✍ فـاضله سـمیه عــزیـزی ✅ مردی از تبـار نـور ✅بیست و چهارم صفر بود که گویی طوفان اندوه آرامش دل همه…
انتشار: 2026/08/08 10:44 UTCدریافت: 2026/08/10 17:56 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/10 17:56 UTC
✍ فـاضله سـمیه عــزیـزی ✅ مردی از تبـار نـور ✅بیست و چهارم صفر بود که گویی طوفان اندوه آرامش دل همه ی دوستداران و شیفتگان حضرت را برهم زده و دیدگان گریان چون ابر بهار دریای غمی را متولد کرد که تا هنوز موج هایش صفحه دل را مملو از اشک میکند.... به یاد حضرت مولانا محمد عمر سربازی قدس سره، به یاد مردی از تبار نور ، مردی از سلاله ی پاک اهل بیت پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم، مردی که تقوا و پرهیزگاری شگفت انگیزش تداعی نام سیدنا فاروق اعظم رضی الله عنه بود ، و چقدر برازنده ی شخصیت والای حضرت قطب الارشاد رحمه الله بود که مسمی با نام بزرگمرد تاریخ حضرت امیر المؤمنین عمر فاروق رضی الله عنه باشد . آری! ایشان عمرگونه زیست و عمرگونه پرواز کرده و روح مبارکش از این سرای فانی در حالیکه در حال عبادت بوده و جبین بر آستان احدیت نهاده بود سوی سرای باقی و محبوب حقیقی شتافت .اگرچه آن روز جسم مبارک خورشید کوه ون مهمان خاک گشته دفن شد اما پرتو نورش در منبع العلوم ، در تک تک تصنیفات و تألیفات گرانقدرش تا قیامت ، روشنگر و پابرجاست...گویی حضرت استاد تا قیامت زنده است چرا که یادش ، نامش ، ثمرات تعلیم و تعلمش، مدرسه اش تالیفاتش، شاگردانش ، مریدانش که باشند ایشان نیز گویی در میان ماست . نامش در چنان دفتر عشقی ثبت گردیده که تا نفخ صور زوال ناپذیر است . 🔹هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق 🔹ثبت است بر جریده ی عالم دوام ما حافظ شیرازی رحمه الله تعالی شیخ ما گویا میان ماست و حلاوت کلام انگبین اش در واژه واژه کتاب های ارزشمند ایشان ، کام دل را شیرین کرده و صفای معطری به وجود می بخشد 🔹سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز 🔹مرده آن است که نامش به نکویی نبرندشیخ سعدی رحمه الله تعالیعلامه سربازی رحمه الله به معنای حقیقی مصداق این شعر بودند در کفی جام شریعت ، در کفی سندان عشق ... از سویی فقاهت نادرش که امام ابوحنیفه رحمه الله را به ياد آدمی می انداخت و از سویی چون مولانا جلال الدین بلخی ، مثنوی عشق و بندگی را در اوراق جان و روح مریدان مینگاشت و تخم الفبای احسان و حقیقت تصوف را در دل بندگان حق می کاشت و نتیجه اش برای طالبان راستین ، گلستان عرفانی بود که طراوت و مهر را در عالم جان تکرار می کند ... از سویی ابویوسف گونه در صحرای سیاه جهل بلوچستان تجلای علم و نور دانش بود و از سویی دیگر در قحطی سرزمين تزکیه و خداشناسی این دیار ، جنید وار و بایزید گونه تشنگان عشق الهی را از تسنیم بیعت سیراب نموده و مردکان محبت حق را از دم عیسایی اش جانی تازه می بخشیدایشان بدعت شکن مشفقی بود که خلیل گونه تبر بر بت های بدعت نهاد و صدیق گونه گویا ندای اینقص الدین و انا حی را سر داده و با شجاعت خالد گونه اش پرچم سنت را در دل شرک و بدعت بر افراشت... نمیدانم از کدام ویژگی علمی و عرفانی ایشان بگویم که بنده ی ناچیز و ناتوانی چون من از اینکه بحر بی کنار مقام علم و عرفان ایشان را در کوزه جای دهد عاجز است آری! ناقصی کجا تواند اقیانوس بی انتهای خوبی های حضرت شیخ را در بند کلمات آورده و ترسیم حقیقی آن نعمت حق بر ما باشد . فقیهی چیره دست و مفسری توانا ، عالمی متبحر و طبیبی نه تنها بر روان سرگشتان کوی دوست؛ بلکه مرهمی بر آلام دردمندان این امت بود ... 🔹خداوند متعال ما را رهرو صادق ايشان بفرمایند . آمین