💠 مشق زندگی ۱۳۵۳🌔 @drehsanpouresmaeill

📙 داستانک ۳۷۴صبح دل‌انگیزی بود؛ مرد نابینایی کنار ورودی یک پارک روی نیمکتی نشسته بود. جعبه ی کوچکی برای دریافت کمک مقابلش قرار داشت و روی برگه‌ای نوشته بود:«من دنیا را نمی‌بینم؛ اگر خواستید، یاری‌ام کنید».... ساعت‌ها می‌گذشت، اما رهگذران بی‌تفاوت از کنارش عبور می‌کردند و تنها تعداد اندکی سکه در جعبه افتاده بود.اندکی بعد، نویسنده‌ای که از همان مسیر می‌گذشت، مکثی کرد؛ نوشته را خواند، لحظه‌ای فکر کرد و بدون آنکه چیزی بگوید، برگه را برداشت و جمله‌ای تازه روی آن نوشت. سپس آن را سر جایش گذاشت و بی‌سروصدا رفت.... چند ساعت بعد، او دوباره از همان مسیر عبور کرد. این بار جعبه ی مرد نابینا پر از اسکناس و سکه بود و افراد زیادی هنگام عبور، با لبخند چیزی در آن می‌انداختند.مرد نابینا که صدای قدم‌های او را شناخت، گفت: «فکر می‌کنم شما همان کسی باشید که نوشته‌ام را عوض کرد. اگر ممکن است بگویید چه نوشتید که دل مردم این‌قدر تغییر کرد؟»نویسنده لبخندی زد و پاسخ داد:«من فقط به آدم‌ها یادآوری کردم که چه نعمت بزرگی در اختیار دارند».او رفت و مرد نابینا هرگز متن دقیق نوشته را نخواند؛ اما روی برگه نوشته شده بود:«چه روز زیبایی است... خوش‌به‌حال کسانی که می‌توانند رنگ‌هایش را تماشا کنند».✍ گاهی مشکل از تلاش ما نیست؛ بلکه از شیوه ی بیان و نگاه ماست. یک تغییر کوچک در زاویه دید می‌تواند نتایجی کاملاً متفاوت رقم بزند.اگر مسیری که انتخاب کرده‌اید به مقصد نمی‌رسد، شاید زمان آن باشد که روش خود را عوض کنید، نه هدفتان را. بسیاری از موفقیت‌ها از دل همین تغییرهای ساده اتفاق می‌افتد...🌔@drehsanpouresmaeill

💠 مشق زندگی ۱۳۶۶🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عامل کراهت از تعامل!🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 امام عصر(عج) در حکومت جهانی خود، چه رویکرد و برنامه‌ای برای مقابله با دروغ و دروغ‌گویی خواهند داشت؟⚜پاسخ به این پرسش را در یک دقیقه بشنویم.✍رسول خدا(صلی الله علیه وآله) در حدیثی طولانی می فرماید:...فَعِنْدَ ذَلِكَ خُرُوجُ الْمَهْدِيِّ وَ هُوَ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِ هَذَا وَ أَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ علیه السلام«بِهِ يَمْحَقُ‌ اللَّهُ‌ الْكَذِبَ‌ ...» 📚شیخ طوسى، محمد بن الحسن‌، الغیبه، ص۱۸۵، قم: دار المعارف الإسلامیه، ۱۴۱۱ق. 🌔@drehsanpouresmaeill

💠 چه غریبانه می‌گذرد این روزها، وقتی تو نیستی و جهان، بی‌حضور تو به عادتِ خویش ادامه می‌دهد.جمعه‌ها می‌آیند و می‌روند؛ما چشم به راه طلوعی هستیم که هنوز نرسیده، و تو، دور از چشم‌های ما، در غربتِ این زمانه، بارِ سنگینِ انتظار را به دوش می‌کشی.مولای من... ماییم فروخفته در سیاه‌چاله‌های نبودنت؛ در تاریکیِ بی‌تو بودن، در خلأیی که هیچ چراغی جز ظهور تو توان روشن کردنش را ندارد.دلم می‌خواهد تمام فاصله‌ها را کنار بزنم و صدایت کنم که: یا صاحب‌الزمان... کجایی که این جهان، بیش از همیشه به حضورت محتاج است؟ما خسته‌ایم از این همه ندیدن، از سلام‌هایی که در باد گم می‌شوند، از جمعه‌هایی که می‌آیند و دست خالی باز می‌گردند.آقا جان... اگر روزی آمدی و دیدی هنوز چشم‌هایمان به جاده است، بدان که تمام این سال‌ها، در تاریکیِ نبودنت، با یک امید زنده مانده‌ایم:که روزی بیایی، و جهان از سیاهیِ فراق، به روشنای حضور تو برسد.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 گزارش کار🌔 @drehsanpouresmaeill