من در میانه‌ے هندسه‌ے شڪستہزندگی‌ام ایستاده‌امجایے ڪہ تمامِ خطوط در نقطه‌اے ڪہنامِ تو بود ڪج و معوج…

من در میانه‌ے هندسه‌ے شڪستہزندگی‌ام ایستاده‌امجایے ڪہ تمامِ خطوط در نقطه‌اے ڪہنامِ تو بود ڪج و معوج شدندحسرت براے من دیگر غمےگذرا نیستبلڪہ رسوبے است در اعماقِ وجودمانند نمڪِ دریا ڪہ تمامِ لطافتِ گذشتہرا بہ سختے بدل مےڪندعجیب است ڪہ انسان همزمان هم مِیلبہ زندگے دارد و هم در آرزویِ فرو ریختنِ خودتو آن نایاب‌ترین چیزے بودے ڪہ دراوجِ بی‌احتیاطے از دست دادمنہ چون ارزشِ تو را نمے دانستمڪہ پنداشتم زمان هموارہ فرصتِجبران داردحالا هر آن‌چہ از تو در من ماندہ شبیہبازتابِ ماہ بر آبِ لرزان استتصویرے ڪہ هست اما وقتے دست مےبرمتنها سردے بےروحِ آب را لمس مےڪنمحسرتِ من در واقع سوگِ آنخودِ قدیمی‌ام استڪسے ڪہ جهان را سادہ مےدید و حالاتنها مےتواند زیبایے را در قالبِ یڪڪاش و اگر درڪ ڪنددر این خلاء ترجیح مےدهم با سنگینے این درد زندگے ڪنم تا این‌ڪہ باسبڪ‌بالے بی‌معناے دنیایے ڪہ تو درآن نیستے نفس بڪشم#عرفان_یزدانے