بودنش را میخواهی؟ که چه؟وقتی حواسش جای دیگریستدلش را میخواهی برای چه؟آزادش کن!بگذار پر بزند برودپرن…

بودنش را میخواهی؟ که چه؟وقتی حواسش جای دیگریستدلش را میخواهی برای چه؟آزادش کن!بگذار پر بزند برودپرنده ای که قدر صاحبش را نداندهمان بهتر که رها شود!بگذار برود نفسی تازه کندبا همنوعان خودش، با آدم های دیگربا هوایی دیگر...بالاخره یکروز دلش میگیرد!دلش هوای تو را میکند!دلش آرزوی همان قفس تنگ قلبت را میکند؛ آن وقت خودش به جایگاه اصلیش برمیگردد...به حرف من اعتماد کن و یکبار پرنده ی درون قلبت را رهایش کناگر دلش با دلت انس گرفته باشد برمیگردد...شک نکن!رمیصا رستگار