیتی نگهداشتهاند که هر لحظه نگران از دست دادن شغلش باشد.مطالبه نیروهای شرکتی روشن است: اگر واسطهها نقشی جز انتقال نیروی انسانی ندارند؛ چرا باید میان کارگر و کارفرما قرار بگیرند؟ باید به جای تداوم این واسطهگری، مسیر رابطه مستقیم و شفاف با نیروی کار را فراهم کنند؛ آن هم در قالب استخدام رسمی.نیروی شرکتی امنیت شغلی، عدالت و تعیین تکلیف میخواهد. کسی که سالها برای یک دستگاه کار کرده، نباید تا ابد "نیروی موقت" باقی بماند. اگر کار او دائمی است، چرا امنیت شغلیاش باید موقت باشد؟ساماندهی واقعی یعنی؛ پایان دادن به بلاتکلیفی؛ یعنی نیروی کار بداند برای چه آیندهای کار میکند و دستگاه دولتی باید مسئولیت نیروی انسانی مورد نیاز خود را بپذیرد اما اکنون منافع واسطهها، مدیران و کارفرمایان مطرح است که وضعیت ناعادلانه موجود را تثبیت کردهاند.اتحاد بازنشستگان@etehad_bazn
